Καπουλέτοι και Μοντέκκοι σε κείμενο Ρομάνι, μουσική Μπελίνι

Εθνική Λυρική Σκηνή, Μέγαρο Μουσικής

H αριστουργηματική όπερα Καπουλέτοι και Μοντέκκοι του Βιντζέντζο Μπελλίνι (Vincenzo Bellini), η οποία θα παρουσιαστεί από τις 13 Νοεμβρίου και για έξι παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, εγκαινιάζει την συνεργασία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με δύο σπουδαίες όπερες της Ιταλίας: την Αρένα της Βερόνας και το Τεάτρο Λα Φενίτσε της Βενετίας.

Πρόκειται για ένα από τα αριστουργήματα του ρομαντικού μπελ κάντο, το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά από την Εθνική Λυρική Σκηνή και εξιστορεί την τραγωδία των «αιώνιων εραστών» της Βερόνας, του Ρωμαίου και της Ιουλιέττας (Romeo and Juliet). Το έργο, γεμάτο από τις υπέροχες ατέρμονες μελωδίες του Μπελλίνι παρουσιάζεται από την ΕΛΣ σε μια εντυπωσιακή παραγωγή, σε σκηνοθεσία του Αρνώ Μπερνάρ, με ατμοσφαιρικά σκηνικά του Αλεσσάντρο Κάμερα και κοστούμια της Κάρλας Ρικόττι. Σύμφωνα με την σκηνοθετική σύλληψη του Μπερνάρ, οι ήρωες του έργου ξεπηδούν μέσα από τους πίνακες ενός Μουσείου με αναγεννησιακά έργα. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, περιπλανιόμαστε

Τι είναι ο αλγόριθμος;

Ένας αλγόριθμος (algorithm) είναι ένα σύνολο από βήματα που εκτελούνται με συγκεκριμένη σειρά για να λυθεί ένα πρόβλημα ή να ολοκληρωθεί μια εργασία.

Με άλλα λόγια:

Αλγόριθμος = οδηγίες + σειρά + κανόνες

Δεν χρειάζεται να είναι κάτι «υπολογιστικό». Κάθε διαδικασία που έχει αρχή, μέση και τέλος ‒και μπορεί να επαναληφθεί με τον ίδιο τρόπο‒ είναι αλγόριθμος.

Παραδείγματα αλγορίθμων στην καθημερινή ζωή:

• Η συνταγή για ένα φαγητό
• Οι οδηγίες για να δέσεις τα κορδόνια σου
• Το πώς λύνεις μια εξίσωση
• Το πώς βρίσκεις μια λέξη στο λεξικό

Παραδείγματα αλγορίθμων στην πληροφορική

• Τα βήματα που ακολουθεί ο υπολογιστής για να ταξινομήσει δεδομένα
• Ο τρόπος που το GPS βρίσκει τη συντομότερη διαδρομή
• Ο τρόπος που μια μηχανή αναζήτησης βρίσκει αποτελέσματα
• Οι κανόνες που ακολουθεί ένα πρόγραμμα για να πάρει αποφάσεις

 

Σημαιοστολισμός για την αναχώρηση του γάλλου Δενύ Κοσσέν

Δημοσίευση από το σημερινό (Σάββατο-Κυριακή 14-15 Νοεμβρίου 2015) φύλλο της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ» με αριθμό 40305, το οποίο εκδόθηκε πριν το τρομοκρατικό χτύπημα  με περίπου 150 θύματα, στο θέατρο Μπατακλάν (Bataclan) της Γαλλίας, ώρα 12 μεσάνυχτα της Παρασκευής. 

