Στενοχωρία εδαφική

Ο όρος στενοχωρία με την κυριολεκτική, εδαφική του έννοια αναφέρεται στη στενότητα χώρου ή την έλλειψη διαθέσιμης καλλιεργήσιμης γης. Ετυμολογία: προέρχεται από το στενός + χώρα (χώρος), δηλαδή ο στενός χώρος που προκαλεί «πίεση», είτε αυτή είναι χωρική είτε, μεταφορικά, ψυχική. 

        Αν και σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για να περιγράψει τη λύπη ή το άγχος, η ιστορική και γεωγραφική της σημασία είναι η εξής:    

        Ιστορικό πλαίσιο. Στην αρχαία Ελλάδα (8ος-7ος αι. π.Χ.), η «στενοχωρία» ήταν το φαινόμενο κατά το οποίο η αύξηση του πληθυσμού σε συνδυασμό με τις περιορισμένες πεδινές εκτάσεις δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Η έλλειψη γης υπήρξε μία από τις κύριες αιτίες του Β' Μεγάλου Αποικισμού.

       

Auroville - η Πόλη της Αυγής

Εγκαινιάσθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1968

επιδιώκει να γίνει μια καθολική πόλη,

όπου άνδρες και γυναίκες όλων των χωρών

θα είναι σε θέση να ζουν με ειρήνη και προοδευτική αρμονία

πάνω απ' όλα τα δόγματα, όλες τις πολιτικές 

και όλες τις εθνικότητες. 

Πού είναι το Auroville;

Βρίσκεται στη νότια Ινδία.

Τι είναι το Auroville;

Είναι ένας καθολικός δήμος για πληθυσμό μέχρι 50.000 ανθρώπους από όλον τον κόσμο.

Ο σκοπός του Auroville είναι να συνειδητοποιήσουμε την ανθρώπινη ενότητα - στην πολυμορφία. Σήμερα το Auroville αναγνωρίζεται ως το πρώτο και μοναδικό επικυρωμένο διεθνώς σε εξέλιξη πείραμα στην ανθρώπινη ενότητα και μεταμόρφωση της συνείδησης. Αφορά επίσης -και πρακτική έρευνα- για βιώσιμη διαβίωση και για  μελλοντικές πολιτιστικές, περιβαλλοντικές, κοινωνικές και πνευματικές ανάγκες της ανθρωπότητας.

Όρμος Αφροδίτης, Σταυρός στην Πειραϊκή

2016

Σταυρός: Μνημείο του Αφανούς Ναύτη (1969)

 

 

Άγιος Νικόλαος

και... αμερικάνικα άλογα

Mustang, Foto: Kelly Jay 

 

 

 

Στις αμερικάνικες καουμπόικες κινηματογραφικές 

ταινίες το σενάριο είναι παρόμοιο: οι Δυτικοί προστατεύουν το οχυρό τους από τις "κακές" φυλές των Ινδιάνων -απαραίτητο αξεσουάρ της κάθε φυλής ο "σοφός" γέρος.

Οι Νative (γηγενείς κάτοικοι) διακρίνονται για την ιππευτική τους ικανότητα αλλά και για τον σεβασμό που δείχνουν στα άλογα. Μάλιστα, αρκετά ονόματα Ινδιάνων περιλαμβάνουν τη λέξη «άλογο».

Υπάρχει, όμως, μια μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια...

Η ήπειρος Αμερική δεν είχε άλογα!!!  Η αμερικάνικη πανίδα περιλάμβανε βίσωνες και λάμα!

Οι κινηματογραφικές ταινίες της δεκαετίας του 1950 έως 1970 βασίζονται σε γεγονότα που είχαν εκτυλιχτεί κατά τη διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα. Ειδικότερα, τον 19ο αιώνα οι λευκοί χριστιανοί αποικιοκράτες είχαν αποφασίσει να περιορίσουν τις τοπικές φυλές σε καταυλισμούς ώστε να μπορέσουν να καρπωθούν τον πλούτο των εδαφών τους. Φερ’ ειπείν χρυσό και άργυρο (μέταλλα, τα οποία λόγω του ότι βρίσκονταν σε μεγάλο βάθος δεν εκμεταλλεύονταν οι Ινδιάνοι), κακάο και την υπέροχη φημισμένη μεξικάνικη βανίλια (mexican vanilla).

η Βανίλια είναι είδος ορχιδέας
(ουδεμία σχέση με το χημικό κατασκεύασμα που πωλείται σε φιαλίδια
και χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική)

Το όνομα ‘Crazy horse’ (=Tȟašúŋke Witkó) ανήκε στον Τασούνκα Ουίτκο∙ επρόκειτο για τον αρχηγό  των Λακότα (Lakota tribe).  Το ‘Τρελό άλογο’ ήταν επικεφαλής των ινδιάνικων φυλών, όπως Τσεγιέν, Σιου (Sioux), οι οποίες υπερασπιζόμενες τα κυριαρχικά τους δικαιώματα ηττήθηκαν από τους λευκούς χριστιανούς (καθολικοί, προτεστάντες) κατακτητές το 1876, στη μεγάλη φονική μάχη στο Little Bighorn (ποταμός). 

