φωτογραφία του 1930

Αρκάς και Αθηναία,

Ιωάννης και

Αικατερίνη

Φθαρμένη από τον χρόνο φωτογραφία 'τραβηγμένη', κατά την περίοδο του Ελληνικού Μεσοπολέμου, στην Αθήνα.

Πτυχίο Ανθρωπιστικών Σπουδών ΕΑΠ

2021

Τα πραγματολογικά στοιχεία μπορώ να τα αντλήσω από το Internet.

-Στο πανεπιστήμιο έμαθα την ιστορική συνέχεια του Ελληνικού έθνους.

-Έμαθα και τον τρόπο, τη μέθοδο χρήσης της λογικής. Πώς να τεκμηριώνω την άποψή μου -επιχειρηματολογία με ιστορικά στοιχεία παραμερίζοντας τα 'νομίζω', 'πιστεύω', 'μου είπαν', κ.ά.

Ο στόχος μου ήταν να μάθω και τον πέτυχα!

μία Μάγδα (Φύσσα) και μία Μαρία (Λεπενιώτη)...

... πρωταγωνίστριες σε δράμα, που δικαίως αποκτά τον χαρακτηρισμό ιστορικό αφού

θα επηρεάσει τον ελληνικό πολιτικό βίο.

 

Ο πατέρας του δολοφονημένου από ρατσιστές 27χρονου Πακιστανού Σαχζάτ Λουκμάν

7 Οκτωβρίου 2020.  Το πολιτικό κόμμα Χρυσή Αυγή (εκλεγμένο ας μην το ξεχνάμε) καταδικάστηκε, για τις εγκληματικές του ενέργειες που στόχο είχαν να πλήξουν το δημοκρατικό πολίτευμα -όχι για τον φασισμό, όχι για την ιδεοληψία περί φυλετικής ανωτερότητας.

 

Ας προσεγγίσουμε την κατάσταση με διαφορετική ματιά μακριά από τσιτάτα, σπέκουλα, χιλιοδοσμένους όρκους για την προστασία της ακριβής μας δημοκρατίας.  Βομβαρδιζόμαστε με 'άψογες' γυναίκες που περιφέρουν την αγένειά τους, τον δήθεν δυναμισμό τους, που αλλάζουν το πρόσωπό τους (μήπως, στα αλήθεια, το μισούν;) με μακιγιάζ, με χειρουργικές επεμβάσεις, με ψηφιακά φίλτρα (πιο ασφαλής τρόπος) προκειμένου να αποσπάσουν εφήμερο θαυμασμό και like. Η αυθεντικότητα, η εσωτερική ομορφιά τείνουν να εξαφανισθούν και τη θέση τους παίρνουν σταδιακά φαντασιακά σύμβολα.

     Έρχονται, λοιπόν, μία Μάγδα και μία Μαρία και ανατρέπουν τα fakes.

Κοντολογίς: Το 2013 μέλος της Χρυσής Αυγής δολοφόνησε τον αντιφασίστα  Παύλο Φύσσα (1979-2013) γιο της Μάγδας. Η Μάγδα-μάνα  με την παρουσία της στο δικαστήριο καθ’ όλη τη διάρκεια της πολύχρονης δίκης, ως άλλη Ερινύα, εξέφραζε όχι μόνο τον δικό της πόνο για τον χαμό του

Ο κύριος... Πεισίστρατος

 

 

 

 

Οι νέες επιστημονικές ανακαλύψεις αλλάζουν τη θέαση του κόσμου

 

  

Η επίσκεψη Γιου και Εγγονού με τα κινητά τηλέφωνα ανά χείρας ήταν ευκαιρία για τον 87χρονο Παππού να εκφωνήσει λογύδριο σχετικά με τα συναισθηματικά οφέλη της δια ζώσης επικοινωνίας, επειδή «... κανένα ψυχρό μηχάνημα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη φυσική παρουσία. Αυτά τα μαραφέτια θα σας τρελάνουν. Δεν σας αφήνουν να δείτε την ομορφιά της ζωής». Συνέχιζε, με το ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, πρέπει να ανοίγει τους ορίζοντές του διαβάζοντας, ταξιδεύοντας, αλληλεπιδρώντας, να δίνει τους αγώνες του για το συλλογικό καλό. Να σέβεται τη ζωή ως δώρο που του έδωσε ο Θεός, αλλά και να την πιάνει από... τα κέρατα. Τιμιότητα, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη είναι πανανθρώπινα αγαθά.

