Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα xronompala. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα xronompala. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2022

Η νευροεπιστήμη έχει εξερευνήσει πλήρως την έννοια 'άνθρωπος';

  


❌ Όχι. Η νευροεπιστήμη (neuroscience) δεν έχει ακόμη εξηγήσει πλήρως τι είναι ο άνθρωπος. Και αυτό δεν είναι απλώς θέμα “έλλειψης δεδομένων”. Είναι θέμα βάθους: ο άνθρωπος είναι ένα σύστημα τόσο πολύπλοκο, που η επιστήμη έχει κατανοήσει μόνο ένα μέρος του.

1. Τι έχει καταφέρει η νευροεπιστήμη να εξηγήσει

Η σύγχρονη νευροεπιστήμη έχει κάνει τεράστια άλματα. Ξέρουμε πολλά για:

✔ Τη δομή του εγκεφάλου

Περιοχές, κυκλώματα, νευροδιαβιβαστές, συνάψεις.

✔ Τη λειτουργία

Πώς παράγονται οι κινήσεις, οι αισθήσεις, η μνήμη, η προσοχή.

✔ Τη μάθηση

Πώς αλλάζουν οι συνάψεις όταν μαθαίνουμε κάτι νέο.

✔ Τη συναισθηματική επεξεργασία

Πώς ο εγκέφαλος παράγει φόβο, χαρά, λύπη, επιθυμία.

✔ Τη λήψη αποφάσεων

Πώς ο εγκέφαλος ζυγίζει πιθανότητες, ανταμοιβές, κινδύνους.

 -Αυτά είναι εντυπωσιακά αλλά δεν αρκούν για να πούμε ότι «κατανοήσαμε τον άνθρωπο».

 

2. Τι ΔΕΝ έχει καταφέρει ακόμη η νευροεπιστήμη

Εδώ είναι το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.

 1. Δεν ξέρουμε τι είναι η συνείδηση

        Πώς από ηλεκτρικά σήματα προκύπτει η εμπειρία του “εγώ”; Δεν υπάρχει ακόμη επιστημονική απάντηση.

 2. Δεν ξέρουμε πώς δημιουργείται η υποκειμενικότητα

Γιατί ο κόσμος “φαίνεται” σε εμάς με έναν συγκεκριμένο τρόπο; Πώς προκύπτει το βίωμα, το συναίσθημα, η αίσθηση του χρόνου;

 3. Δεν ξέρουμε πώς ο εγκέφαλος παράγει νόημα

Πώς από νευρωνικά σήματα προκύπτουν:

•      αξίες, στόχοι, ταυτότητα, δημιουργικότητα, ηθική

4. Δεν ξέρουμε πώς ο εγκέφαλος συνδέεται με το σώμα και το περιβάλλον.

Η ανθρώπινη εμπειρία δεν είναι μόνο εγκεφαλική. Είναι ενσώματη, κοινωνική, πολιτισμική.

5. Δεν ξέρουμε αν η σκέψη είναι υπολογιστική ή κάτι παραπάνω

Αυτό είναι κρίσιμο για το ερώτημα «είμαστε υπολογιστές;».

 

3. Γιατί δεν έχει “εξερευνηθεί πλήρως” η έννοια άνθρωπος

Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι μόνο εγκέφαλος. Είναι ένα σύστημα που περιλαμβάνει:

•   βιολογία, συνείδηση, κοινωνία, γλώσσα, πολιτισμό, ιστορία, σχέσεις, νόημα

Η νευροεπιστήμη μπορεί να εξηγήσει μηχανισμούς, αλλά όχι ακόμη το σύνολο της ανθρώπινης ύπαρξης.

 

 4. Τι σημαίνει αυτό για το ερώτημα “είμαστε υπολογιστές;” 

        Από νευροεπιστημονική σκοπιά:

•   Ο εγκέφαλος έχει υπολογιστικά στοιχεία (επεξεργασία πληροφορίας).

•   Αλλά δεν ξέρουμε αν η συνείδηση είναι υπολογιστική.

•   Δεν ξέρουμε αν η εμπειρία μπορεί να προκύψει από αλγόριθμο.

•   Δεν ξέρουμε αν η ελευθερία είναι πραγματική ή “υπολογιστική ψευδαίσθηση”.

Άρα: Δεν μπορούμε να πούμε ότι ο άνθρωπος είναι υπολογιστής. Αλλά ούτε μπορούμε να το αποκλείσουμε πλήρως.