«Σάββατο 14 Νοεμβρίου 1915

Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΕΝΥ ΚΟΣΣΕΝ

Μετ’ αποχαιρετισμόν των ενταύθα επισήμων, ο Γάλλος υπουργός κ. Κοσσέν μετά των συνταξειδευόντων συγγενών και της ακολουθίας του κατήλθε την 8ην π.μ. σήμερον επ’ αυτοκινήτου εις Πειραιά, συνοδευόμενος υπό των Ελλήνων ξεναγών του, προκειμένου να επιβή του καταδρομικού «Έλλη» δια την επιστροφήν του εις Γαλλίαν μέσον Μασσαλίας. Εκ μέρους της πόλεως του Πειραιώς εξαιρετικώς θερμή και διαχυτική προπομπή έγεινεν εις τον ευγενή Γαλάτην. Εκ παραλλήλου προς τας φροντίδας των αρχών της γείτονος, όπου ενηργήθη ειδική εορταστική διακόσμησις, με αφθονίαν Γαλλικών σημαιών αδελφωμένων προς τας Ελληνικάς, [το  μπολτάρισμα έκανε η xronompala] ο λαός είχε συγκεντρωθή, κατά πολυπληθεστάτας μάζας, εις την Βασιλικήν αποβάθραν, όπου η συνοδεία των αυτοκινήτων έφθασεν εξ Αθηνών την 8 ½ π.μ., γενομένη δεκτή με ζητωκραυγάς και επευφημίας.».

Τι σύμπτωση

Ένας παρόμοιος σημαιοστολισμός κυριαρχεί στα ελληνικά δημόσια κτίρια (π.χ. Ακρόπολη) και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το τελευταίο 24ωρο. Αρκετοί/ές σπεύδουν να χρωματίσουν τα προφίλ τους με τα γαλλικά χρώματα: μπλε-άσπρο-κόκκινο∙ έγιναν Γάλλοι και Γαλλίδες. Αλληλεγγύη! Συμπαράσταση στον δοκιμαζόμενο γαλλικό λαό! Mόνον που οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι δεν έχουν δείξει την ίδια ευαισθησία και σε παρόμοια γεγονότα που συνέβησαν σε άλλα κράτη. Δεν έγιναν φερ’ ειπείν Σύριοι, Παλαιστίνιοι, Αφρικανοί, κ.ά. Είναι μακριά, βλέπεις, αυτοί.

    Ακρισία,  και ακολουθία «της μοδός»! Mάζα που χειραγωγείται μέσω εικόνων, κατευθυνόμενη προς τόπους "θυσιών" καταθέτει λουλούδια, κεράκια. Για εξιλέωση αρκεί η διαπίστωση...  "η Δύση φταίει". Σαφέστατα είναι τεράστιες οι ευθύνες των Δυτικών χωρών στην προσπάθεια του εκπολιτισμού της Ανατολής. Mε ποιους συνεργάζονται, όμως,  οι Δυτικοί προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους; Mα, με Ανατολικούς πολιτικούς, θρησκευτικούς, πνευματικούς ηγέτες, οι οποίοι αδιαφορούν για τον αφανισμό των ομοϊδεατών, ομόθρησκων, ομοαίματών τους.

Διαφορά μεταξύ του υποσυνείδητου και του ασυνείδητου

 Η κύρια διαφορά μεταξύ του υποσυνείδητου και του ασυνείδητου βρίσκεται στη χρήση και την έννοια αυτών των όρων στη ψυχολογία και την ψυχανάλυση.

 1. Υποσυνείδητο (Subconscious)

Έννοια: Περιλαμβάνει σκέψεις, συναισθήματα και μνήμες που δεν βρίσκονται στο προσκήνιο της συνείδησής μας, αλλά μπορούν να γίνουν συνειδητά.

Παράδειγμα: Όταν ξεχνάς το όνομα κάποιου αλλά το θυμάσαι αργότερα ξαφνικά.

Χρήση: Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως στη λαϊκή ψυχολογία και λιγότερο στην ακαδημαϊκή ψυχανάλυση.

2. Ασυνείδητο (Unconscious)

Έννοια: Είναι το πιο βαθύ επίπεδο του νου, περιλαμβάνοντας επιθυμίες, τραύματα και ένστικτα που δεν μπορούμε να ανακαλέσουμε συνειδητά.

 Παράδειγμα: Ένα παιδικό τραύμα που επηρεάζει τις σχέσεις σου χωρίς να το συνειδητοποιείς.