-Ωχ!!! Πάλι τα ίδια, ρε παππού. Ζούμε σε matrix, εικονικό περιβάλλον,  άβουλοι, άλλοι μάς ελέγχουν. Πώς θα βγούμε από τη 'φούσκα' είναι το ζητούμενο. Άστο! Δεν μπορείς να καταλάβεις!

- Ο Θεός παιδί μου αποφασίζει το πότε και πώς θα φύγουμε από αυτή τη ζωή και αν θα πάμε στον Παράδεισο ή στην Κόλαση.

Ο Γιος το μόνο που ρωτούσε τον Παππού ήταν αν ήπιε τα χάπια του. Δεν συμμετείχε στη συζήτησή τους καθώς είχε κλονιστεί η βεβαιότητά του για τη μία και μοναδική ρεαλιστική ζωή, αφού αυτή η θεωρία της 'φούσκας' ήταν  καινούργια, δεν είχε προλάβει να την επεξεργαστεί το μυαλό του. Τί να λέμε γέρικο σκυλί δεν μαθαίνει νέα κόλπα.  Παρ' όλα αυτά, μετέωρος ως όφειλε σε φάση προβληματισμού για τον όλεθρο που θα έφερνε η τεχνητή νοημοσύνη, απολάμβανε τα καλούδια της ηλεκτρονικής εποχής:  από την καφετιέρα έως το gps, την απόλαυση (από τη safety belt) της ριψοκίνδυνης  κατάδυσης στον βυθό της θάλασσας, τον χωρίς επιστημονικές γνώσεις ακριβή εντοπισμό αστεριών, έως το άνευ υποχρεώσεων αλλά και φυσικών ικανοτήτων kinky sex. Τρέμει ο Γιος, όπως και άλλοι friends, σκεπτόμενοι(;) μήπως κάποτε αποκτήσουν κάποιο υψηλό είδος νοημοσύνης τα profiles και "πέσουν" υπό το βάρος της ψευτιάς, της ματαιοδοξίας, της ανοησίας των κατόχων τους. Θεός φυλάξοι, και εκδηλωθεί  Επανάσταση των Profiles που διεκδικούν την αλήθειά τους. Άραγε τα α-νόητα άτομα δίχως προφίλ τί θα απογίνουν; Θα χαθεί η ταυτότητά τους, θα βρομίσει το κούτελό τους σε αυτήν την παλιοκοινωνία. 

 Ο Παππούς εξαιτίας covid-19 νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο. Στο δωμάτιο της καραντίνας υπήρχε μια ΑΙ: ιατρικό μηχάνημα (κατακόρυφο ορθογώνιο σχήμα, με μικρό μόνιτορ στην κορυφή και με δύο πλαϊνούς βραχίονες, αριστερά-δεξιά), το οποίο ήταν συνδεδεμένο με τον Παππού, προκειμένου να υποστηρίζει ζωτικές λειτουργίες του. Όταν ο Παππούς συνήλθε μια νοσοκόμα αποσύνδεσε το μηχάνημα και το μετακίνησε στη γωνιά του δωματίου. Στη μοναδική ολιγόλεπτη επίσκεψή του ο μασκοφορεμένος, για προστασία, Γιος αφηρημένα κρέμασε στο ηλεκτρονικό μηχάνημα το κασκόλ του και το καπέλο του, τα οποία ξέχασε να πάρει κατά την έξοδό του από το δωμάτιο. 

    Η εικαστική παρέμβαση του Γιου έγινε οικεία στον Παππού με την ασθενική όραση, ο οποίος  στις ώρες της μοναξιάς και της απόλυτης σιωπής δειλά δειλά άρχισε κουβέντα με τη 'νοημοσύνη'  που φορούσε και κασκόλ και καπέλο. Οι νοσοκόμες όταν μπήκαν στον θάλαμο διαπίστωσαν ότι ο Παππούς στρεφόμενος στο μηχάνημα, μιλούσε και αποφάσισαν να μην το πάρουν, ακόμα. Έτσι ο Παππούς ανενόχλητος με παραληρηματικό λόγο είπε τα πάντα στον «Κύριο με το κασκόλ και το καπέλο». 

Πληθυντική αριστερά, Ιούλιος 2019

.

Το "pluriel gauche" στα γαλλικά σημαίνει κυριολεκτικά "αριστερός πληθυντικός", αλλά χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει την αριστερή πολιτική πλευρά (το "αριστερό", ως πολιτική ιδεολογία) ή σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, μια αδέξια ή άκομψη συμπεριφορά, αναφερόμενη στην έννοια της "gauche" ως κάτι που δεν έχει τακτ ή είναι άκομψο. 