 👉Η νευροεπιστήμη έχει εξηγήσει τον άνθρωπο ως μηχανισμό, αλλά όχι ως ον. Και μέχρι να καταλάβουμε τη συνείδηση, η έννοια “άνθρωπος” παραμένει ανοιχτή. Η νευροεπιστήμη έχει κάνει τεράστια πρόοδο στο να κατανοήσει πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος, αλλά όταν φτάνουμε στη συνείδηση, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο μυστηριώδη. Στην πραγματικότητα, η συνείδηση είναι ίσως το μεγαλύτερο άλυτο πρόβλημα της σύγχρονης επιστήμης.

ΠΗΓΗ: ΑΙ

 

 

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2021

Πτυχίο Ανθρωπιστικών Σπουδών ΕΑΠ

 2021


 

 


εκτός από τα πραγματολογικά στοιχεία -βρίσκονται και στο Internet- έμαθα τον τρόπο, τη μέθοδος χρήσης της λογικής






Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2020

Ο κύριος... Πεισίστρατος

 

 

 

 

Οι νέες επιστημονικές ανακαλύψεις αλλάζουν τη θέαση του κόσμου


 

  

Η επίσκεψη Γιου και Εγγονού με τα κινητά τηλέφωνα ανά χείρας ήταν ευκαιρία για τον 87χρονο Παππού να εκφωνήσει λογύδριο σχετικά με τα συναισθηματικά οφέλη της δια ζώσης επικοινωνίας, επειδή «... κανένα ψυχρό μηχάνημα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη φυσική παρουσία. Αυτά τα μαραφέτια θα σας τρελάνουν. Δεν σας αφήνουν να δείτε την ομορφιά της ζωής». Συνέχιζε, με το ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, πρέπει να ανοίγει τους ορίζοντές του διαβάζοντας, ταξιδεύοντας, αλληλεπιδρώντας, να δίνει τους αγώνες του για το συλλογικό καλό. Να σέβεται τη ζωή ως δώρο που του έδωσε ο Θεός, αλλά και να την πιάνει από... τα κέρατα. Τιμιότητα, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη είναι πανανθρώπινα αγαθά.

-Ωχ!!! Πάλι τα ίδια, ρε παππού. Ζούμε σε matrix, εικονικό περιβάλλον,  άβουλοι, άλλοι μάς ελέγχουν. Πώς θα βγούμε από τη 'φούσκα' είναι το ζητούμενο. Άστο! Δεν μπορείς να καταλάβεις!

- Ο Θεός παιδί μου αποφασίζει το πότε και πώς θα φύγουμε από αυτή τη ζωή και αν θα πάμε στον Παράδεισο ή στην Κόλαση.

Ο Γιος το μόνο που ρωτούσε τον Παππού ήταν αν ήπιε τα χάπια του. Δεν συμμετείχε στη συζήτησή τους καθώς είχε κλονιστεί η βεβαιότητά του για τη μία και μοναδική ρεαλιστική ζωή, αφού αυτή η θεωρία της 'φούσκας' ήταν  καινούργια, δεν είχε προλάβει να την επεξεργαστεί το μυαλό του. Τί να λέμε γέρικο σκυλί δεν μαθαίνει νέα κόλπα.  Παρ' όλα αυτά, μετέωρος ως όφειλε σε φάση προβληματισμού για τον όλεθρο που θα έφερνε η τεχνητή νοημοσύνη, απολάμβανε τα καλούδια της ηλεκτρονικής εποχής:  από την καφετιέρα έως το gps, την απόλαυση (από τη safety belt) της ριψοκίνδυνης  κατάδυσης στον βυθό της θάλασσας, τον χωρίς επιστημονικές γνώσεις ακριβή εντοπισμό αστεριών, έως το άνευ υποχρεώσεων αλλά και φυσικών ικανοτήτων kinky sex. Τρέμει ο Γιος, όπως και άλλοι friends, σκεπτόμενοι(;) μήπως κάποτε αποκτήσουν κάποιο υψηλό είδος νοημοσύνης τα profiles και "πέσουν" υπό το βάρος της ψευτιάς, της ματαιοδοξίας, της ανοησίας των κατόχων τους. Θεός φυλάξοι, και εκδηλωθεί  Επανάσταση των Profiles που διεκδικούν την αλήθειά τους. Άραγε τα α-νόητα άτομα δίχως προφίλ τί θα απογίνουν; Θα χαθεί η ταυτότητά τους, θα βρομίσει το κούτελό τους σε αυτήν την παλιοκοινωνία. 

