Δύο αρχέγονες δυνάμεις

Οι δυο αρχέγονες -ισοδύναμες, ισότιμες- δυνάμεις είναι: Η αρσενική. Η Γνώση, ο Λόγος. Ο άντρας είναι πολεμοχαρής, καταστροφέας. Αλλά και υπερασπιστής της τιμής της Πατρίδας (με την ευρεία έννοια), της Ιδέας. Η θηλυκή. Η Διαίσθηση, το Ένστικτο. Τρέφει και θρέφει. Η μήτρα που ζεσταίνει τον αγωνιστή∙ το πεδίο στο οποίο εκτονώνεται η επιθετικότητα του ετοιμοπόλεμου άντρα με τον πλέον ειρηνικό τρόπο.

Ουρανός (ενεργητικό στοιχείο) και Γαία (παθητικό) πρωταγωνιστές στον συνεχή υπέροχο κύκλο του νερού.

Γιν και Γιανγκ, Yin and Yang.

 Αυτό που ο άντρας μαθαίνει η γυναίκα το νιώθει! Η αρσενική δύναμη εκφράζεται με την αρρενωπότητα∙ η θηλυκή με τη θηλυκότητα.

    Στην πάροδο των αιώνων πολλές οι αναταράξεις, πολλές οι
αλλαγές. Με αποτέλεσμα να μιλάμε για αλλαγή ρόλων των δυο φύλων. Οι ρόλοι δεν αλλάζουν. Δύο ήταν. Δύο θα είναι. Ο προστάτης άντρας και η φιλόστοργη γυναίκα. Η τακτική αλλάζει. Η οπτική γωνία που βλέπουμε και κρίνουμε καταστάσεις. Οι συμβουλές από διάφορους σχετικοάσχετους πέφτουν βροχή!!! Τι πρέπει να κάνει ένας άντρας, τι μια γυναίκα ως άξιος/α εκπρόσωπος του φύλου του. Αλαλούμ. Οι γυναίκες δεν διεκδικούν το -αναφαίρετο- δικαίωμά τους στη ζωή αλλά αμφισβητούν τους άντρες. Οι άντρες αισθάνονται απειλή. Γενικεύσεις, τσουβάλιασμα «όλοι οι άντρες είναι αναίσθητοι» όλες οι «γυναίκες είναι χαζές». 

    Και πως είναι δυνατόν αυτά τα άτομα να είναι ερωτεύσιμα; Όταν δεν έχουν το θάρρος να είναι απλά η φύση τους∙ ζηλεύουν, φοβόνται -καμουφλαρισμένα αρκετά καλά- τις δυνατότητες της άλλης δύναμης. Όταν δεν γνωρίζουν τη φύση τους∙ η Γνώση χωρίς ένστικτο είναι στείρα και η Διαίσθηση χωρίς γνώση είναι επικίνδυνη. Παραβλέποντας, λοιπόν, την ομορφιά και την ισχύ των δύο φυσικών δυνάμεων και βάλλοντας εναντίον της μιας, στην πραγματικότητα έρχονται σε αντιπαράθεση με την ίδια τη Φύση. Στέκονται εχθρικά απέναντί της, μπλοκάρουν από φόβο και αυτό που λαμβάνουν είναι… ψυχοφάρμακα.

    Δημιουργούνται αποστασιοποιημένες ή/και εξουσιαστικές σχέσεις με σκοπό την επιφανειακή ευχαρίστηση και αποφυγή της  εμβάθυνσης, της γνωριμίας με την άλλη μαγική δύναμη. Η οικειότητα φαντάζει απειλή. Αρνούμαι να αφεθώ στη μαγική δύναμη του άλλου/ης επειδή φοβάμαι ότι θα χάσω τη δική μου. (Σιγοντάρουν και οι εκφράσεις των κακόβουλων ανέραστων «τον σέρνει από τη μύτη», «είναι το σκυλάκι του»). Συμπερασματικά, έλλειψη καλής αυτοεκτίμησης. Από κοντά και οι "πνευματικοί" θεραπευτές να υποστηρίζουν ότι ο άνθρωπος είναι πνεύμα, άρα αυτάρκης, άρα δεν επηρεάζεται από το περιβάλλον του. Δηλαδή δεν έχει ανάγκη την τροφή; Το καταφύγιο; Την αγάπη; Ο άνθρωπος ζώντας στην υλική πραγματικότητα αισθάνεται τον διχασμό ύλη-πνεύμα (και όχι, όπως θα ήταν καλό, τη συνύπαρξη ύλης και πνεύματος) αλλά και άντρας-γυναίκα.   

