μία Μάγδα (Φύσσα) και μία Μαρία (Λεπενιώτη)...

... πρωταγωνίστριες σε δράμα, που δικαίως αποκτά τον χαρακτηρισμό ιστορικό αφού

θα επηρεάσει κατά κάποιον τρόπο τον πολιτικό βίο.

 

Ο πατέρας του δολοφονημένου από ρατσιστές 27χρονου Πακιστανού Σαχζάτ Λουκμάν

7 Οκτωβρίου 2020.  Το πολιτικό κόμμα Χρυσή Αυγή (εκλεγμένο, ας μην το ξεχνάμε) καταδικάστηκε, για τις εγκληματικές του ενέργειες που στόχο είχαν να πλήξουν το δημοκρατικό πολίτευμα -όχι για τον φασισμό, όχι για την ιδεοληψία περί φυλετικής ανωτερότητας.

 

Ας προσεγγίσουμε την κατάσταση με διαφορετική ματιά μακριά από τσιτάτα, σπέκουλα, χιλιοδοσμένους όρκους για την προστασία της ακριβής μας δημοκρατίας.  Βομβαρδιζόμαστε με 'άψογες' γυναίκες που περιφέρουν την αγένειά τους, τον δήθεν δυναμισμό τους, που αλλάζουν το πρόσωπό τους (μήπως, στα αλήθεια, το μισούν;) με μακιγιάζ, με χειρουργικές επεμβάσεις, με ψηφιακά φίλτρα (πιο ασφαλής τρόπος) προκειμένου να αποσπάσουν εφήμερο θαυμασμό και like. Η αυθεντικότητα, η εσωτερική ομορφιά τείνουν να εξαφανισθούν και τη θέση τους παίρνουν σταδιακά φαντασιακά σύμβολα.  Έρχονται, λοιπόν, μία Μάγδα και μία Μαρία και ανατρέπουν τα fakes.

Κοντολογίς: Το 2013 μέλος της Χρυσής Αυγής δολοφόνησε τον αντιφασίστα  Παύλο Φύσσα (1979-2013) γιο της Μάγδας. Η Μάγδα-μάνα  με την παρουσία της στο δικαστήριο καθ’ όλη τη διάρκεια της πολύχρονης δίκης, ως άλλη Ερινύα, εξέφραζε όχι μόνο τον δικό της πόνο για τον χαμό του

δημιουργήματος της (η γέννηση ανθρώπου επισκιάζει οποιοδήποτε άλλο προσωπικό έργο) αλλά και την πανανθρώπινη αγανάκτηση, τον θυμό ως προς την αδικία: «Δεν δικαιώθηκε το παιδί μου. Δικαιώθηκε η κοινωνία», πολιτική σκέψη. Είναι η γυναίκα-σύμβολο που σεβόμενη τον εαυτό της επιμένει, ενθαρρύνει, δίνει ελπίδα. Χαιρόμαστε με την ικανοποίηση που νιώθει επειδή είναι αυτή που ενσαρκώνει την παιδική μας αφέλεια: το καλό στο τέλος  νικά το κακό.

        Συνηγόρησε η τύχη και μετά από διαδικασία κλήρωσης η δικαστικός Μαρία Λεπενιώτη ανέλαβε ως πρόεδρος τη διεξαγωγή της δίκης. Η ετυμηγορία του κράτους (δικαίου) έχει μεγάλη σημασία στη χώρα, ίσως τη μοναδική, που  δεν τιμώρησε τους Έλληνες που  συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς ναζί κατά την διάρκεια του Β΄ΠΠ.  

✔ Η ιστορική απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, χαρακτηρίστηκε από όλους σταθμός για τη μεταπολιτευτική Ελλάδα. Ξένα ΜΜΕ προσέθεταν ότι είναι η μεγαλύτερη δίκη φασιστών, μετά τη Δίκη της Νυρεμβέργης το 1945 για τους ηγέτες των ναζιστών.  https://www.iefimerida.gr/stories/diki-tis-nyrembergis-1946-apofasi-katadiki-nazi