Μετά τις Εθνικές Εκλογές

 

→Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν θεωρεί σωστό το ΚΙΝΑΛ (το οποίο μετρά περίπου 400.000 ψηφοφόρους) να συμμαχήσει μαζί του. Το δε ΚΙΝΑΛ ήλπιζε προεκλογικά (θεωρώντας ότι έχουν υποχρέωση) να επιστρέψουν στις αγκάλες του όσοι/όσες έφυγαν και προσχώρησαν στον ΣΥΡΙΖΑ.
       Όλα τα Κόμματα εν χορδοίς και οργάνοις υποστηρίζουν ότι δέχθηκαν πιέσεις, ότι ο λαός βρέθηκε σε δίλημμα και ξεγελάστηκε για μια ακόμη φορά. Παιδαριώδη επιχειρήματα από όποιο πολιτικό Κόμμα και αν προέρχονται.  Δίχως σχολιασμό για το ότι στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 το ποσοστό της αποχής ήταν 44%, δηλαδή περίπου 4.000.000 πολίτες δεν προσήλθαν στις κάλπες. Ας δεχτούμε ότι τα 2 εκατομμύρια είχαν ανειλημμένες υποχρεώσεις, αρρώστησαν, βαρέθηκαν, πήγαν για μπάνιο. Τα υπόλοιπα 2, δυνάμει ψηφοφόροι εκατομμύρια δεν έχουν άποψη;

        Πιστεύοντας κάποιοι ότι η πολιτική είναι παιχνίδι για ολίγους, ή ακόμη χειρότερα οικογενειακή υπόθεση, ίσως δεν θεωρούν γόνιμο, αποτελεσματικό να δραστηριοποιηθούν στην πολιτική -αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι ενεργοί πολίτες ‒πιθανόν δραστηριοποιούνται σε άλλου είδους χώρους. Η αποχή μαρτυρά ότι οι μεγάλοι σε ηλικία βαρέθηκαν να ακούν τσιτάτα, επιχειρήματα μεταπολεμικά, εμφυλιακά, μνημονιακά ενώ ένα τμήμα της νεολαίας διαβάζει, ενημερώνεται για την κλιματική αλλαγή, τη γενετική, τη ρομποτική και ανησυχεί για το μέλλον της στον πλανήτη Γη ‒θέματα που πιθανόν να αγγίξουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, και επομένως θα χρειαστούν άλλη προσέγγιση. Ο χώρος των μη ψηφισάντων είναι τεράστια δεξαμενή από την οποία μπορούσαν να αντλήσουν ψήφους και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα (ΚΚΕ, Ένωση Κεντρώων, κ.ά.). Η μη προσέλκυση ψηφοφόρων, λοιπόν, χρεώνεται σε όλους τους πολιτευόμενους ως αποτυχία.

Οπωσδήποτε η εναλλαγή των κυβερνήσεων είναι υγιής ένδειξη της Δημοκρατίας. Η επάνοδος στην εξουσία, όμως, της πολιτικής Δεξιάς  που μαζί με το ΠΑΣΟΚ οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, στα μνημόνια, που κατέστρεψε τον κοινωνικό ιστό, που λεηλάτησε τον δημόσιο πλούτο, έρχεται ως αποτέλεσμα της πολιτικής (φοροεισπρακτικής που λεηλάτησε τη μεσαία τάξη) που άσκησαν τα Αριστερά ή Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.
→Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αποφάνθηκε ότι πρέπει όλοι οι Αριστεροί και οι ‘Αριστεροί’ να τον ακολουθήσουν. Μάλιστα, δήλωσε ότι δεν του αρέσει ο όρος ‘σοσιαλδημοκρατία’ με το επιχείρημα ότι η σοσιαλδημοκρατία απέτυχε στην Ευρώπη. Με άλλα λόγια, τι λέει; Προτιμητέο είναι το προϊόν που πουλάει και ας πάει στην ευχή η όποια ιδεολογία. Ο όρος που προτιμά, λοιπόν, είναι η ‘πληθυντική αριστερά’. Έτσι, συμπεραίνουμε, όσοι δεν έχουμε ενημέρωση εκ των έσω, θριαμβεύει στην Ευρώπη.
    Τι εκφράζει, όμως,  η πληθυντική Αριστερά; Τι πρεσβεύει; Και η Κεντροαριστερά τι είναι; Ποια η διαφορά της από τη λεγόμενη νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία; Θεωρείται απ’ ό,τι φαίνεται λογικό ότι θα συστρατευτούν οι αναποφάσιστοι σε πολιτικό Κόμμα αρκεί ένας ‘πρόεδρος’ που υποστηρίζει ό,τι θέλει και ξέρει(;) να σώσει τη χώρα, τον λαό ‒τον κόσμο, ίσως;‒να δώσει όνομα, επιθετικό προσδιορισμό σε χώρο απροσδιόριστο.
    Οποιοσδήποτε μπορεί να εκφράσει άποψη και έχει το δικαίωμα να βαφτίσει τον χώρο στον οποίο δραστηριοποιείται, όπως αριστερό, κεντροαριστερό, κ.λπ. Όλα αυτά τα μιλιούνια ψηφοφόρων που προσδοκά ο ΣΥΡΙΖΑ ή/και το ΚΙΝΑΛ δεν θα πρέπει να μάθουν εκ των προτέρων τις κατευθυντήριες γραμμές, τα όρια, τους όρους της πληθυντικής αριστεράς, της κεντροαριστεράς; Να μην ξέρουν τους λόγους για τους οποίους θα υποταχθούν στο "κάλεσμα της ρήξης";  Μήπως οι μαριονέτες που αναμασάνε τα λεγόμενα του αρχηγού ‒που δεν προτείνουν ουσιαστική, ανατρεπτική, ευφάνταστη ιδέα‒ de facto ανήκουν στον χώρο της Κεντροαριστεράς; Ως σαν ο μόνος σκοπός της αριστερής πανστρατιάς να είναι η αντιπαράθεση στην πανστρατιά των Δεξιών ή στην ανατροπή της Νέας Δημοκρατίας. Με άλλα λόγια... γιούρια.

