Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

ΑΡΧΑΪΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ 'ΩΡΑΙΟΥ' (8ος-μέσα 5ου αιώνα π.Χ.)

Φοιτητική εργασία της Ναυσικάς Αλειφέρη για το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (βαθμός 9,3)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 


Ο Απόλλων και η λύρα του
Η ποίηση -επική και λυρική- είναι είδος της λογοτεχνίας.[1] Τα έπη αφηγούνται ηρωικές πράξεις ανθρώπων και δράσεις θεών. Οι ήρωες  κερδίζουν τον απεριόριστο θαυμασμό και γίνονται πρότυπα προς μίμηση. Η απαγγελία ποιημάτων γινόταν από τους ραψωδούς σε θρησκευτικές εορτές, που περιλάμβαναν μουσικούς και αθλητικούς αγώνες. Στην πρώτη ενότητα θα ασχοληθούμε με το απόσπασμα (ραψωδία μ, 153-200 στ.) από την ομηρική Οδύσσεια, που πιθανολογείται ότι γράφτηκε τον 7ο αι. π.Χ. Το έπος που ανήκει στον κύκλο Νόστος περιγράφει τις περιπέτειες του Οδυσσέα και τον διακαή πόθο για επιστροφή στην πατρίδα.[2]


Κατηγορίες της λυρικής ποίησης είναι η μελική και η χορική. Η μελική ποίηση εκφράζει προσωπικά συναισθημάτα, απόψεις, εμπειρίες και στοχεύει στην αισθητική απόλαυση. Η θεματολογία της μελικής ποίησης είναι απλή, αντλείται από καθημερινές δράσεις ανθρώπων∙ ωστόσο η ηρωική δράση, ως ένθετη διήγηση, δεν εξαφανίζεται. Ο ποιητής εκτελεί μόνος το έργο του (εξού και όρος μονωδία) με τη συνοδεία λύρας. Καθώς ο ποιητής εκμυστηρευόταν προσωπικές εμπειρίες το κοινό ήταν σαφώς μικρότερο.
            Με τη μονωδία της Σαπφώς και με το Απόσπασμα 1, 36-77, Παρθένειο του Αλκμάνα, θα ασχοληθούμε στη δεύτερη ενότητα. Η Σαπφώ ήταν μέλος της  αριστοκρατικής τάξης και έγραφε στην αιολική διάλεκτο της Λέσβου. Στη Σπάρτη γεννήθηκε η χορική ποίηση -χορός των γυναικών σε δημόσια θέα. Στη χορική ποίηση, ο ποιητής ήταν και συνθέτης, χορογράφος, και συνήθως συνόδευε τον χορό με την κιθάρα του. Ο Αλκμάνας, έγραψε χορικά ποιήματα στο «λακωνικό ιδίωμα».[3]
            Στην ίδια ενότητα θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε την άποψη των αρχαίων Ελλήνων για την ωραιότητα. Στην εννοιολογική ελληνική γλώσσα, η λέξη «ωραίο» προέρχεται από τη λέξη

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Κβαντικό πεδίο


.......Ο καλύτερος τρόπος για την απόκτηση της Γνώσης αυτού του πεδίου του καθαρού Είναι, είναι ο διαλογισμός. Μας βοηθάει επίσης να αντιλαμβανόμαστε αυτές τις ιδιότητες διανοητικά και να στρέφουμε την προσοχή μας σε αυτές, επειδή τελικά οτιδήποτε βιώνουμε είναι αποτέλεσμα της ιδιότητας της προσοχής μας.
Ας αναφερθούμε εκτενέστερα στο κβαντικό πεδίο.
Οι φυσικοί μας λένε ότι καθώς περνάμε πέρα από τη σφαίρα των υποατομικών
σωματιδίων που δομούν το άτομο, και κατ’ επέκταση κάθε τι πραγματικό, πως όταν
προσπαθούμε να εξετάσουμε και να κατανοήσουμε αυτά τα σωματίδια- με αστεία
ονόματα όπως κουάρκς, μποζόνια, λεπτόνια κ.ο.κ. – τα σωματίδια αυτά είναι τόσο
μικρά που πάντα αδυνατούμε να τα μετρήσουμε.
Δεν υπάρχουν ούτε θα υπάρξουν ποτέ διαθέσιμα όργανα που να καταμετρήσουν το απειροστικό μέγεθος αυτών των σωματιδίων. Ουσιαστικά είναι τόσο μικρά που μόνο α τα σκεφτούμε μπορούμε.