 Ο Παππούς εξαιτίας covid-19 νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο. Στο δωμάτιο της καραντίνας υπήρχε μια ΑΙ: ιατρικό μηχάνημα (κατακόρυφο ορθογώνιο σχήμα, με μικρό μόνιτορ στην κορυφή και με δύο πλαϊνούς βραχίονες, αριστερά-δεξιά), το οποίο ήταν συνδεδεμένο με τον Παππού, προκειμένου να υποστηρίζει ζωτικές λειτουργίες του. Όταν ο Παππούς συνήλθε μια νοσοκόμα αποσύνδεσε το μηχάνημα και το μετακίνησε στη γωνιά του δωματίου. Στη μοναδική ολιγόλεπτη επίσκεψή του ο μασκοφορεμένος, για προστασία, Γιος αφηρημένα κρέμασε στο ηλεκτρονικό μηχάνημα το κασκόλ του και το καπέλο του, τα οποία ξέχασε να πάρει κατά την έξοδό του από το δωμάτιο. 

    Η εικαστική παρέμβαση του Γιου έγινε οικεία στον Παππού με την ασθενική όραση, ο οποίος  στις ώρες της μοναξιάς και της απόλυτης σιωπής δειλά δειλά άρχισε κουβέντα με τη 'νοημοσύνη'  που φορούσε και κασκόλ και καπέλο. Οι νοσοκόμες όταν μπήκαν στον θάλαμο διαπίστωσαν ότι ο Παππούς στρεφόμενος στο μηχάνημα, μιλούσε και αποφάσισαν να μην το πάρουν, ακόμα. Έτσι ο Παππούς ανενόχλητος με παραληρηματικό λόγο είπε τα πάντα στον «Κύριο με το κασκόλ και το καπέλο». 

Κυριακή 3 Μαΐου 2020

Με μολύβι και χάρακα ορίστηκαν τα σύνορα των κρατών στη Μέση Ανατολή, 1916

Πολλά από τα σύγχρονα κράτη της περιοχής δημιουργήθηκαν αυθαίρετα από ευρωπαϊκές δυνάμεις  χωρίς να λάβουν υπόψη τους τις φυλές, τις θρησκείες, που δεν ενδιαφέρθηκαν ούτε για τις ιστορικές κοινότητες, ούτε για τις τοπικές ταυτότητες.
         Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι είχαν πείσει τους Άραβες φύλαρχους να πολεμήσουν στο πλευρό της Αντάντ, με αντάλλαγμα τη δημιουργία κρατών στη Μέση Ανατολή εάν διαλυόταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια του  Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (World War I or Great War, 1914-1918), όμως, τα αραβικά εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας  διαμοιράστηκαν από τους νικητές ‒Βρετανία,  Γαλλία‒  που καθόρισαν τα σύνορα με τη μυστική συμφωνία: τη Sykes-Picot Agreement (1916). 
        Οι Άραβες ζητούσαν την ανεξαρτησία που τους είχαν υποσχεθεί και προκειμένου να λυθεί το θέμα αγγλογάλλοι διπλωμάτες έβαλαν κυριολεκτικά τον χάρακα πάνω στον χάρτη της Μέσης Ανατολής, όπου σχεδίασαν σύνορα αραβικών κρατών χωρίς γνώση της περιοχής, παρά μόνον με αποικιακά κριτήρια, τα οποία  δημιουργούσαν σφαίρες επιρροής-κατοχής και εξυπηρετούσαν τα επιχειρηματικά συμφέροντά τους Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ενδιαφέρονταν για τη χάραξη στρατηγικών δρόμων, για την εκμετάλλευση του πετρελαϊκού πλούτου των περιοχών της Μέσης Ανατολής, για την αποικιακή διοίκηση, και για την εξασφάλιση της ισορροπίας ισχύος μεταξύ τους. Τα τεχνητά σύνορα της Μέσης Ανατολής, δημιούργησαν εύθραυστο 'μωσαϊκό' που μέχρι σήμερα παράγει συγκρούσεις.
 