Το «ζω θα γίνει «έζησα»

Σε έναν κόσμο παλλόμενο
δεν υπάρχουν λάθη
υπάρχουν δρόμοι που δεν
μας έβγαλαν στο όνειρο,
ποιος φταίει;
στη συνειδητή διαδρομή μου,
ούτε το Eγώ ούτε οι Άλλοι.
 

Δίπλα μου σε θέλω, να μη
χρειάζομαι τις φωτογραφίες σου
αν δεν είσαι,
μαράζι οι πόζες σου
δεν τις χρειάζομαι.
Ντύσε τα λόγια μου με όποια
μουσική σού αρέσει
μόνο να είναι Ωδή στη χαρά,
αντί για φυσαρμόνικα,
πιάνο. 

Χριστούγεννα 2018, μακριά από το Ροβανιέμι

στον Πειραιά

μακριά από το....

Μοιρολόι

 

Ένα γλυκόλαλο πουλί, σου ’φερε το μαντάτο:

Πέρα γίνεται γιορτή, έλα να σύρεις τον χορό

να πεις στη Φύση ευχαριστώ

Πιες απ’ της Λήθης τη πηγή, λάθη για να ξεχάσεις

της Μνημοσύνης το νερό, να θυμηθείς τα σ’ αγαπώ

Φόρεσες ρούχα της χαράς, έπιασες χέρι καρμικό

και χόρεψες και ήπιες

κ’ έκλαψες και θύμωσες

μα είπες, χαλάλι, όλα χαλάλι

Ξεχάστηκες μεσ’ τη γιορτή, δεν πρόσεξες, δεν είδες

ότι τ’ αστέρια άναψαν να δουν

τη χάρη σου, την ομορφιά σου

Ζήλεψε η Σελήνη η σκληρή και σου ’πε:

Χόρεψες πολύ· γύρε και ξεκουράσου

Αχ, φοβήθηκες ψυχούλα μου, και κάλεσες παρέα

κ’ ήρθ’ η κουρούνα του βουνού,

χρυσαετός της Μάνης

"Η δικτατορία του 1/4"

Γαλλικές προεδρικές εκλογές 23/04/2017: δεξιός Μακρόν 24,1%, ακροδεξιά Λεπέν 21,3, κεντρώος Φιγιόν 20, ακροαριστερός Μελανσόν 19,58, σοσιαλιστής Αμόν 6,3, εθνικιστής Ενιάν 4,7

 συμβολική γαλλική φράση: ni-ni (ούτε ούτε)

Το οικονομικό πρόγραμμα του Μακρόν εγκρίθηκε από το 24,1% των εκλογέων της Γαλλίας, δηλαδή από το 1/4.  Τα υπόλοιπα 3/4 (το 75% του εκλογικού σώματος) ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό διαφώνησε. 