 Χρήση: Ο όρος είναι κεντρικός στη φροϋδική ανάλυση (Sigmund Freud's psychoanalytic theories). Ο Φρόυντ (Freud Sigmund) πίστευε ότι το ασυνείδητο επηρεάζει έντονα τη συμπεριφορά μας, παρόλο που δεν έχουμε άμεση πρόσβαση σε αυτό.

Ασδραχάς Σπύρος μιλάει για τη σχέση Ιστορίας με την Πολιτική

25.11.2014

Μιλάει για τον ιστορικό χρόνο, τη σχέση Ιστορίας-πολιτικής, τους διανοητές που τον επηρέασαν, την Ιστορία ως εργαλείο κατανόησης του σήμερα

Η συνέντευξη δόθηκε στους ιστορικούς Βαγγέλη Καραμανωλάκη (Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΑΣΚΙ) και Άννα Ματθαίου (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΑΣΚΙ), στο σπίτι του Σπύρου Ασδραχά, στη Νέα Σμύρνη, την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου, για την εκπομπή των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας «Ιστορία στο Κόκκινο» (επιμ. Ηλίας Νικολακόπουλος) στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο 105,5» 

Βαγγέλης Καραμανωλάκης: Ξεκινώντας, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι ιδιαίτερο για τον Σπύρο Ασδραχά, και μάλιστα στους ακροατές του «Κόκκινου» και τους αναγνώστες της Αυγής. Ο Σπύρος Ασδραχάς είναι αναμφίβολα ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους έλληνες ιστορικούς, ο οποίος σημάδεψε με το έργο του τη μεταπολεμική ελληνική ιστοριογραφία· θα έλεγα ότι διεύρυνε τον ορίζοντα της αυτοσυνειδησίας μας. Θέλω, όμως, να τον ευχαριστήσω για τη συζήτηση αλλά και τη φιλόξενη υποδοχή στο σπίτι του και να δώσω αμέσως τον λόγο στη φίλη και συνάδελφο Άννα Ματθαίου.

Άννα Ματθαίου: Συγγραφέας, ερευνητής, δάσκαλος στο Παρίσι και στην Αθήνα, συνιδρυτής με τον Φίλιππο Ηλιού και τον Βασίλη Παναγιωτόπουλο του περιοδικού Τα Ιστορικά, ιδρυτικό μέλος των ΑΣΚΙ και από το 2004 πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου τους. Τις ιδιότητες αυτές θα μπορούσαμε να τις συμπεριλάβουμε σε μία μόνο λέξη, τη λέξη ιστορικός;

Σπύρος Ασδραχάς: Δεν ξέρω αν η λέξη «ιστορικός» είναι η κατάλληλη — και δεν το λέω αυτό από μια ψεύτικη μετριοφροσύνη. Οπωσδήποτε, υπάρχει ένα νήμα που δένει πράγματα τα οποία φαίνονται ανάμεσά τους ανόμοια. Σε άκρα αφαίρεση, θα έλεγα ότι πρόκειται για μια ιδιάζουσα αίσθηση του χρόνου. Είναι μια φράση που την έχω χρησιμοποιήσει και άλλες φορές. Καθώς έχω ζήσει αναμνησκόμενος, έχω μέσα μου έναν χρόνο ο οποίος είναι συνεχής, αλλά με ποιοτικές διαφορές που δημιουργούν σ’ αυτή τη συνέχεια μια ασυνέχεια.

Γιατί ο Ελευθέριος Βενιζέλος επέλεξε τη συμφιλίωση με την Τουρκία, 1930

Γιατί ο Ελε

.

Eικόνες Ελλήνων και Τούρκων, του Ηρακλή Μήλλα

«Είναι μελέτη για τον Έλληνα και τον Τούρκο και για τη σχέση τους στο επίπεδο των παραστάσεων και των στερεοτύπων»

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Ηρακλή Μήλλα, Εικόνες Ελλήνων και Τούρκων, εκδ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, Αθήνα, 2005.