Συμβαίνει τώρα ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός σχετικά με τα σωματίδια αυτά: δεν τα έχει δει ποτέ κανείς. Επομένως, εάν δεν μπορείτε να παρατηρήσετε αυτά τα υποατομικά σωματίδια, εάν δεν μπορείτε να τα δείτε, 
πως μπορείτε να ξέρετε εάν καν υπάρχουν;
Και η απάντηση είναι ότι γνωρίζουμε την ύπαρξή τους από τα ίχνη που αφήνουν στους επιταχυντές σωματιδίων.




Στους χώρους που ερευνούν τις υποατομικές θεωρίες, μπορεί κανείς να δει – ακόμη και να φωτογραφήσει- τα ίχνη που αυτά τα σωματίδια αφήνουν πίσω τους. Και κοιτώντας τα ίχνη αυτά, ξέρει κανείς ότι τα ίχνη αυτά έχουν πράγματι υπάρξει. Υπάρχει όμως και μια άλλη ενδιαφέρουσα

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

«Τώρα Καλλιθέα-Λάζαρος Λασκαρίδης»

Μια ιδέα
βρήκε γόνιμο έδαφος στην Καλλιθέα.
Βγάζει ρίζες το δέντρο, θεριεύει
Και μάλιστα, σε περίοδο περιφρόνησης των πάντων
αλλά και προσωπικής εσωτερικής συγκρούσης.

Δημοτική παράταξη 
«Τώρα Καλλιθέα-Λάζαρος Λασκαρίδης»




Κατά Λάο Τσε,

«Το ταξίδι των χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με ένα βήμα».









Πρόσκληση από τον δημοτικό σύμβουλο Λασκαρίδη Λάζαρο.

«Συζητάμε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου της Καλλιθέας.
Γιατί, η πόλη αυτή πρέπει ν’ αλλάξει»

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016, 11.30π.μ.-1.30π.μ.
Δημαρχείο Καλλιθέας

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Syntagma station of Attiko Metro in the centre of Athens

ΘΟΛΟΣ ΜΕ ΟΜΠΡΕΛΕΣ
Στη στάση Σύνταγμα προς Πειραιά


Syntagma station of Attiko Metro is located at Syntagma Square 
in the centre of Athens 



Syntagma station of Attiko Metro is located at Syntagma Square 
in the centre of Athens 







Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

ΜΗ ΒΙΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΕΩΣ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΕΙ

Το ρόδι με τη 'βασιλική κορόνα' είναι σύμβολο Αγάπης: 
αφθονία («α» στερητικό + «φθόνος»), 
καλοτυχία, ευημερία, ευκαρπία 
αλλά και αναγέννηση, ερωτικός πόθος.
 Έμβλημα της Αφροδίτης, Περσεφόνης, Ήρας, κ.ά.


ΚΡΑΤΑΙΑ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΓΑΠΗ



«Άσμα Ασμάτων», ή τον 10ο αι. π.Χ  (του Σολομώντα), ή τον 4ο αι. π.Χ. 
Το εβραϊκό υπέροχο ποίημα περιλαμβάνεται στην 'Παλαιά Διαθήκη'.


Ο ΑΝΤΡΑΣ
Όμορφη, όμορφη, όμορφη πού' σαι αγάπη μου.
Τι όμορφη που είσαι...
Γλυκιά σαν του περιστεριού και τρυφερή η ματιά σου
Καμιά από τις όμορφες δεν παραβγαίνει εμπρός σου
Εσύ είσαι κρινολούλουδο κι εκείνες είναι αγκάθια
Ίδια με κόκκινη κλειστή τα κόκκινά σου χείλη
Σα ρόδι που το κόψανε στη μέση
μου φαντάζει πίσω από το πέπλο σου το ροδομάγουλό σου