Διαχρονικά μπροστά στον κίνδυνο του «Άλλου», είτε είναι υπαρκτός είτε κατασκευασμένος εχθρός υπάρχει συσπείρωση. Πάντα το διπολικό σύστημα -όπως αριστερά ή δεξιά, Αμερική ή Ρωσία, Ανατολή ή Δύση, μέσα ή έξω- είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμο από το πολυπολικό. Στις παρούσες περιστάσεις ο «Άλλος» είναι η Λεπέν. Έτσι εκ των συνθηκών κατασκευάζεται δίπολο, που έχει δεξιό πρόσημο: Μακρόν ή Λεπέν. 

    Παρ’ όλα αυτά δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι ο λαός αποφασίζει ελεύθερα και συνεπώς η Δημοκρατία λειτουργεί αποτελεσματικά ακόμα και σε περίπτωση μονομαχίας, που δεν θα είχε θέση σε ένα αναλογικό σύστημα ψηφοφορίας. Η αναδιανεμητική πολιτική -διακαής πόθος της λεγόμενης Αριστεράς- που έτεινε να γίνει κάθετη, κυρίως λόγω των μετακινήσεων ανατολικών πληθυσμών έγινε οριζόντια. Στις εκλογές εθνικές ή ευρωπαϊκές της τελευταίας πενταετίας αναδεικνύεται ο συντηρητισμός ως τρόπος ζωής,  η επιστροφή σε παλαιά μοντέλα διακυβέρνησης, και η παρελθοντολογία σχεδόν επιβεβλημένη. Συνεπώς τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα (μείγμα ελεύθερης αγοράς με ελεγχόμενες κρατικές παροχές), που διατηρούν ακόμα  τον νεωτερικό χαρακτηρισμό τους στο διάβα της Ιστορίας, χάνουν ποσοστά. 

             Για κάποιους η Δημοκρατία είναι η «δικτατορία των πολλών» με τη μειοψηφία να αγνοείται επιδεικτικά από τους νικητές. Αν παραμείνουμε στους πρώτους γύρους των εκλογών (εθνικών ή ευρωπαϊκών) η μειοψηφία των πολιτών (το 1/4) κυβερνά και  εφαρμόζει το προεκλογικό πρόγραμμα που "κατέβασε". Μειοψηφία που σαφώς και δεν έχει τα χαρακτηριστικά μιας μειονότητας: συγκεκριμένα και οριοθετημένα αιτήματα. Ούτε λόγος για λίγους και άριστους. Πρόκειται για ένα μειοψηφικό δίκτυο με ποικίλους δεσμούς, όπως φυλετικούς, ταξικούς, θρησκευτικούς, σεξουαλικούς,

Η Ελλάδα του 1980 στην Τεχνόπολη

                        7 Φεβρουαρίου 2017

 ΄

Θόλος με ομπρέλες, στάση Μετρό Σύνταγμα

στη στάση Σύνταγμα προς Πειραιά

 

Syntagma station of Attiko Metro is located at Syntagma Square 
in the centre of Athens, φωτογραφία: Ναυσικά

Όρμος Αφροδίτης, Σταυρός στην Πειραϊκή

2016

Σταυρός: Μνημείο του Αφανούς Ναύτη (1969)

 

 

Άγιος Νικόλαος

Θεία τιμωρία ή αναλγησία εξουσιαστών

BANKSY

-Τον 12ο αιώνα οι Βίκινγκς επιτέθηκαν στη Βρετανία. Οι Βρετανοί παρομοίαζαν τους Βίκινγκς σαν «μεγάλες σφήκες που τσιμπούν» και «πεινασμένους λύκους». Ο Αλκουίνος της Υόρκης, (ο πιο διακεκριμένος Άγγλος της εποχής του και σύμβουλος του φράγκου βασιλιά Kαρλομάγνου) ηθικολογούσε λέγοντας ότι απέτυχαν οι μοναχοί  να ζήσουν σύμφωνα με το μοναστικό ιδεώδες και γι' αυτό: ο Θεός τούς τιμωρούσε για την απιστία τους σ’ Εκείνον. (Οι Βίκινγκς του Donald Logan, εκδ. Οδυσσέας, 2007).

-Η Κωνσταντινούπολη του 15ου αιώνα -ανάλογα με την κοινωνική θέση του σχολιαστή-κριτή ήταν είτε η «Βασιλίδα Πόλι» είτε η «αμαρτωλή πόλη». Η άποψη των Κωνσταντινουπολιτών για τις αλώσεις της πόλης -από τους Λατίνους (1204), από τους Οθωμανούς (1453)- ήταν ότι οι ήττες οφείλονταν στην αλαζονεία, στην πολυτέλεια, στην αμέλεια θρησκευτικών καθηκόντων που είχαν επιδείξει τα προηγούμενα έτη. Θεωρούσαν ότι ήταν η δίκαιη τιμωρία που υπαγορεύτηκε από τον Θεό.

