Τσαρούχης Γιάννης, ζωγράφος

έργο του Γιάννη Τσαρούχη (31/12/1909-20/7/1989)

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ, του Τσαρούχη Γιάννη,   εκδ. ΑΓΡΑ, Αθήνα 2000 

Μίλησα για ψάξιμο και για πειράματα αλλά δεν μίλησα και για μια άλλη εργασία που έχω κάνει στη ζωή μου και που κάνω ακόμα, που είναι ίσως η πιο σημαντική. 

Η συνεχής ανάκριση που κάνω στον εαυτό μου όχι πάντα τέλεια, για να μάθω ποιος είμαι ελπίζοντας ότι θα φτάσω σε μια ευτυχία πιο σταθερή αν το βρω αυτό.

Περιστοιχιζόμενος από πολλούς ανθρώπους που έχουν βασίσει τη ζωή τους σε μια τέτοια στάση απέναντί της, που συνοψίζεται με τις λέξεις δήλωση, δίπλωμα, αξιοποίηση, διορισμός, η ζωή μου ήταν δύσκολη και όχι πολύ ευτυχισμένη.

Όλα αυτά που έκανα για τη μάθηση είναι απαραίτητα και δύσκολα 

μα το δικαίωμα να τολμάς να είσαι καλλιτέχνης

σ’ το δίνει ο σεβασμός και θαυμασμός σου χωρίς όρια της ζωής.

Παρθένης Κωνσταντίνος, ζωγράφος 20ού αιώνα

Μεγάλο γυμνό (1920-1925)

Ο Παρθένης (1878-1967) σπούδασε ζωγραφική 

στη Βιέννη. Ήταν ο πρωτοπόρος Έλληνας καλλιτέχνης που κάλυψε τη μεγάλη γκάμα καλλιτεχνικών νεωτεριστικών τάσεων του 19ου και 20ού αιώνα (Ιμπρεσιονισμό, Συμβολισμό, Κυβισμό).

Η τάση (προερχόμενη και επιβεβλημένη από τους Βαυαρούς καθηγητές) της Σχολής των Καλών Τεχνών της Αθήνας (ιδρύθηκε το 1836)  ήταν ο Ακαδημαϊσμός: υπακοή στους κανόνες ζωγραφικής, παραδοσιακή ηθογραφία. 

Μεσοπόλεμος (1919-1939). Ο ανατρεπτικός Παρθένης δεν έγινε δεκτός ως καθηγητής στη Σχολή το 1923 (κυβέρνηση Πλαστήρα-Γονατά) με τη δικαιολογία ότι ήταν οπαδός του Φουτουρισμού: «… ελευθεριάζουσιν υπό όλως νεωτεριστικήν αντίληψιν μη συνάδουσαν απολύτως προς τα ακαδημαϊκάς παραδόσεις». Η μεσολάβηση του Ελευθέριου Βενιζέλου -υποστηρικτή της νεωτερικής τέχνης και κατά του Ακαδημαϊσμού- και η προσωπική φιλία του Παρθένη με τον δημοκράτη Αλέξανδρο Παπαναστασίου, διευκόλυναν το διορισμό του ζωγράφου στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το 1929. 

         Ο Παρθένης -καθώς πλήθος μαθητών συνέρρεε στο εργαστήριό του (στην Καλλιθέα) και εκδήλωνε έντονο ενδιαφέρον για τον Delacroix, Cezanne, κ.ά, δέχτηκε πόλεμο από τους συντηρητικούς καθηγητές, οι οποίοι ανησυχούσαν όχι μόνον για την ανατροπή του status quo της Σχολής αλλά και για το ενδεχόμενο να αλλάξουν οι καλλιτεχνικές προτιμήσεις τού αγοραστικού κοινού -των αστών- και να χάσουν οι καθηγητές το μονοπώλιο στην αγορά Τέχνης. 

        

Αρχιτεκτονική του Μουσείου Ακρόπολης

Μουσείο Ακρόπολης 

                                

Το Μουσείο Ακρόπολης είναι το δεύτερο σημαντικότερο αρχαιολογικό μουσείο της Ελλάδας μετά το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, της Αθήνας, αφιερωμένο στα ευρήματα του Ιερού Βράχου, με πάνω από 10.500 εκθέματα και ειδική αίθουσα για τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Βρίσκεται στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου 15 στην Αθήνα  και αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς πολιτιστικούς προορισμούς της Ελλάδας.

        Ιδρύθηκε στις 20 Ιουνίου 2009. Ιδιοκτησία: Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Στη συλλογή του περιλαμβάνονται 10.557 αντικείμενα από την Ακρόπολη και τις κλιτύες της. Φιλοξενεί τα πρωτότυπα γλυπτά της Ακρόπολης, σε ιδανικές συνθήκες φωτισμού και θέα προς τον Παρθενώνα. Προσφέρει μοναδική εμπειρία με ψηφιακούς οδηγούς, θεματικές ξεναγήσεις και σύγχρονες εκθέσεις.

       Το μουσείο είναι χτισμένο πάνω από τον αρχαιολογικό χώρο Μακρυγιάννη, με γυάλινο δάπεδο που επιτρέπει στους επισκέπτες να βλέπουν την αρχαία γειτονιά κάτω από τα πόδια τους.

 Κύριοι εκθεσιακοί χώροι

1. Αίθουσα των Κλιτύων

    Ευρήματα από τις πλαγιές της Ακρόπολης, στο ισόγειο του μουσείου.

2. Αρχαϊκή Ακρόπολη

    Ανατολικό και νότιο τμήμα του 1ου ορόφου, με κορυφαία αρχαϊκά γλυπτά όπως οι Κόρες.

3. Τα μνημεία του Περικλή

Έργα από το οικοδομικό πρόγραμμα του Περικλή, στη δυτική πλευρά του 1ου ορόφου.

4. Από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως την ύστερη αρχαιότητα

Ιστορική εξέλιξη της Ακρόπολης μέσα στους αιώνες.

5. Αίθουσα Παρθενώνα

Ολόκληρος ο 3ος όροφος είναι αφιερωμένος στα γλυπτά του Παρθενώνα, σε διάταξη που αναπαράγει τον ναό. 

Αρχιτεκτονική