Τα δυο σου στήθια μοιάζουνε δίδυμα ζαρκαδάκια
που να βοσκήσουν βγήκανε μες στα ανθισμένα κρίνα.
Φίλα με, φίλα με, μ' όλα τα φιλιά που έχεις μες στο στόμα
μέθα με στης αγκάλης σου το πιο γλυκό κρασί
και το όνομά σου άρωμα, μύρο χυμένο κάτω
Όλων των μύρων τ' άρωμα και η ευωδιά είσαι εσύ
ναι, πιο πολύ κι από το κρασί μεθώ όταν μ' αγγίζεις
να σ' αγαπάνε, άντρα μου, αυτό μονάχα αξίζεις.
Όμορφη, αψεγάδιαστη είσαι αγαπημένη.
Μου 'χεις κλέψει την καρδιά μου, αγάπη μου, αδελφή μου,
μ' ένα σου βλέμμα μοναχά, μια χάντρα στο λαιμό σου.
Μέλι κερήθρας στάζουνε τα δυο γλυκά σου χείλη
μέλι και γάλα αργοκυλούν στη γλώσσα σου από κάτω.
Κήπος κλειστός, ολάνθιστος είσαι αγαπημένη
πηγή με γάργαρο νερό, παράδεισος από δροσιές
παράδεισος από ροδιές το κάθε σου αυλάκι.
Κανέλα, μοσχοκάλαμο, κι ο νάρδος με τον κρόκο
και ρίζες αρωματικές του Λίβανου και σμύρνα
και αλόη και όποιο μύρο πεις, σε σένα ευωδιάζουν.

Η ΝΥΦΗ

Σήκω βοριά, έλα νοτιά, φύσα τα κλωνιά μου
να ξεχυθούν, να σκορπιστούν παντού οι ευωδιές μου.
Σήκω βοριά, έλα νοτιά φυσήξτε τα κλωνιά μου
να ξεχυθούν, να σκορπιστούν παντού τα αρώματά μου.
Σήκω βοριά, έλα νοτιά, φυσήξτε τα κλωνιά μου
να ξεχυθούν, να σκορπιστούν παντού τα αρώματά μου.
Κι ας κατεβεί ο άντρας μου στον κήπο που 'ν' δικός του
για να γευτεί όποιο καρπό απ' τα κλαδιά του θέλει
για να γευτεί όποιο καρπό απ' τα κλαδιά μου θέλει.
Απόδοση: Λευτέρης Παπαδόπουλος
.........................................

Το έργο ειδικότερα περιγράφει τον πόθο δύο αποχωρισμένων εραστών και την επανένωσή τους παρά τα εμπόδια που παρεμβάλλονται

Μεταγραφή: Γιώργος Σεφέρης

 [4,2] Εγώ κοιμούμαι κι η καρδιά μου ξαγρυπνά.
Φωνή του αγαπημένου· χτυπά την πόρτα.
-«άνοιξε, αδερφή μου, ταίρι μου,
περιστέρα μου, πανέμνοστή μου,
τι το κεφάλι μου το νότισε η δροσιά
και τους βοστρύχους μου τ᾽ αγιάζι της νυχτός».
[3] -«Γδύθηκα το χιτώνα μου, πώς να τον φορέσω;
Ένιψα τα πόδια μου, πώς να τα λερώσω;»
[4] Έσυρε το χέρι του ο αγαπημένος στης κλειδωνιάς το μάτι3
και θροήθηκαν τα σπλάχνα μου γι᾽ αυτόν.
[5] Σηκώθηκα ν᾽ ανοίξω στον αγαπημένο μου·
έσταξε σμύρνα από τα χέρια μου,
τα δάχτυλά μου γέμισαν σμύρνα
σαν άγγιξα το μάνταλο της κλειδωνιάς.
[6] Άνοιξα στον αγαπημένο μου·
ο αγαπημένος είχε περάσει·
βγήκε η ψυχή μου ακολουθώντας τον·
τονε ζήτησα και δεν τον βρήκα,
τονε φώναξα, δε μ᾽ άκουσε.
[7] Μ᾽ ήβραν οι φύλακες
που τριγυρνούν στην πολιτεία,
με χτύπησαν, με πλήγωσαν,
πήραν τη μαντίλα μου από πάνω μου
αυτοί που φυλάγουν τα τείχη.
[8] Σας εξορκίζω, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ,
στις δύναμες και στις ορμές του αγρού
α βρείτε τον αγαπημένο μου τι θα του πείτε;
Πως είμαι λαβωμένη της αγάπης.
Ο ΧΟΡΟΣ
[9] Μα τι έχει ο αγαπημένος σου, πάνω απ᾽ τους άλλους,
συ πεντάμορφη;
Μα τι έχει ο αγαπημένος σου πάνω απ᾽ τους άλλους
για να μας εξορκίζεις τόσο;
Η ΝΥΦΗ
[10] Ο αγαπημένος μου λάμπει και ροδίζει,4
διαλεχτός στους μύριους·
[11] το κεφάλι του είναι λαγαρό χρυσάφι
βάγια οι βόστρυχοί του
μαύροι σαν κοράκι.
[12] Τα μάτια του είναι περιστέρια
στα νερά στ᾽ αυλάκια,
λούζουνται στο γάλα
κάθουνται στις γούρνες.
[13] Τα μάγουλά του είναι βραγιές μυριστικά
θήκες αρωμάτων·
τα χείλια του είναι κρίνα
και σταλάζουν σμύρνα·
[14] τα χέρια του είναι μάλαμα βραχιόλια
χρυσόλιθους γεμάτα·
είναι φίλντισι η κοιλιά του
με ψηφιά ζαφείρια·
[15] τα πόδια του είναι μάρμαρο κολόνες
με χρυσά θεμέλια.
Η όψη του είναι σαν το Λίβανο,
διαλεχτή σαν το κέδρο·
[16] τα λόγια του είναι γλυκασμός
κι ολόκληρος είναι επιθυμία.
Αυτός είναι ο αγαπημένος μου
κι αυτός το ταίρι μου,
θυγατέρες της Ιερουσαλήμ.