Τα άλογα (μαζί με τα όπλα και τις ασθένειες, που θέρισαν τους ντόπιους κατοίκους) στη Νέα Γη έφεραν οι Spanich conquistadors (κονκισταδόρες Ισπανοί), Πορτογάλοι (το β΄ μισό του 15ου αι. μ.Χ.) ενώ οι Άγγλοι, οι Γάλλοι (τον 17ο αι.). Σε μικρό χρονικό διάστημα οι Ινδιάνοι

Καλίνιγκραντ

Στο Καλίνιγκραντ γίνεται η εξόρυξη του 80%
της παγκόσμιας παραγωγής κεχριμπαριού

...βρίσκεται στις νοτιοανατολικές ακτές της Βαλτικής και συνορεύει βορειοανατολικά με τη Λιθουανία και νότια με την Πολωνία. 

Κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι αυτή η μικρή περιοχή (διπλάσιας έκτασης από την Κρήτη) ανήκει στις Δημοκρατίες της Ρωσίας, με την οποία δεν συνδέεται εδαφικά –μάλιστα απέχει αρκετά χιλιόμετρα.

 

 είναι η γενέτειρα πόλη
του στοχαστή Ιμανουήλ Καντ

Το πρώην Κένινγκσμπερκ ανήκε στην ανατολική Πρωσία. Οι ΄μεγάλοι΄ ηγέτες των ΕΣΣΔ, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ στη Συμφωνία του Πότσνταμ (1945, μετά τη λήξη του Β΄ΠΠ) αποφάσισαν η συγκεκριμένη περιοχή να περάσει στην Σοβιετική Ένωση και έτσι μετονομάστηκε σε Καλίνιγκραντ.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, το Καλίνιγκραντ παρέμεινε στη δικαιοδοσία της Ρωσίας και όχι της Λιθουανίας -η οποία έγινε αργότερα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. 

Ο ρωσικός αυτός θύλακας -εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας- διαθέτει ρωσικούς πυραύλους.

Η δημιουργία του Ελληνικού αλφάβητου και τα αίτια της διγλωσσίας

Ναυσικά Αλειφέρη, για Εισαγωγή στον Ελληνικό Πολιτισμό, ΕΛΠ 10, ΕΑΠ

Ιανουάριος 2014.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η ελληνική γραφή από την πρώτη εμφάνισή της –κατά το τέλος της Παλαιολιθικής εποχής– έως τον 9ο αιώνα πέρασε από πέντε στάδια:

α) Το εικονόγραμμα που εμφανίζεται σε σπήλαια και απεικονίζει σκηνές κυνηγιού ή μάχης β) Το ιδεόγραμμα στα μέσα της 4ης π.Χ. χιλιετίας που εξεικονίζει και αντικείμενα γ) την εξέλιξη του ιδεογράμματος το οποίο γίνεται πιο γραμμικό και ο γραφέας προσπαθεί να αντιστοιχίσει ήχο με εικονίδιο δ) το συλλαβόγραμμα, που απομονώνει φθόγγους και τους εξεικονίζει σε συλλαβές μιας λέξης. Τέτοιου είδους γραφικό σύστημα είναι η μινωική Ιερογλυφική ή Εικονική που εμφανίζεται σε σφραγιδόλιθους της Κρήτης στα τέλη του 19ου αιώνα και η Γραμμική Α (και οι δύο δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί). Στα τέλη του 15ου αιώνα η Γραμμική Β –ένα σύστημα 88 συλλαβογραμμάτων και 260 ιδεογραμμάτων– κάνει την εμφάνισή της σε πήλινα αγγεία, πινακίδες, σφραγίδες και αφορά απογραφές, και λογαριασμούς[1] ε) Το γράμμα, το οποίο αντιστοιχεί σ’ έναν φθόγγο. [2]

            Από τον 12ο αιώνα, που ολοκληρώθηκε η εισβολή των βόρειων λαών στον ελλαδικό χώρο με την κάθοδο των Δωριέων έως τον 9ο αιώνα παρατηρείται δημογραφική κάμψη και οπισθοδρόμηση του πολιτισμού των πληθυσμών. Οι αιώνες αυτής της περιόδου χαρακτηρίζονται από τους ιστορικούς μελετητές ως «Σκοτεινοί» (ιδίως ο 11ος και ο 10ος) λόγω της έλλειψης αρχαιολογικών τεκμηρίων. Τα ελληνικά φύλα που προωθήθηκαν στη Βαλκανική χερσόνησο ήρθαν σε επαφή με τους αυτόχθονες πληθυσμούς, όπως οι Πελασγοί, Λέλεκες, οι Κάρες. Από τη συνύπαρξη των επιδρομέων και των αυτόχθονων πληθυσμών προέκυψε η ελληνική γλώσσα. Οι προηγούμενες γραφές φαίνεται ότι εγκαταλείφθηκαν· παρ’ όλα αυτά κάποιες λέξεις φτάνουν έως τη νεοελληνική γλώσσα.