 

  Ο Ηρακλής Μήλλας στο βιβλίο του δίνει ενδιαφέροντα στοιχεία για την προσπάθεια των Νεότουρκων να δημιουργήσουν ιστορικό πλαίσιο∙ «ο λαός της Μικράς Ασίας είναι Τούρκοι των Χάτα οι οποίοι έγιναν γνωστοί με ονόματα όπως Χετταίοι».   

Οι Χετταίοι ήταν συγγενικό φύλο των Σουμέριων (Sumerians). Ο σουμεριακός λαός θεωρείται ο αρχαιότερος, κατοικούσε στη Μεσοποταμία και ανέπτυξε αξιόλογο πολιτισμό πριν από περίπου 8.000 χρόνια π.Χ.

Επιπλέον, στο βιβλίο, δίνονται στοιχεία για την ανάγκη προσδιορισμού της ταυτότητας των Νεότουρκων είτε με εθνικό προσδιορισμό (παντουρκισμός) 

είτε με θρησκευτικό (ισλαμισμός) ως συνδετικός κρίκος της συνοχής των κατοίκων της Τουρκίας.

«Οι τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα
διακατέχονταν από μεγάλη ανασφάλεια σχετικά με το μέλλον τους. Έβλεπαν ότι ο κράτος τους ο «μεγάλος ασθενής», διαμελιζόταν και ήταν πολύ πιθανό ακόμα και να ‘πέθαινε’. 

Αυτό εκφράστηκε χαρακτηριστικά από τον Ομέρ Σεϊφετίν το 1912 όπου παρατηρούμε και τον ρόλο που απέδιδε στους μη μουσουλμάνους: Γίνονται τελικά και οι Τούρκοι ένα έθνος… Ο σκοπός των Ελλήνων είναι να πάρουν την Πόλη, τη Σμύρνη και άλλα μέρη και να πετάξουν στην ανατολική όχθη του Κιζίλιρμακ (Ποταμού Άλυς) τα δεκατέσσερα εκατομμύρια Τούρκων ο δε σκοπός των Αρμενίων είναι μια μεγάλη Αρμενία και γι’ αυτό θέλουν να πετάξουν όλους τους Τούρκους στη δυτική όχθη του ίδιου ποταμού. Εάν και τα δύο αυτά έθνη επιτύχουν τον σκοπό τους τότε δεν θα μείνει ούτε ένας Τούρκος στη Μικρά Ασία όλοι θα πέσουν σ’ αυτόν τον ποταμό και θα χυθούν στη θάλασσα». (σ. 29)

«Το 1908 είναι ένα ορόσημο στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας. Οι Νεότουρκοι είναι οι εκφραστές της αναδυόμενης τουρκικής εθνικής ταυτότητας. Οι επιλογές των κυβερνήσεων των Νεότουρκων εκφράζουν αναζητήσεις που σχετίζονται με μια εθνογένενεση. […] …όπου το θέμα της παιδείας απασχολεί την τουρκική διανόηση. Μια σπάνια μαρτυρία για την κατάσταση της παιδείας των (μουσουλμάνων) Οθωμανών στις αρχές του 20ού αιώνα είναι οι ανταποκρίσεις του Αχμέτ Σερήφ ο οποίος περιόδευσε ως δημοσιογράφος τη Μικρά Ασία το 1909 και το 1910 και δημοσίευση τις εμπειρίες του στην τουρκόφωνη εφημερίδα Τανίν της Κωνσταντινούπολης. 

Δύο αρχέγονες δυνάμεις

Οι δυο αρχέγονες -ισοδύναμες, ισότιμες- δυνάμεις είναι: Η αρσενική. Η Γνώση, ο Λόγος. Ο άντρας είναι πολεμοχαρής, καταστροφέας. Αλλά και υπερασπιστής της τιμής της Πατρίδας (με την ευρεία έννοια), της Ιδέας. Η θηλυκή. Η Διαίσθηση, το Ένστικτο. Τρέφει και θρέφει. Η μήτρα που ζεσταίνει τον αγωνιστή∙ το πεδίο στο οποίο εκτονώνεται η επιθετικότητα του ετοιμοπόλεμου άντρα με τον πλέον ειρηνικό τρόπο.