Ο ΧΟΡΟΣ
[6,5] Ποια είναι τούτη που ανεβαίνει λευκανθισμένη
ακουμπώντας στον αγαπημένο της;
Ο ΑΝΤΡΑΣ
Κάτω απ᾽ τη μηλιά σε ξύπνησα
εκεί που η μάνα σου σε γέννησε,
εκεί που πόνεσε και σε γέννησε.
Η ΝΥΦΗ
[6] Βάλε με σφραγίδα στην καρδιά σου,
ωσάν σφραγίδα στο μπράτσο σου·
είναι δυνατή η αγάπη σαν το θάνατο
και σκληρός ο πόθος σαν τον άδη·
οι σπίθες της είναι σπίθες της φωτιάς,
φλόγα του Θεού.
[7] Νερά ποτάμια δεν μπορούν
να σβήσουν την αγάπη.

Auroville - η Πόλη της Αυγής

Εγκαινιάσθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1968

Πού είναι το Auroville;
Βρίσκεται στη νότια Ινδία.

Τι είναι το Auroville;
επιδιώκει να γίνει μια καθολική πόλη,
όπου άνδρες και γυναίκες όλων των χωρών
θα είναι σε θέση να ζουν με ειρήνη και προοδευτική αρμονία
πάνω απ' όλα τα δόγματα, όλες τις πολιτικές 
και όλες τις εθνικότητες. 

















Είναι ένας καθολικός δήμος για πληθυσμό μέχρι 50.000 ανθρώπους από όλον τον κόσμο.
Ο σκοπός του Auroville είναι να συνειδητοποιήσουμε την ανθρώπινη ενότητα - στην πολυμορφία. Σήμερα το Auroville αναγνωρίζεται ως το πρώτο και μοναδικό επικυρωμένο διεθνώς σε εξέλιξη πείραμα στην ανθρώπινη ενότητα και μεταμόρφωση της συνείδησης. Αφορά επίσης -και πρακτική έρευνα- για βιώσιμη διαβίωση και για  μελλοντικές πολιτιστικές, περιβαλλοντικές, κοινωνικές και πνευματικές ανάγκες της ανθρωπότητας.

Πώς ξεκινήσε το Auroville;
Η έννοια της Auroville - ιδανικός δήμος αφιερωμένος σε ένα πείραμα στην ανθρώπινη ενότητα - ήρθε ήδη τη δεκαετία του 1930 στη "Μητέρα" Mirra Alfassa (1878-1973). http://www.auroville.org/contents/533

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 ο Sri Aurobindo πρότεινε έναν τέτοιο δήμο. 
Η έννοια αυτή στη συνέχεια είχε την υποστήριξη της ινδικής κυβέρνησης
και στη συνέχεια πήγε στη Γενική Συνέλευση της UNESCO. Το 1966 η UNESCO ενέκρινε ένα ομόφωνο ψήφισμα επαινώντας τη σημασία του έργου
για το μέλλον της ανθρωπότητας, δίνοντας έτσι την πλήρη ενθάρρυνσή της.