Μέση Ανατολή (Middle East)
Δημιουργήθηκαν κράτη όπως το Ιράκ (συνδυασμός σιιτών, σουνιτών, Κούρδων), η Συρία (πολυθρησκευτικό μωσαϊκό), η Ιορδανία (τεχνητό κράτος για να εξυπηρετήσει βρετανικά συμφέροντα), ο Λίβανος (θρησκευτική πολυμορφία σε μικρή έκταση, γαλλικής επιρροής). Τα νέα σύνορα:
- ένωσαν ομάδες που δεν ήθελαν να ζήσουν μαζί (π.χ. Ιράκ: Κούρδοι + Σουνίτες + Σιίτες),
- διέσπασαν λαούς που ήθελαν δικό τους κράτος (π.χ. Κούρδοι σε 4 χώρες: Τουρκία, Ιράκ, Ιράν, Συρία),
- δημιούργησαν τεχνητά κράτη χωρίς κοινή ταυτότητα, π.χ. Ιορδανία, Κουβέιτ,
- άφησαν άλυτες εδαφικές διεκδικήσεις (π.χ. Συρία-Λίβανος, Ιράκ-Κουβέιτ),
- ενίσχυσαν αποικιακές εξαρτήσεις που αργότερα έγιναν πεδία ανταγωνισμού στον Ψυχρό Πόλεμο.
 
Η μυστική συμφωνία της Βρετανίας και της Γαλλίας που μοίραζε τη Μέση Ανατολή σε ζώνες επιρροής· τη Συνθήκη των Σεβρών (Treaty of Sèvres, 1920) και αργότερα τη Συνθήκη της Λωζάννης (Treaty of Lausanne, 1923), οι οποίες επικύρωσαν τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά και τη δημιουργία νέων κρατών. 
      Πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν είναι «αρχαίες έχθρες». Είναι σύγχρονες κατασκευές που προέκυψαν από τις Συμφωνίες του 1916-1923, στη λογική του διαίρει και βασίλευε.

📖Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας, Tim Marshall, 2015.




Τετάρτη 17 Ιουλίου 2019

Πληθυντική αριστερά, Ιούλιος 2019



.

Το "pluriel gauche" στα γαλλικά σημαίνει κυριολεκτικά "αριστερός πληθυντικός", αλλά χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει την αριστερή πολιτική πλευρά (το "αριστερό", ως πολιτική ιδεολογία) ή σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, μια αδέξια ή άκομψη συμπεριφορά, αναφερόμενη στην έννοια της "gauche" ως κάτι που δεν έχει τακτ ή είναι άκομψο. 




Μετά τις Εθνικές Εκλογές
 
→Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν θεωρεί σωστό το ΚΙΝΑΛ (το οποίο μετρά περίπου 400.000 ψηφοφόρους) να συμμαχήσει μαζί του. Το δε ΚΙΝΑΛ ήλπιζε προεκλογικά (θεωρώντας ότι έχουν υποχρέωση) να επιστρέψουν στις αγκάλες του όσοι/όσες έφυγαν και προσχώρησαν στον ΣΥΡΙΖΑ.
       Όλα τα Κόμματα εν χορδοίς και οργάνοις υποστηρίζουν ότι δέχθηκαν πιέσεις, ότι ο λαός βρέθηκε σε δίλημμα και ξεγελάστηκε για μια ακόμη φορά. Παιδαριώδη επιχειρήματα από όποιο πολιτικό Κόμμα και αν προέρχονται.  Δίχως σχολιασμό για το ότι στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 το ποσοστό της αποχής ήταν 44%, δηλαδή περίπου 4.000.000 πολίτες δεν προσήλθαν στις κάλπες. Ας δεχτούμε ότι τα 2 εκατομμύρια είχαν ανειλημμένες υποχρεώσεις, αρρώστησαν, βαρέθηκαν, πήγαν για μπάνιο. Τα υπόλοιπα 2, δυνάμει ψηφοφόροι εκατομμύρια δεν έχουν άποψη;
        Πιστεύοντας κάποιοι ότι η πολιτική είναι παιχνίδι για ολίγους, ή ακόμη χειρότερα οικογενειακή υπόθεση, ίσως δεν θεωρούν γόνιμο, αποτελεσματικό να δραστηριοποιηθούν στην πολιτική -αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι ενεργοί πολίτες ‒πιθανόν δραστηριοποιούνται σε άλλου είδους χώρους. Η αποχή μαρτυρά ότι οι μεγάλοι σε ηλικία βαρέθηκαν να ακούν τσιτάτα, επιχειρήματα μεταπολεμικά, εμφυλιακά, μνημονιακά ενώ ένα τμήμα της νεολαίας διαβάζει, ενημερώνεται για την κλιματική αλλαγή, τη γενετική, τη ρομποτική και ανησυχεί για το μέλλον της στον πλανήτη Γη ‒θέματα που πιθανόν να αγγίξουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, και επομένως θα χρειαστούν άλλη προσέγγιση. Ο χώρος των μη ψηφισάντων είναι τεράστια δεξαμενή από την οποία μπορούσαν να αντλήσουν ψήφους και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα (ΚΚΕ, Ένωση Κεντρώων, κ.ά.). Η μη προσέλκυση ψηφοφόρων, λοιπόν, χρεώνεται σε όλους τους πολιτευόμενους ως αποτυχία.