-2016 Διανύοντας και ολοκληρώνοντας, σύντομα, τον 6ο χρόνο της οικονομικής αστάθειας (που η κρίση τείνει να γίνει κανονικότητα) οι εκκλησιαστικοί εκπρόσωποι υπαινίσσονται ότι οι Έλληνες πολίτες ξέφυγαν από τον δρόμο του Θεού.

Δαίμων

O Δαίμων στην αρχαία ελληνική γλώσσα σημαίνει αυτός που διανέμει τη μοίρα (καλή ή κακή) στους ανθρώπους.

Έτσι κάποιος/α γίνεται ευδαίμων ή… δεισιδαίμων. 

και... αμερικάνικα άλογα

Mustang, Foto: Kelly Jay 

 

 

 

Στις αμερικάνικες καουμπόικες κινηματογραφικές 

ταινίες το σενάριο είναι παρόμοιο: οι Δυτικοί προστατεύουν το οχυρό τους από τις "κακές" φυλές των Ινδιάνων -απαραίτητο αξεσουάρ της κάθε φυλής ο "σοφός" γέρος.

Οι Νative (γηγενείς κάτοικοι) διακρίνονται για την ιππευτική τους ικανότητα αλλά και για τον σεβασμό που δείχνουν στα άλογα. Μάλιστα, αρκετά ονόματα Ινδιάνων περιλαμβάνουν τη λέξη «άλογο».

Υπάρχει, όμως, μια μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια...

Η ήπειρος Αμερική δεν είχε άλογα!!!  Η αμερικάνικη πανίδα περιλάμβανε βίσωνες και λάμα!

Οι κινηματογραφικές ταινίες της δεκαετίας του 1950 έως 1970 βασίζονται σε γεγονότα που είχαν εκτυλιχτεί κατά τη διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα. Ειδικότερα, τον 19ο αιώνα οι λευκοί χριστιανοί αποικιοκράτες είχαν αποφασίσει να περιορίσουν τις τοπικές φυλές σε καταυλισμούς ώστε να μπορέσουν να καρπωθούν τον πλούτο των εδαφών τους. Φερ’ ειπείν χρυσό και άργυρο (μέταλλα, τα οποία λόγω του ότι βρίσκονταν σε μεγάλο βάθος δεν εκμεταλλεύονταν οι Ινδιάνοι), κακάο και την υπέροχη φημισμένη μεξικάνικη βανίλια (mexican vanilla).

η Βανίλια είναι είδος ορχιδέας
(ουδεμία σχέση με το χημικό κατασκεύασμα που πωλείται σε φιαλίδια
και χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική)

Το όνομα ‘Crazy horse’ (=Tȟašúŋke Witkó) ανήκε στον Τασούνκα Ουίτκο∙ επρόκειτο για τον αρχηγό  των Λακότα (Lakota tribe).  Το ‘Τρελό άλογο’ ήταν επικεφαλής των ινδιάνικων φυλών, όπως Τσεγιέν, Σιου (Sioux), οι οποίες υπερασπιζόμενες τα κυριαρχικά τους δικαιώματα ηττήθηκαν από τους λευκούς χριστιανούς (καθολικοί, προτεστάντες) κατακτητές το 1876, στη μεγάλη φονική μάχη στο Little Bighorn (ποταμός). 

Τα άλογα (μαζί με τα όπλα και τις ασθένειες, που θέρισαν τους ντόπιους κατοίκους) στη Νέα Γη έφεραν οι Spanich conquistadors (κονκισταδόρες Ισπανοί), Πορτογάλοι (το β΄ μισό του 15ου αι. μ.Χ.) ενώ οι Άγγλοι, οι Γάλλοι (τον 17ο αι.). Σε μικρό χρονικό διάστημα οι Ινδιάνοι

Δίδυμες Φλόγες

Οι «twin flames» (δίδυμες φλόγες) είναι μια πνευματική έννοια για μια βαθιά σύνδεση με κάποιον που θεωρείται το «άλλο μισό» της ψυχής μας, σαν δύο σώματα που φιλοξενούν μια ενιαία ψυχή. Αυτή η σχέση, που συχνά περιλαμβάνει έναν «καθρέφτη» των δυνατών και αδύναμων σημείων, οδηγεί σε έντονη αναγνώριση, προσωπική ανάπτυξη και πνευματική αφύπνιση, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει και προκλήσεις ("runner/chaser" dynamic). Η έννοια αυτή, που έχει ρίζες στη φιλοσοφία (Πλάτωνας) και τη σύγχρονη πνευματικότητα, δεν πρέπει να συγχέεται με τους soulmates, καθώς λέγεται ότι υπάρχει μόνο ένας twin flame ανά άτομο, και η ένωσή τους είναι καταλύτης για βαθιά μεταμόρφωση. 