Ποιοι είναι οι Aurovilians;
Προέρχονται
από 49 περίπου έθνη,
από όλες τις ηλικίες (από την παιδική ηλικία σε πάνω από ογδόντα, κατά μέσο όρο περίπου 30),
από όλες τις κοινωνικές τάξεις, περιβάλλοντα και πολιτισμούς, που αντιπροσωπεύουν την ανθρωπότητα στο σύνολό της. 

Ο πληθυσμός του δήμου αυξάνεται συνεχώς, αλλά επί του παρόντος ανέρχεται σε περίπου 2.400 άτομα, εκ των οποίων περίπου το ένα τρίτο είναι ινδικής καταγωγής.


Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

«Τα σινεμά της Αθήνας 1896-2013» του Δημήτρη Φύσσα




«Τα σινεμά της Αθήνας 1896-2013. Ιστορίες του αστικού τοπίου». Το βιβλίο υπογράφει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας και υπάρχει μόνο στο ίντερνετ, με ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση.
· Χρονικά, καλύπτεται η περίοδος από τον Νοέμβρη του 1896 μέχρι και τον Σεπτέμβρη του 2013
· Τοπικά, καταγράφονται όσα σινεμά λειτούργησαν/λειτουργούν στα όρια του σημερινού Δήμου Αθηναίων
· Η δουλειά κράτησε 10 χρόνια, με επιτόπια έρευνα σε οικόπεδα, 300 περίπου προφορικές μαρτυρίες (άνθρωποι του κλάδου συν θεατές), προγράμματα, εισιτήρια, εφημερίδες, βιβλία, μπλογκ, χειρόγραφα, σκίτσα, περιοδικά, φιλμ κ.λπ.
Διαβάστε εδώ και εδώ το λεξικό.
Μ.Φ

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

ΓΙΑ ΧΑΡΙΠΟΤΕΡΙΚΟΥΣ/ΕΣ

κυκλοφόρησε 29 Σεπτεμβρίου 2016
ΧΑΡΙ
Η αλήθεια είναι ένα όμορφο αλλά και συνάμα τρομερό πράγμα! Γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή. (σ. 70)

……………………..
ΝΤΡΑΚΟ
Ανέκαθεν ζήλευα αυτό που είχατε εσείς οι τρεις, ξέρεις –με τον Ουέσλι και την Γκρέιντζερ, εννοώ. Εγώ είχα…
ΤΖΙΝΙ
Τον Κράμπε και τον Γκόιλ.
ΝΤΡΑΚΟ
Δύο μπουμπούνες που δεν ήξεραν να ξεχωρίσουν τη μια άκρη του σκουπόξυλου απ’ την άλλη. Εσείς όμως –εσείς οι τρεις- κυριολεκτικά λάμπατε. Γουστάρατε ο ένας τον άλλο. Διασκεδάζατε. Γι’ αυτή τη φιλία σάς ζήλευα, περισσότερο απ’ ότιδήποτε άλλο.
ΤΖΙΝΙ
Κι εγώ τους ζήλευα.
                Ο ΧΑΡΙ κοιτάζει την ΤΖΙΝΙ, έκπληκτος.
ΧΑΡΙ
Πρέπει να τον προστατεύσω… [τον γιο του, Άλμπους[.
ΝΤΡΑΚΟ
Κι ο πατέρας μου νόμιζε ότι με προστάτευε. Τον περισσότερο καιρό. Πιστεύω ότι στη ζωή κάθε παιδιού έρχεται μια στιγμή που πρέπει να κάνει την επιλογή του. Να διαλέξει τι είδους ενήλικος θα γίνει. Εκείνη τη στιγμή χρειάζεται δίπλα του έναν γονιό ή έναν φίλο. Κι αν έχεις μάθει να μισείς τον γονιό σου και δεν έχεις καθόλου φίλους… τότε είσαι ολομόναχος. Και είναι πολύ δύσκολο αυτό –να είσαι ολομόναχος. Έτσι ήμουν εγώ. Η μοναξιά μ’ έκλεισε σ’ ένα πολύ σκοτεινό μέρος. Για πάρα πολύ καιρό. Και ο Άντον Χερτ ήταν μοναχικό παιδί. Εσύ μπορεί να μην το καταλαβαίνεις αυτό, Χάρι, εγώ όμως το καταλαβαίνω –το ίδιο και η Τζίνι, πιστεύω.
ΤΖΙΝΙ
Έχει δίκιο.
ΝΤΡΑΚΟ
Ο Άντον Χερτ δεν βγήκε ποτέ από κείνο το σκοτεινό μέρος. Κι έτσι ο Άντον Χερτ έγινε ο Λόρδος Βόλντεμορτ. Ίσως το μαύρο σύννεφο που είδε ο Μπέιν γύρω από τον Άλμπους να είναι η μοναξιά του. Ο πόνος του. το μίσος του. Μη χάσεις το παιδί, Χάρι. Θα το μετανιώσεις. Και θα το μετανιώσει κι ο Άλμπους. Γιατί σε χρειάζεται, και χρειάζεται και τον Σκόρπιους, είτε το ξέρει είτε όχι.
                Ο ΧΑΡΙ κοιτάζει τον ΝΤΡΑΚΟ, σκέφτεται.
                Ανοίγει το στόμα του να μιλήσει. Σκέφτεται.
ΤΖΙΝΙ
Χάρι. Θα φέρεις εσύ τη μαγική σκόνη ή να τη φέρω εγώ;
(σελ. 184-185).