Ουρανός (ενεργητικό στοιχείο) και Γαία (παθητικό) πρωταγωνιστές στον συνεχή υπέροχο κύκλο του νερού.

Γιν και Γιανγκ, Yin and Yang.

 Αυτό που ο άντρας μαθαίνει η γυναίκα το νιώθει! Η αρσενική δύναμη εκφράζεται με την αρρενωπότητα∙ η θηλυκή με τη θηλυκότητα.

    Στην πάροδο των αιώνων πολλές οι αναταράξεις, πολλές οι
αλλαγές. Με αποτέλεσμα να μιλάμε για αλλαγή ρόλων των δυο φύλων. Οι ρόλοι δεν αλλάζουν. Δύο ήταν. Δύο θα είναι. Ο προστάτης άντρας και η φιλόστοργη γυναίκα. Η τακτική αλλάζει. Η οπτική γωνία που βλέπουμε και κρίνουμε καταστάσεις. Οι συμβουλές από διάφορους σχετικοάσχετους πέφτουν βροχή!!! Τι πρέπει να κάνει ένας άντρας, τι μια γυναίκα ως άξιος/α εκπρόσωπος του φύλου του. Αλαλούμ. Οι γυναίκες δεν διεκδικούν το -αναφαίρετο- δικαίωμά τους στη ζωή αλλά αμφισβητούν τους άντρες. Οι άντρες αισθάνονται απειλή. Γενικεύσεις, τσουβάλιασμα «όλοι οι άντρες είναι αναίσθητοι» όλες οι «γυναίκες είναι χαζές». 

    Και πως είναι δυνατόν αυτά τα άτομα να είναι ερωτεύσιμα; Όταν δεν έχουν το θάρρος να είναι απλά η φύση τους∙ ζηλεύουν, φοβόνται -καμουφλαρισμένα αρκετά καλά- τις δυνατότητες της άλλης δύναμης. Όταν δεν γνωρίζουν τη φύση τους∙ η Γνώση χωρίς ένστικτο είναι στείρα και η Διαίσθηση χωρίς γνώση είναι επικίνδυνη. Παραβλέποντας, λοιπόν, την ομορφιά και την ισχύ των δύο φυσικών δυνάμεων και βάλλοντας εναντίον της μιας, στην πραγματικότητα έρχονται σε αντιπαράθεση με την ίδια τη Φύση. Στέκονται εχθρικά απέναντί της, μπλοκάρουν από φόβο και αυτό που λαμβάνουν είναι… ψυχοφάρμακα.

    Δημιουργούνται αποστασιοποιημένες ή/και εξουσιαστικές σχέσεις με σκοπό την επιφανειακή ευχαρίστηση και αποφυγή της  εμβάθυνσης, της γνωριμίας με την άλλη μαγική δύναμη. Η οικειότητα φαντάζει απειλή. Αρνούμαι να αφεθώ στη μαγική δύναμη του άλλου/ης επειδή φοβάμαι ότι θα χάσω τη δική μου. (Σιγοντάρουν και οι εκφράσεις των κακόβουλων ανέραστων «τον σέρνει από τη μύτη», «είναι το σκυλάκι του»). Συμπερασματικά, έλλειψη καλής αυτοεκτίμησης. Από κοντά και οι "πνευματικοί" θεραπευτές να υποστηρίζουν ότι ο άνθρωπος είναι πνεύμα, άρα αυτάρκης, άρα δεν επηρεάζεται από το περιβάλλον του. Δηλαδή δεν έχει ανάγκη την τροφή; Το καταφύγιο; Την αγάπη; Ο άνθρωπος ζώντας στην υλική πραγματικότητα αισθάνεται τον διχασμό ύλη-πνεύμα (και όχι, όπως θα ήταν καλό, τη συνύπαρξη ύλης και πνεύματος) αλλά και άντρας-γυναίκα.   