Οπωσδήποτε η εναλλαγή των κυβερνήσεων είναι υγιής ένδειξη της Δημοκρατίας. Η επάνοδος στην εξουσία, όμως, της πολιτικής Δεξιάς  που μαζί με το ΠΑΣΟΚ οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, στα μνημόνια, που κατέστρεψε τον κοινωνικό ιστό, που λεηλάτησε τον δημόσιο πλούτο, έρχεται ως αποτέλεσμα της πολιτικής (φοροεισπρακτικής που λεηλάτησε τη μεσαία τάξη) που άσκησαν τα Αριστερά ή Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.
→Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αποφάνθηκε ότι πρέπει όλοι οι Αριστεροί και οι ‘Αριστεροί’ να τον ακολουθήσουν. Μάλιστα, δήλωσε ότι δεν του αρέσει ο όρος ‘σοσιαλδημοκρατία’ με το επιχείρημα ότι η σοσιαλδημοκρατία απέτυχε στην Ευρώπη. Με άλλα λόγια, τι λέει; Προτιμητέο είναι το προϊόν που πουλάει και ας πάει στην ευχή η όποια ιδεολογία. Ο όρος που προτιμά, λοιπόν, είναι η ‘πληθυντική αριστερά’. Έτσι, συμπεραίνουμε, όσοι δεν έχουμε ενημέρωση εκ των έσω, θριαμβεύει στην Ευρώπη.
    Τι εκφράζει, όμως,  η πληθυντική Αριστερά; Τι πρεσβεύει; Και η Κεντροαριστερά τι είναι; Ποια η διαφορά της από τη λεγόμενη νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία; Θεωρείται απ’ ό,τι φαίνεται λογικό ότι θα συστρατευτούν οι αναποφάσιστοι σε πολιτικό Κόμμα αρκεί ένας ‘πρόεδρος’ που υποστηρίζει ό,τι θέλει και ξέρει(;) να σώσει τη χώρα, τον λαό ‒τον κόσμο, ίσως;‒να δώσει όνομα, επιθετικό προσδιορισμό σε χώρο απροσδιόριστο.
    Οποιοσδήποτε μπορεί να εκφράσει άποψη και έχει το δικαίωμα να βαφτίσει τον χώρο στον οποίο δραστηριοποιείται, όπως αριστερό, κεντροαριστερό, κ.λπ. Όλα αυτά τα μιλιούνια ψηφοφόρων που προσδοκά ο ΣΥΡΙΖΑ ή/και το ΚΙΝΑΛ δεν θα πρέπει να μάθουν εκ των προτέρων τις κατευθυντήριες γραμμές, τα όρια, τους όρους της πληθυντικής αριστεράς, της κεντροαριστεράς; Να μην ξέρουν τους λόγους για τους οποίους θα υποταχθούν στο "κάλεσμα της ρήξης";  Μήπως οι μαριονέτες που αναμασάνε τα λεγόμενα του αρχηγού ‒που δεν προτείνουν ουσιαστική, ανατρεπτική, ευφάνταστη ιδέα‒ de facto ανήκουν στον χώρο της Κεντροαριστεράς; Ως σαν ο μόνος σκοπός της αριστερής πανστρατιάς να είναι η αντιπαράθεση στην πανστρατιά των Δεξιών ή στην ανατροπή της Νέας Δημοκρατίας. Με άλλα λόγια... γιούρια.

Σάββατο 15 Ιουνίου 2019

Το «ζω θα γίνει «έζησα»

Σε έναν κόσμο παλλόμενο
δεν υπάρχουν λάθη
υπάρχουν δρόμοι που δεν
μας έβγαλαν στο όνειρο,
ποιος φταίει;
στη συνειδητή διαδρομή μου,
ούτε το Eγώ ούτε οι Άλλοι.
 