……………………….
ΣΚΟΡΠΙΟΥΣ [γιος του Ντράκο]
Ο κόσμος αλλάζει κι εμείς αλλάζουμε μαζί του. Η θέση που έχω σε τούτο τον κόσμο είναι καλύτερη. Αλλά δεν είναι καλύτερος ο κόσμος. Κι αυτό δεν το θέλω.
ΣΝΕΙΠ
Καλώ τον Προστάτη (Expecto Patronum)
                Ο Σνέιπ ελευθερώνει έναν Προστάτη, και έχει το σχήμα μιας πανέμορφης          
                ασημένιας ελαφίνας.
(σελ. 257)
…………………
ΣΚΟΡΠΙΟΥΣ
Ο οίκτος είναι μια αρχή, φίλε μου, ένα θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτιστεί ένα παλάτι –το παλάτι του έρωτα.
Οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν. Εξάλλου, έχω αρχίσει προπονήσεις….



Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

ΑΝΤΙΟΧΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ

Jaccques-Louis David (30 August 1748 – 29 December 1825)
Γάλλος ζωγράφος του Νεοκλασικισμού

Ο Δημήτριος Πολιορκητής, ο Αντίπατρος, ο Σέλευκος ήταν στρατηγοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου 
και επίδοξοι διάδοχοι της αυτοκρατορίας του.

Η Στρατονίκη της Συρίας ήταν κόρη του μακεδόνα βασιλιά 
Δημήτριου του Πολιορκητή 
και της Φίλας (κόρη του Αντίπατρου).
Περί το 300 π.Χ., νυμφεύτηκε τον  βασιλιά της Συρίας,  
Σέλευκο Α΄ Νικάνωρ.

Ο γιος του Σέλευκου, ο Αντίοχος, αρρώστησε από κάποια σωματική νόσο με αποτέλεσμα να χάνει το λογικό του.
Ο Ερασίστρατος (φημισμένος ιατρός και ανατόμος) διέγνωσε την αιτία: ΕΡΩΤΑΣ


Πλούταρχου Παράλληλοι βίοι







HAPPY END



Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

ΘΕΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ

BANKSY

-Τον 12ο αιώνα οι Βίκινγκς 
επιτέθηκαν στη Βρετανία. 
Οι Βρετανοί παρομοίαζαν τους Βίκινγκς σαν «μεγάλες σφήκες που τσιμπούν» και «πεινασμένους λύκους». Ο Αλκουίνος της Υόρκης, (ο πιο διακεκριμένος Άγγλος της εποχής του και σύμβουλος του φράγκου βασιλιά Kαρλομάγνου) ηθικολογούσε λέγοντας ότι απέτυχαν οι μοναχοί  να ζήσουν σύμφωνα με το μοναστικό ιδεώδες και γι αυτό: ο Θεός τούς τιμωρούσε για την απιστία τους σ’ Εκείνον. (Οι Βίκινγκς του Donald Logan, εκδ. Οδυσσέας, 2007).