Τι είναι ο αλγόριθμος;

Ένας αλγόριθμος (algorithm) είναι ένα σύνολο από βήματα που εκτελούνται με συγκεκριμένη σειρά για να λυθεί ένα πρόβλημα ή να ολοκληρωθεί μια εργασία.

Με άλλα λόγια:

Αλγόριθμος = οδηγίες + σειρά + κανόνες

Δεν χρειάζεται να είναι κάτι «υπολογιστικό». Κάθε διαδικασία που έχει αρχή, μέση και τέλος ‒και μπορεί να επαναληφθεί με τον ίδιο τρόπο‒ είναι αλγόριθμος.

Παραδείγματα αλγορίθμων στην καθημερινή ζωή:

• Η συνταγή για ένα φαγητό
• Οι οδηγίες για να δέσεις τα κορδόνια σου
• Το πώς λύνεις μια εξίσωση
• Το πώς βρίσκεις μια λέξη στο λεξικό

Παραδείγματα αλγορίθμων στην πληροφορική

• Τα βήματα που ακολουθεί ο υπολογιστής για να ταξινομήσει δεδομένα
• Ο τρόπος που το GPS βρίσκει τη συντομότερη διαδρομή
• Ο τρόπος που μια μηχανή αναζήτησης βρίσκει αποτελέσματα
• Οι κανόνες που ακολουθεί ένα πρόγραμμα για να πάρει αποφάσεις

 

Δύο αρχέγονες δυνάμεις

Οι δυο αρχέγονες -ισοδύναμες, ισότιμες- δυνάμεις είναι: Η αρσενική. Η Γνώση, ο Λόγος. Ο άντρας είναι πολεμοχαρής, καταστροφέας. Αλλά και υπερασπιστής της τιμής της Πατρίδας (με την ευρεία έννοια), της Ιδέας. Η θηλυκή. Η Διαίσθηση, το Ένστικτο. Τρέφει και θρέφει. Η μήτρα που ζεσταίνει τον αγωνιστή∙ το πεδίο στο οποίο εκτονώνεται η επιθετικότητα του ετοιμοπόλεμου άντρα με τον πλέον ειρηνικό τρόπο.

Ουρανός (ενεργητικό στοιχείο) και Γαία (παθητικό) πρωταγωνιστές στον συνεχή υπέροχο κύκλο του νερού.

Γιν και Γιανγκ, Yin and Yang.

 Αυτό που ο άντρας μαθαίνει η γυναίκα το νιώθει! Η αρσενική δύναμη εκφράζεται με την αρρενωπότητα∙ η θηλυκή με τη θηλυκότητα.

    Στην πάροδο των αιώνων πολλές οι αναταράξεις, πολλές οι
αλλαγές. Με αποτέλεσμα να μιλάμε για αλλαγή ρόλων των δυο φύλων. Οι ρόλοι δεν αλλάζουν. Δύο ήταν. Δύο θα είναι. Ο προστάτης άντρας και η φιλόστοργη γυναίκα. Η τακτική αλλάζει. Η οπτική γωνία που βλέπουμε και κρίνουμε καταστάσεις. Οι συμβουλές από διάφορους σχετικοάσχετους πέφτουν βροχή!!! Τι πρέπει να κάνει ένας άντρας, τι μια γυναίκα ως άξιος/α εκπρόσωπος του φύλου του. Αλαλούμ. Οι γυναίκες δεν διεκδικούν το -αναφαίρετο- δικαίωμά τους στη ζωή αλλά αμφισβητούν τους άντρες. Οι άντρες αισθάνονται απειλή. Γενικεύσεις, τσουβάλιασμα «όλοι οι άντρες είναι αναίσθητοι» όλες οι «γυναίκες είναι χαζές». 