Δίπλα μου σε θέλω, να μη
χρειάζομαι τις φωτογραφίες σου
αν δεν είσαι,
μαράζι οι πόζες σου
δεν τις χρειάζομαι.
Ντύσε τα λόγια μου με όποια
μουσική σού αρέσει
μόνο να είναι Ωδή στη χαρά,
αντί για φυσαρμόνικα,
πιάνο. 

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2019

Φιλοσοφία, Επιστήμη, Θρησκεία

Η Φιλοσοφία είναι η λογική και κριτική διερεύνηση των θεμελιωδών ερωτημάτων για την ύπαρξη, τη γνώση, την ηθική, τον νου, την πραγματικότητα. Χρησιμοποιεί ορθολογική σκέψη, επιχειρήματα και αναστοχασμό. Δεν βασίζεται σε πειράματα ούτε σε πίστη, αλλά σε λογική ανάλυση.

Η Επιστήμη είναι το σύστημα γνώσης που βασίζεται σε παρατήρηση, πείραμα, μέτρηση, επαληθεύσιμες υποθέσεις. Στόχος της είναι να εξηγήσει πώς λειτουργεί ο φυσικός κόσμος με τρόπο που μπορεί να ελεγχθεί και να αναπαραχθεί.

Η Θρησκεία είναι ένα σύστημα πίστης, τελετουργιών και αξιών που εξηγεί το νόημα της ζωής, συνδέει τον άνθρωπο με το θείο ή το υπερβατικό, παρέχει ηθικούς κανόνες και κοινότητα. Βασίζεται σε πίστη, αποκαλύψεις, ιερά κείμενα και παράδοση — όχι σε πείραμα ή λογική απόδειξη.

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018

Νόμοι, Πλάτωνος


Πλάτωνος Νόμοι

Αποκωδικοποιώντας τον μύθο του «σπηλαίου» του Πλάτωνα, οι άνθρωποι ζουν εγκλωβισμένοι σε σπήλαιο βλέπουν σκιές τις οποίες δεν ερμηνεύουν σωστά, δεν βλέπουν το "φως" που υπάρχει έξω από αυτό. Η λύτρωση έρχεται από τους τολμηρούς που βγαίνουν από το σπήλαιο, την αισθητή δηλαδή πραγματικότητα, και έτσι ανακαλύπτουν ότι υπάρχει και μια άλλη 'πραγματικότητα'. Αν κάποιοι επιστρέψουν στο σπήλαιο προκειμένου να ενημερώσουν τους εγκλωβισμένους θα αντιμετωπιστούν με σκεπτικισμό, με λοιδορία.

Κατά τους «new age» στοχαστές που κατακλύζουν το Internet  με αναλύσεις για το «σπήλαιο» ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι θα δουν το "φως" είναι ο διαλογισμός-ενόραση. Οι νεο-πλατωνιστές, όπως και όσοι διανθίζουν τον λόγο τους με ρήσεις του Πλάτωνα, αναφέρονται πάντα στην Πολιτεία, και αποσιωπούν το έργο που έγραψε στα γεράματά του ο φιλόσοφος και φέρει τον τίτλο Νόμοι.   

✔Ο Πλάτων προκειμένου να υποστηρίξει την αριστοκρατική τάξη στην οποία ανήκε, επινόησε έναν άχρονο τόπο στον οποίο είχαν θέση οι αυθύπαρκτες αιώνιες Ιδέες και υπεράνω όλων το Αγαθόν. Ο άνθρωπος που θα τελείωνε επιτυχώς ένα διάρκειας αρκετών δεκαετιών εκπαιδευτικό πρόγραμμα, με τα

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018

Μοιρολόι

 
Ένα γλυκόλαλο πουλί, σου ’φερε το μαντάτο:

Πέρα γίνεται γιορτή, έλα να σύρεις τον χορό

να πεις στη Φύση ευχαριστώ

Πιες απ’ της Λήθης τη πηγή, λάθη για να ξεχάσεις

της Μνημοσύνης το νερό, να θυμηθείς τα σ’ αγαπώ


Φόρεσες ρούχα της χαράς, έπιασες χέρι καρμικό

και χόρεψες και ήπιες

κ’ έκλαψες και θύμωσες

μα είπες, χαλάλι, όλα χαλάλι

Ξεχάστηκες μεσ’ τη γιορτή, δεν πρόσεξες, δεν είδες

ότι τ’ αστέρια άναψαν να δουν

τη χάρη σου, την ομορφιά σου

Ζήλεψε η Σελήνη η σκληρή και σου ’πε:

Χόρεψες πολύ· γύρε και ξεκουράσου


Αχ, φοβήθηκες ψυχούλα μου, και κάλεσες παρέα

κ’ ήρθ’ η κουρούνα του βουνού,

χρυσαετός της Μάνης

Τρίτη 5 Ιουνίου 2018

Ολυμπιάς, τριήρης


 4ος αι π.Χ. Ολυμπιάς, με μάτια μαρμάρινα
το μεράκι του ναυτικού που στολίζει τη θαλάσσια 'σύντροφό' του;
μάτια του θεού Ποσειδώνα;
ή
μάτια της ναυτικής ψυχής;


ιερή ψυχή:
ακόμα και όταν έσπαγε το 'μάτι' φυλασσόταν


στη
 στον Πειραιά
 

 

κουπιά, σχοινιά
μάτια, κατάρτια, πανιά

Κυριακή 30 Απριλίου 2017

"Η δικτατορία του 1/4"

Γαλλικές προεδρικές εκλογές 23/04/2017: δεξιός Μακρόν 24,1%, ακροδεξιά Λεπέν 21,3, κεντρώος Φιγιόν 20, ακροαριστερός Μελανσόν 19,58, σοσιαλιστής Αμόν 6,3, εθνικιστής Ενιάν 4,7

 συμβολική γαλλική φράση: ni-ni (ούτε ούτε)

Το οικονομικό πρόγραμμα του Μακρόν εγκρίθηκε από το 24,1% των εκλογέων της Γαλλίας, δηλαδή από το 1/4.  Τα υπόλοιπα 3/4 (το 75% του εκλογικού σώματος) ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό διαφώνησε. 


Διαχρονικά μπροστά στον κίνδυνο του «Άλλου», είτε είναι υπαρκτός είτε κατασκευασμένος εχθρός υπάρχει συσπείρωση. Πάντα το διπολικό σύστημα -όπως αριστερά ή δεξιά, Αμερική ή Ρωσία, Ανατολή ή Δύση, μέσα ή έξω- είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμο από το πολυπολικό. Στις παρούσες περιστάσεις ο «Άλλος» είναι η Λεπέν. Έτσι εκ των συνθηκών κατασκευάζεται δίπολο, που έχει δεξιό πρόσημο: Μακρόν ή Λεπέν. 
    Παρ’ όλα αυτά δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι ο λαός αποφασίζει ελεύθερα και συνεπώς η Δημοκρατία λειτουργεί αποτελεσματικά ακόμα και σε περίπτωση μονομαχίας, που δεν θα είχε θέση σε ένα αναλογικό σύστημα ψηφοφορίας. Η αναδιανεμητική πολιτική -διακαής πόθος της λεγόμενης Αριστεράς- που έτεινε να γίνει κάθετη, κυρίως λόγω των μετακινήσεων ανατολικών πληθυσμών έγινε οριζόντια. Στις εκλογές εθνικές ή ευρωπαϊκές της τελευταίας πενταετίας αναδεικνύεται ο συντηρητισμός ως τρόπος ζωής,  η επιστροφή σε παλαιά μοντέλα διακυβέρνησης, και η παρελθοντολογία σχεδόν επιβεβλημένη. Συνεπώς τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα (μείγμα ελεύθερης αγοράς με ελεγχόμενες κρατικές παροχές), που διατηρούν ακόμα  τον νεωτερικό χαρακτηρισμό τους στο διάβα της Ιστορίας, χάνουν ποσοστά. 
             Για κάποιους η Δημοκρατία είναι η «δικτατορία των πολλών» με τη μειοψηφία να αγνοείται επιδεικτικά από τους νικητές. Αν παραμείνουμε στους πρώτους γύρους των εκλογών (εθνικών ή ευρωπαϊκών) η μειοψηφία των πολιτών (το 1/4) κυβερνά και  εφαρμόζει το προεκλογικό πρόγραμμα που "κατέβασε". Μειοψηφία που σαφώς και δεν έχει τα χαρακτηριστικά μιας μειονότητας: συγκεκριμένα και οριοθετημένα αιτήματα. Ούτε λόγος για λίγους και άριστους. Πρόκειται για ένα μειοψηφικό δίκτυο με ποικίλους δεσμούς, όπως φυλετικούς, ταξικούς, θρησκευτικούς, σεξουαλικούς,

