Πού είναι...

... το άλλο κουκλί;

... η μαμά;

.... ο μπαμπάς;

... ποιοι/ποιες;

ΓΙΑΤΙ; φρίκη

Οι Παρθενίες της Σπάρτης, 8ος αι. π.Χ.

Οι Παρθενίες της Σπάρτης είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και μυστηριώδεις κοινωνικές ομάδες της αρχαϊκής Ελλάδας. Η ύπαρξή τους συνδέεται άμεσα με την ίδρυση του Τάραντα στην Κάτω Ιταλία και με μια κρίσιμη στιγμή της Ιστορίας της Σπάρτης.

 Οι Παρθενίες ήταν μια ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία Σπαρτιατών, που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσσηνιακού Πολέμου (8ος-7ος αι. π.Χ.) ‒περίοδος πολέμου και κοινωνικής κρίσης. Υπάρχουν δύο βασικές εκδοχές για την προέλευσή τους.

        Η «επίσημη» εκδοχή, σύμφωνα με τον Παυσανία και τον Αριστοτέλη, στη διάρκεια του Μεσσηνιακού Πολέμου, πολλοί Σπαρτιάτες πολεμούσαν μακριά από την πόλη, τη Σπάρτη. Οι Σπαρτιάτισσες που είχαν μείνει στην πόλη απέκτησαν παιδιά με τους περίοικους (κατώτερη τάξη). Έτσι τα παιδιά αυτά θεωρήθηκαν νόθα και χωρίς πλήρη πολιτικά δικαιώματα και ονομάστηκαν «Παρθενίες» επειδή οι μητέρες τους θεωρήθηκε ότι είχαν μείνει «παρθένες» αφού δεν είχαν συνευρεθεί ερωτικά με Σπαρτιάτη όμοιο, νόμιμο σύζυγο.

        Η «επαναστατική» εκδοχή,  σύμφωνα με τον Ανδροτίων και τον Διόδωρο, οι Παρθενίες ήταν γνήσιοι Σπαρτιάτες, αλλά γεννημένοι από γάμους που δεν είχαν εγκριθεί από την πόλη-κράτος.

        Όπως και να έχει, οι Παρθενίες, όταν ενηλικιώθηκαν, ζήτησαν πολιτικά δικαιώματα. Η Σπάρτη αρνήθηκε την αναγνώρισή τους με αποτέλεσμα την οργάνωση συνωμοσίας των Παρθένιων για εξέγερση. Όταν αποκαλύφθηκε η συνωμοσία, η Σπάρτη προκειμένου να αποφευχθεί εμφύλιος πόλεμος οι Παρθένιοι εξορίστηκαν· τους δόθηκε εντολή να ιδρύσουν νέα αποικία, και έτσι οδηγήθηκαν στη νότια Ιταλία. Το 706 π.Χ. ίδρυσαν τον Τάραντα (Taras) ‒τη μοναδική αποικία που ίδρυσε ποτέ η Σπάρτη‒ ο οποίος έγινε κορυφαίο κέντρο του δυτικού ελληνισμού.

Οι Παρθενίες δεν ήταν είλωτες, αλλά ούτε και πλήρεις Σπαρτιάτες (όμοιοι). Ήταν μια ενδιάμεση κατηγορία, με περιορισμένα δικαιώματα και κοινωνική ανασφάλεια. Αυτό εξηγεί την ένταση με την πολιτεία, την επιθυμία τους για πολιτική συμμετοχή και τελικώς την αποστολή τους στην αποικία. Η αποστολή είχε χαρακτήρα εξορίας αλλά και επέκτασης της σπαρτιατικής επιρροής στη Δύση. Η ιστορία τους δείχνει πώς η Σπάρτη διαχειριζόταν κοινωνικές εντάσεις και πώς η αποικιοκρατία λειτουργούσε ως «βαλβίδα εκτόνωσης».

'Υπνος και ειρήνη θα 'θελα για σένα να ΄χα γίνει

2014

Άλλη μια άκρως πολυεπίπεδα συμβολική και ρεαλιστική φωτογραφία. Δύο άνθρωποι ως εκπρόσωποι των δύο σεξουαλικών φύλων αλλά και ως μέλη μιας συγκεκριμένης κοινότητας ανταλλάσσουν φιλί πάθους. Ο ισχυρός εβραίος άντρας που υπερβαίνει το τείχος, βρίσκεται ψηλά και ‘επιτίθεται’ στην καταπιεσμένη παλαιστίνια γυναίκα που βρίσκεται χαμηλά.

👉Διαφορετική ματιά από αυτή του ρομαντικού Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Στη θεατρική τέχνη ο Ρωμαίος υψώνεται ενώ η Ιουλιέτα γέρνει προς την πλευρά του (οι στάσεις δεν δηλώνουν υποταγή αλλά ανάγκη). Η ειρήνη για τον συγγραφέα προσεγγίζεται ως διαπροσωπική υπόθεση και όχι ως διακρατική.

1961, Δημήτρης Παπαμιχαήλ και Αντιγόνη Βαλάκου

Romeo and Juliet by William Shakespeare

Καλή σου νύχτα, χίλιες φορές καλή σου νύχτα. 

-Χίλιες φορές κακή χωρίς το φως σου.

-Καληνύχτα καληνύχτα τούτη η πίκρα του χωρισμού έχει μια γλύκα τόση

που καληνύχτα θα σου λέω μέχρι να ξημερώσει. 

Ύπνος να ’ρθει στα μάτια σου και στην καρδιά σου ειρήνη. 

Ύπνος και ειρήνη θα 'θελα για σένα να ’χα γίνει.

Φωτογραφία της ειρήνευσης, που, αν και στημένη, είναι στ’ αλήθεια εντυπωσιακή. Και το μήνυμα -της εφικτής προσέγγισης μεταξύ λαϊκών ανθρώπων, που αλλάζουν νοοτροπία και συναποφασίζουν την αυτοδιάθεσή τους- είναι ελπιδοφόρο.