Πόλεμος στη Συρία και Internet

Την τελευταία χρονική περίοδο κατακλύζεται το Διαδίκτυο από φωτογραφίες προσφύγων από την Ανατολή, που πραγματικά δεινοπαθούν για να φτάσουν σε ασφαλή χώρα ή για να πατήσουν τα πόδια τους σε στέρεο έδαφος μετά από πολυήμερο ταξίδι στη θάλασσα.

Οι αναλύσεις επί αναλύσεων είναι αμέτρητες όπως και τα επιχειρήματα επί επιχειρημάτων. Όλοι έχουν κάτι να πουν επιλέγοντας –μάλιστα– τις λέξεις τους ώστε η ανάλυση και η επιχειρηματολογία να φανεί ως πρωτότυπη, ως φαεινή έμπνευση, ως αποτέλεσμα χρόνιας και επίπονης μελέτης των συνθηκών της Ανατολής.

    Η λύση όπως πάντα είναι απλή: Να σταματήσει ο πόλεμος στη Συρία. Ή ακόμα καλύτερα για την εξάλειψη της προσφυγιάς και άλλων συναφών προβλημάτων να γίνει παύση πυρός παγκοσμίως –όπως υποστήριζε από τον προηγούμενο αιώνα ο φιλόσοφος Καντ! Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι πολύ πιο σύνθετη στο διαμορφωμένο διεθνές περιβάλλον και ταυτόχρονα οι ανατολικοί πολιτισμοί είναι δομημένοι πάνω σε άλλες αρχές, άλλες αξίες –αξιοσέβαστες αναντίρρητα. Τα επιχειρήματα θετικά ή αρνητικά για το άνοιγμα/κλείσιμο των συνόρων είναι «στάχτη στα μάτια» και «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε»...

    Η ενημέρωση των πολιτών είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη –παρ’ όλο που είναι  επιλεκτική.  Έτσι, η απεικόνιση της σκληρής αλήθειας κατάντησε εμπορεύσιμο προϊόν αλλά και είδος χειραγώγησης. Οι άνθρωποι –ευτυχώς– ευαισθητοποιούνται και καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του συνδράμει∙ παράλληλα καλλιεργείται ο φόβος σε πολλά επίπεδα. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι ενδόμυχα γίνονται όλο και πιο φοβικοί, όλο και πιο προστατευτικοί, όλο και πιο κτητικοί με τα ήδη υπάρχοντά τους. Ο φόβος της απώλειας αιωρείται!

    

Ναυσικά, Όμηρος

ΝΑΥΣΙΚΆΑ

Homer, Odyssey, Nausicaa

PIERRE AUGUSTIN

APOLLONIS DE GIOVANNI (15oς αιώνας)

PIETER LASTMAN

Ο πολύτλας δίος Οδυσσέας έφτασε ες Φαιήκων ανδρών δήμον τε πόλιν τε, μετά από αρκετές περιπέτειες. Την χώρα διοικούσε ο μεγαλήτωρ Αλκίνοος. Θυγατέρα του ήταν η Ναυσικάα, αθανάτησι φυήν και ειδός ομοίη. Η γλαυκώπις Αθηνά παρότρυνε την Ναυσικάα εύπεπλον να πάρει άμαξα και να πάει στο ποτάμι να πλύνει την εσθήτα φαεινήν -ζώστρα τε και πέπλους και ρήγεα σιγαλόεντα (ζεστούς χιτώνες, πέπλα και ρούχα ολόλαμπρα, χρωματιστά). Η Ναυσικά και οι αμφίπολοι (θεραπαινίδες) έφτασαν στο ποτάμι. Αφού έπλυναν τα ρούχα η λευκώλενος Ναυσικάα  άρχισε το τραγούδι ενώ οι κοπέλες έπαιζαν με τη σφαίρη. Εν τω μεταξύ ο Οδυσσέας ξύπνησε από τις φωνές των