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2016

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2016

Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ




Harry Potter and the Cursed Child      

κυκλοφόρησε 29 Σεπτεμβρίου 2016

ΧΑΡΙ

Η αλήθεια είναι ένα όμορφο αλλά και συνάμα τρομερό πράγμα! Γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή. (σ. 70)

[…………]

ΝΤΡΑΚΟ

Ανέκαθεν ζήλευα αυτό που είχατε εσείς οι τρεις, ξέρεις –με τον Ουέσλι και την Γκρέιντζερ, εννοώ. Εγώ είχα…

ΤΖΙΝΙ

Τον Κράμπε και τον Γκόιλ.

ΝΤΡΑΚΟ

Δύο μπουμπούνες που δεν ήξεραν να ξεχωρίσουν τη μια άκρη του σκουπόξυλου απ’ την άλλη. Εσείς όμως –εσείς οι τρεις- κυριολεκτικά λάμπατε. Γουστάρατε ο ένας τον άλλο. Διασκεδάζατε. Γι’ αυτή τη φιλία σάς ζήλευα, περισσότερο απ’ ότιδήποτε άλλο.

ΤΖΙΝΙ

Κι εγώ τους ζήλευα.

Ο ΧΑΡΙ κοιτάζει την ΤΖΙΝΙ, έκπληκτος.

ΧΑΡΙ

Πρέπει να τον προστατεύσω… [τον γιο του, Άλμπους[.

ΝΤΡΑΚΟ

Κι ο πατέρας μου νόμιζε ότι με προστάτευε. Τον περισσότερο καιρό. Πιστεύω ότι στη ζωή κάθε παιδιού έρχεται μια στιγμή που πρέπει να κάνει την επιλογή του. Να διαλέξει τι είδους ενήλικος θα γίνει. Εκείνη τη στιγμή χρειάζεται δίπλα του έναν γονιό ή έναν φίλο. Κι αν έχεις μάθει να μισείς τον γονιό σου και δεν έχεις καθόλου φίλους… τότε είσαι ολομόναχος. Και είναι πολύ δύσκολο αυτό –να είσαι ολομόναχος. Έτσι ήμουν εγώ. Η μοναξιά μ’ έκλεισε σ’ ένα πολύ σκοτεινό μέρος. Για πάρα πολύ καιρό. Και ο Άντον Χερτ ήταν μοναχικό παιδί. Εσύ μπορεί να μην το καταλαβαίνεις αυτό, Χάρι, εγώ όμως το καταλαβαίνω –το ίδιο και η Τζίνι, πιστεύω.

ΤΖΙΝΙ

Έχει δίκιο.

ΝΤΡΑΚΟ

Ο Άντον Χερτ δεν βγήκε ποτέ από κείνο το σκοτεινό μέρος. Κι έτσι ο Άντον Χερτ έγινε ο Λόρδος Βόλντεμορτ. Ίσως το μαύρο σύννεφο που είδε ο Μπέιν γύρω από τον Άλμπους να είναι η μοναξιά του. Ο πόνος του. το μίσος του. Μη χάσεις το παιδί, Χάρι. Θα το μετανιώσεις. Και θα το μετανιώσει κι ο Άλμπους. Γιατί σε χρειάζεται, και χρειάζεται και τον Σκόρπιους, είτε το ξέρει είτε όχι.

 Ο ΧΑΡΙ κοιτάζει τον ΝΤΡΑΚΟ, σκέφτεται. Ανοίγει το στόμα του να μιλήσει. Σκέφτεται.

ΤΖΙΝΙ

Χάρι. Θα φέρεις εσύ τη μαγική σκόνη ή να τη φέρω εγώ; (σελ. 184-185).

[…………]

ΣΚΟΡΠΙΟΥΣ [γιος του Ντράκο]

Ο κόσμος αλλάζει κι εμείς αλλάζουμε μαζί του. Η θέση που έχω σε τούτο τον κόσμο είναι καλύτερη. Αλλά δεν είναι καλύτερος ο κόσμος. Κι αυτό δεν το θέλω.

ΣΝΕΙΠ

Καλώ τον Προστάτη (Expecto Patronum).