Πόλεμος στη Συρία και Internet

Την τελευταία χρονική περίοδο κατακλύζεται το Διαδίκτυο από φωτογραφίες προσφύγων από την Ανατολή, που πραγματικά δεινοπαθούν για να φτάσουν σε ασφαλή χώρα ή για να πατήσουν τα πόδια τους σε στέρεο έδαφος μετά από πολυήμερο ταξίδι στη θάλασσα.

Οι αναλύσεις επί αναλύσεων είναι αμέτρητες όπως και τα επιχειρήματα επί επιχειρημάτων. Όλοι έχουν κάτι να πουν επιλέγοντας –μάλιστα– τις λέξεις τους ώστε η ανάλυση και η επιχειρηματολογία να φανεί ως πρωτότυπη, ως φαεινή έμπνευση, ως αποτέλεσμα χρόνιας και επίπονης μελέτης των συνθηκών της Ανατολής.

    Η λύση όπως πάντα είναι απλή: Να σταματήσει ο πόλεμος στη Συρία. Ή ακόμα καλύτερα για την εξάλειψη της προσφυγιάς και άλλων συναφών προβλημάτων να γίνει παύση πυρός παγκοσμίως –όπως υποστήριζε από τον προηγούμενο αιώνα ο φιλόσοφος Καντ! Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι πολύ πιο σύνθετη στο διαμορφωμένο διεθνές περιβάλλον και ταυτόχρονα οι ανατολικοί πολιτισμοί είναι δομημένοι πάνω σε άλλες αρχές, άλλες αξίες –αξιοσέβαστες αναντίρρητα. Τα επιχειρήματα θετικά ή αρνητικά για το άνοιγμα/κλείσιμο των συνόρων είναι «στάχτη στα μάτια» και «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε»...

    Η ενημέρωση των πολιτών είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη –παρ’ όλο που είναι  επιλεκτική.  Έτσι, η απεικόνιση της σκληρής αλήθειας κατάντησε εμπορεύσιμο προϊόν αλλά και είδος χειραγώγησης. Οι άνθρωποι –ευτυχώς– ευαισθητοποιούνται και καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του συνδράμει∙ παράλληλα καλλιεργείται ο φόβος σε πολλά επίπεδα. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι ενδόμυχα γίνονται όλο και πιο φοβικοί, όλο και πιο προστατευτικοί, όλο και πιο κτητικοί με τα ήδη υπάρχοντά τους. Ο φόβος της απώλειας αιωρείται!

    

Ναυσικά, Όμηρος

ΝΑΥΣΙΚΆΑ

Homer, Odyssey, Nausicaa

PIERRE AUGUSTIN

APOLLONIS DE GIOVANNI (15oς αιώνας)

PIETER LASTMAN

Ο πολύτλας δίος Οδυσσέας έφτασε ες Φαιήκων ανδρών δήμον τε πόλιν τε, μετά από αρκετές περιπέτειες. Την χώρα διοικούσε ο μεγαλήτωρ Αλκίνοος. Θυγατέρα του ήταν η Ναυσικάα, αθανάτησι φυήν και ειδός ομοίη. Η γλαυκώπις Αθηνά παρότρυνε την Ναυσικάα εύπεπλον να πάρει άμαξα και να πάει στο ποτάμι να πλύνει την εσθήτα φαεινήν -ζώστρα τε και πέπλους και ρήγεα σιγαλόεντα (ζεστούς χιτώνες, πέπλα και ρούχα ολόλαμπρα, χρωματιστά). Η Ναυσικά και οι αμφίπολοι (θεραπαινίδες) έφτασαν στο ποτάμι. Αφού έπλυναν τα ρούχα η λευκώλενος Ναυσικάα  άρχισε το τραγούδι ενώ οι κοπέλες έπαιζαν με τη σφαίρη. Εν τω μεταξύ ο Οδυσσέας ξύπνησε από τις φωνές των