-Η Κωνσταντινούπολη του 15ου αιώνα -ανάλογα με την κοινωνική θέση του σχολιαστή-κριτή ήταν είτε η «Βασιλίδα Πόλι» είτε η «αμαρτωλή». Η άποψη των Κωνσταντινουπολιτών για τις αλώσεις της πόλης -από τους Λατίνους (1204), από τους Οθωμανούς Τούρκους (1453)- ήταν ότι οι ήττες οφείλονταν στην αλαζονεία, στην πολυτέλεια, στην αμέλεια θρησκευτικών καθηκόντων που είχαν επιδείξει τα προηγούμενα έτη. Θεωρούσαν ότι ήταν η δίκαιη τιμωρία που υπαγορεύτηκε από τον Θεό.

-Διανύοντας και ολοκληρώνοντας, σύντομα, τον 6ο χρόνο της οικονομικής αστάθειας (που η κρίση τείνει να γίνει κανονικότητα) οι εκκλησιαστικοί εκπρόσωποι υπαινίσσονται ότι οι έλληνες πολίτες ξέφυγαν από τον δρόμο του Θεού.
Διαχρονικά πρόκειται για διαστρέβλωση και υποβάθμιση της θεϊκής υπόστασης και της πνευματικής σημασίας που αποδίδεται στον όρο ‘θείο’ και ταυτόχρονα για μετακύλιση των ευθυνών στον λαό προκειμένου να δικαιολογηθεί η αβελτηρία ή/και η αναλγησία των αρχουσών τάξεων.
  ........................................
Στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ (4 Ιουλίου 1776) αναφέρεται:
Δεχόμαστε τις εξής αλήθειες ως αυταπόδεικτες, πως όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι, και προικίζονται από τον Δημιουργό τους με συγκεκριμένα απαραβίαστα Δικαιώματα, μεταξύ των οποίων είναι το δικαίωμα στη Ζωή, το δικαίωμα στην Ελευθερία και το δικαίωμα στην επιδίωξη της Ευτυχίας.
Στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα & Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα (1966):
Το ιδεώδες του ελεύθερου ανθρώπου, που απολαμβάνει αστική και πολιτική ελευθερία και είναι απελευθερωμένος από τον φόβο και την αθλιότητα, μπορεί να επιτευχθεί μόνον εάν δημιουργηθούν συνθήκες κάτω από τις οποίες κάθε άνθρωπος θα μπορεί να απολαμβάνει τα αστικά και πολιτικά του δικαιώματα, καθώς και τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά του δικαιώματα.
Αυτό θεωρείται αληθές, επειδή χωρίς αστικά και πολιτικά δικαιώματα, είναι αδύνατο η κοινωνία να διεκδικήσει οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα. Παράλληλα, αν στερείται μέσων διαβίωσης και ενός λειτουργικού πλαισίου, το κοινό δεν μπορεί να διεκδικήσει ή να κάνει χρήση αστικών ή πολιτικών δικαιωμάτων (γνωστό ως θεωρία γεμάτης κοιλιάς).
  
Η ηθική όλων εξετάζεται με κριτήριο αν οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για να επιτευχθεί ένας στόχος, ζημιώνουν ή όχι τους άλλους. Το πως, λοιπόν, ο καθένας διαθέτει το εισόδημά του (υψηλό ή πενιχρό) για την επίτευξη της Ευτυχίας είναι δικαίωμα στο πλαίσιο της ελευθερίας.

Σημ.: από κοντά και οι έχοντες πτυχία με το τσουβάλι να κατακεραυνώνουν τους έλληνες πολίτες γιατί υπήρξαν υπερκαταναλωτικοί. Ας μην ξεχνάμε ότι και πριν από την είσοδο της χώρας στο Μνημόνιο (2010) υπήρχαν ‘κόκκινα’ δάνεια και μάλιστα φημολογείται ότι κυκλώματα κρατούσαν χαμηλά τις τιμές στους πλειστηριασμούς προκειμένου τα ακίνητα να πωληθούν ‘μπιρ παρά’…
...κ.ά. δεινά...



Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

2016





O Δαίμων στην ελληνική γλώσσα σημαίνει αυτός που διανέμει τη μοίρα (καλή ή κακή) στους ανθρώπους.
Έτσι κάποιος/α γίνεται ευδαίμων ή… Δυσδαιμόνα.

Καλές Άφθονες Πλούσιες Ευχές

για Εύνοια από τον Δαίμονα

ώστε να Ευδαιμονήσουμε