Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Μια διακήρυξις του 1844


 Στην πλούσια βιβλιοθήκη της Ναυπάκτου, της οποίας τυγχάνω τακτικός θαμών ανεύρον την πάλαι ποτέ εκδιδομένην «δις της εβδομάδος» εφημερίδα «Αθήνα» προσκείμενη μάλλον προς τον Αλέξανδρον Μαυροκορδάτον. Χρόνος αμέσως μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, με την οποία έληξε η περίοδος της απολύτου μοναρχίας και άρχισε η περίοδος της συνταγματικής τοιαύτης.

            Ένας πολιτευόμενος της εποχής ο Κ. Κοκκίδης εν όψει εκλογών, δημοσιεύει στην «Αθήνα» της 20ης Μαΐου 1844, μία διακήρυξη λόγων και αρχών με τους οποίους προτίθεται ν’ ασκήσει, εφ’

ΣΧΟΛΙΚΟΝ ΕΝΘΥΜΙΟΝ


24ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά
σε παλαιό δίπατο κτήριο στην οδό Κανθάρου


Σάρα Μαρία Εριέτα Ροζέν Μπερνάρ

Παρίσι, 22/23 Οκτωβρίου 1844–26 Μαρτίου 1923



Αναφέρεται  ως η πιο διάσημη ηθοποιός του κόσμου, και θεωρείται ως μια από τις καλύτερες όλων των εποχών. Η φήμη της Μπερνάρ -ως πανέμορφη δραματική ηθοποιός- ξεπέρασε τα σύνορα της Γαλλίας το 1870 (διαμορφωνόταν ήδη η Belle Epoque) και σύντομα έπαιξε σε θεατρικές παραστάσεις στην Ευρώπη και την Αμερική. Το αστέρι της κοσμεί τη λεωφόρο Walk of Fame του Χόλυγουντ.
Το προσωνύμιο της ντίβας «με τους 1.000 εραστές» ήταν ‘θεϊκή Σάρα’.



Το 1882 παντρεύτηκε τον πειραιώτη Αριστείδη Δαμαλά -γνωστός ηθοποιός στη Γαλλία- τον οποίο η Σάρα εγκατέλειψε λόγω της εξάρτησής του από τα ναρκωτικά. (Το λογοτεχνικό βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού με τίτλο Τερέζα αναφέρεται στη ζωή της κόρης του ζευγαριού).


Η Σάρα Μπερνάρ κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου της εμφανίστηκε σε παράσταση στο θέατρο του Νέου Φαλήρου.
ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ
http://slideplayer.gr/slide/2031604/





Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

NORMA









Συνθέτης: Vincenzo Bellini (3/11/1801-23/9/1835)
Λιμπρέτο: Felice Romani (31/1/1788-29/1/1865)

Πρώτη εκτέλεση: 26 Δεκεμβρίου 1831 
στη Σκάλα του Μιλάνου












NORMA
Casta Diva che inargenti
Queste sacre antiche piante
A noi volgi il bel sembiante
Senza nube e senza vel

Αγνή θεά που ασημώνεις
Τα δένδρα αυτά τα αρχαία τα ιερά
Γύρνα σε μας το ωραίο σου πρόσωπο
Χωρίς πέπλα και σύννεφα


Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

ΓΚΡΑΦΙΤΙ ΣΤΟΥΣ... "ΑΧΑΡΝΕΙΣ"

Σύγχρονο γκράφιτι στην περιοχή Νέου Φαλήρου

Η αναγραφή συνθημάτων ή η ζωγραφική σε δημόσιους χώρους (π.χ. τοίχοι) -το λεγόμενο γκράφιτι- συνηθιζόταν και στον αρχαίο κόσμο
όπως μαρτυρά το απόσπασμα από την κωμωδία «ΑΧΑΡΝΗΣ» (σε αττική διάλεκτο) του Αριστοφάνη που έγραψε το 425 π.Χ. για τα Λήναια και πήρε το πρώτο βραβείο.


…………………..
Θέωρος
χρόνον μὲν οὐκ ἂν ἦμεν ἐν Θρᾴκῃ πολύν- (θα μέναμε πολύ καιρό στη Θράκη)
Δικαιόπολις    
μὰ Δί᾽ οὐκ ἄν, εἰ μισθόν γε μὴ ᾽φερες πολύν.
Θέωρος
εἰ μὴ κατένειψε χιόνι τὴν Θρᾴκην ὅλην
καὶ τοὺς ποταμοὺς ἔπηξ᾽,
ὑπ᾽ αὐτὸν τὸν χρόνον,
ὅτ᾽ ἐνθαδὶ Θέογνις ἠγωνίζετο.            
τοῦτον μετὰ Σιτάλκους ἔπινον τὸν χρόνον·
καὶ δῆτα φιλαθήναιος ἦν ὑπερφυῶς,
ὑμῶν τ᾽ ἐραστὴς ἦν ἀληθὴς ὥστε καὶ

ἐν τοῖσι τοίχοις ἔγραφ᾽,
 Ἀθηναῖοι καλοί.

ὁ δ᾽ υἱός, ὃν Ἀθηναῖον ἐπεποιήμεθα,  
ἤρα φαγεῖν ἀλλᾶντας ἐξ Ἀπατουρίων,
καὶ τὸν πατέρ᾽ ἠντεβόλει βοηθεῖν τῇ πάτρᾳ·
ὁ δ᾽ ὤμοσε σπένδων βοηθήσειν ἔχων
στρατιὰν τοσαύτην ὥστ᾽ Ἀθηναίους ἐρεῖν,
ὅσον τὸ χρῆμα παρνόπων προσέρχεται.          

……………..