    Και πως είναι δυνατόν αυτά τα άτομα να είναι ερωτεύσιμα; Όταν δεν έχουν το θάρρος να είναι απλά η φύση τους∙ ζηλεύουν, φοβόνται -καμουφλαρισμένα αρκετά καλά- τις δυνατότητες της άλλης δύναμης. Όταν δεν γνωρίζουν τη φύση τους∙ η Γνώση χωρίς ένστικτο είναι στείρα και η Διαίσθηση χωρίς γνώση είναι επικίνδυνη. Παραβλέποντας, λοιπόν, την ομορφιά και την ισχύ των δύο φυσικών δυνάμεων και βάλλοντας εναντίον της μιας, στην πραγματικότητα έρχονται σε αντιπαράθεση με την ίδια τη Φύση. Στέκονται εχθρικά απέναντί της, μπλοκάρουν από φόβο και αυτό που λαμβάνουν είναι… ψυχοφάρμακα.

    Δημιουργούνται αποστασιοποιημένες ή/και εξουσιαστικές σχέσεις με σκοπό την επιφανειακή ευχαρίστηση και αποφυγή της  εμβάθυνσης, της γνωριμίας με την άλλη μαγική δύναμη. Η οικειότητα φαντάζει απειλή. Αρνούμαι να αφεθώ στη μαγική δύναμη του άλλου/ης επειδή φοβάμαι ότι θα χάσω τη δική μου. (Σιγοντάρουν και οι εκφράσεις των κακόβουλων ανέραστων «τον σέρνει από τη μύτη», «είναι το σκυλάκι του»). Συμπερασματικά, έλλειψη καλής αυτοεκτίμησης. Από κοντά και οι "πνευματικοί" θεραπευτές να υποστηρίζουν ότι ο άνθρωπος είναι πνεύμα, άρα αυτάρκης, άρα δεν επηρεάζεται από το περιβάλλον του. Δηλαδή δεν έχει ανάγκη την τροφή; Το καταφύγιο; Την αγάπη; Ο άνθρωπος ζώντας στην υλική πραγματικότητα αισθάνεται τον διχασμό ύλη-πνεύμα (και όχι, όπως θα ήταν καλό, τη συνύπαρξη ύλης και πνεύματος) αλλά και άντρας-γυναίκα.   

Πόλεμος στη Συρία και Internet

Την τελευταία χρονική περίοδο κατακλύζεται το Διαδίκτυο από φωτογραφίες προσφύγων από την Ανατολή, που πραγματικά δεινοπαθούν για να φτάσουν σε ασφαλή χώρα ή για να πατήσουν τα πόδια τους σε στέρεο έδαφος μετά από πολυήμερο ταξίδι στη θάλασσα.

Οι αναλύσεις επί αναλύσεων είναι αμέτρητες όπως και τα επιχειρήματα επί επιχειρημάτων. Όλοι έχουν κάτι να πουν επιλέγοντας –μάλιστα– τις λέξεις τους ώστε η ανάλυση και η επιχειρηματολογία να φανεί ως πρωτότυπη, ως φαεινή έμπνευση, ως αποτέλεσμα χρόνιας και επίπονης μελέτης των συνθηκών της Ανατολής.

    Η λύση όπως πάντα είναι απλή: Να σταματήσει ο πόλεμος στη Συρία. Ή ακόμα καλύτερα για την εξάλειψη της προσφυγιάς και άλλων συναφών προβλημάτων να γίνει παύση πυρός παγκοσμίως –όπως υποστήριζε από τον προηγούμενο αιώνα ο φιλόσοφος Καντ! Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι πολύ πιο σύνθετη στο διαμορφωμένο διεθνές περιβάλλον και ταυτόχρονα οι ανατολικοί πολιτισμοί είναι δομημένοι πάνω σε άλλες αρχές, άλλες αξίες –αξιοσέβαστες αναντίρρητα. Τα επιχειρήματα θετικά ή αρνητικά για το άνοιγμα/κλείσιμο των συνόρων είναι «στάχτη στα μάτια» και «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε»...

    Η ενημέρωση των πολιτών είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη –παρ’ όλο που είναι  επιλεκτική.  Έτσι, η απεικόνιση της σκληρής αλήθειας κατάντησε εμπορεύσιμο προϊόν αλλά και είδος χειραγώγησης. Οι άνθρωποι –ευτυχώς– ευαισθητοποιούνται και καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του συνδράμει∙ παράλληλα καλλιεργείται ο φόβος σε πολλά επίπεδα. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι ενδόμυχα γίνονται όλο και πιο φοβικοί, όλο και πιο προστατευτικοί, όλο και πιο κτητικοί με τα ήδη υπάρχοντά τους. Ο φόβος της απώλειας αιωρείται!

    

Ενθύμιο, σχολικόν έτος 1970-71