Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AI. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AI. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026

Φιλοσοφία της Τεχνητής Νοημοσύνης

Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) διαμορφώνουν νέες φιλοσοφικές τάσεις, επηρεάζοντας την ηθική, την πολιτική φιλοσοφία και τη μεταφυσική.
(α) Μεταφυσική και Φιλοσοφία του Νου
Μπορεί η ΤΝ να έχει συνείδηση; Αν ένα σύστημα παράγει συνειδητή εμπειρία, είναι "πρόσωπο"; (π.χ. David Chalmers και το πρόβλημα της συνείδησης).
Ηθική στάτους των AI: Αν η ΤΝ αποκτήσει αυτονομία, θα πρέπει να έχει δικαιώματα;

(β) Ηθική και Ευθύνη
Ηθική αλγορίθμων: Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι οι αλγόριθμοι είναι δίκαιοι και δεν ενσωματώνουν προκαταλήψεις;
Υπερευφυΐα και υπαρξιακοί κίνδυνοι: Αν μια υπερ-έξυπνη ΤΝ ξεπεράσει τον άνθρωπο, μπορεί να αποτελέσει απειλή για την ανθρωπότητα; (π.χ. Nick Bostrom, "Superintelligence").

(γ) Πολιτική και Κοινωνική Φιλοσοφία
Ψηφιακή δημοκρατία ή αυταρχισμός; Η AI μπορεί να ενισχύσει τη δημοκρατία ή να δημιουργήσει νέα μορφές ελέγχου.
Τεχνοφεουδαρχία: Οι Big Tech δημιουργούν μια νέα μορφή φεουδαρχίας όπου λίγες εταιρείες ελέγχουν την πληροφορία και τους αλγορίθμους.

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026

Συγκριτική Ανάλυση: Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ NSS‑2025 με NSS‑2022

el.wikipedia.org





Η NSS‑2025 αποτελεί, σύμφωνα με τις αναλύσεις, τη μεγαλύτερη στρατηγική μετατόπιση από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Δεν πρόκειται για “επικαιροποίηση”, αλλά για δομική αλλαγή στον τρόπο που οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους στον κόσμο.




1. Φιλοσοφία & Θεμελιώδης Προσανατολισμός

Θέμα

NSS‑2022

NSS‑2025

Ρόλος των ΗΠΑ στον κόσμο

ΗΠΑ ως ηγέτης της διεθνούς τάξης

ΗΠΑ ως επιλεκτικός αρχιτέκτονας ισχύος, όχι παγκόσμιος “επόπτης”

Στόχος στρατηγικής

Προστασία της διεθνούς τάξης, δημοκρατίας, κλίματος

Προστασία μόνο ζωτικών εθνικών συμφερόντων: κυριαρχία, σύνορα, οικονομία, ταυτότητα

Ιδεολογική βάση

Φιλελεύθερη διεθνιστική

Ρεαλιστική – κυριαρχία, ισχύς, οικονομικός εθνικισμός

2. Ορισμός Εθνικών Συμφερόντων

NSS‑2022

  • Ευρεία αντίληψη συμφερόντων.
  • Προώθηση δημοκρατίας.
  • Κλιματική αλλαγή ως υπαρξιακή απειλή.
  • Παγκόσμια σταθερότητα ως αμερικανική ευθύνη.

NSS‑2025

  • Στενός, “σκληρός” ορισμός ζωτικών συμφερόντων:
    • προστασία συνόρων,
    • οικονομική/ενεργειακή ασφάλεια,
    • βιομηχανική ισχύς,
    • πολιτιστική συνοχή.
  • Απόρριψη της ιδέας ότι οι ΗΠΑ πρέπει να “διαχειρίζονται τον κόσμο”.

Συμπέρασμα: Η NSS‑2025 εγκαταλείπει τον παγκοσμιοποιημένο ορισμό συμφερόντων και υιοθετεί έναν εθνικιστικό-ρεαλιστικό.

3. Περιφερειακές Προτεραιότητες

Δυτικό Ημισφαίριο

  • 2022: Περιορισμένη αναφορά.
  • 2025: Πρώτη προτεραιότητα. Επαναφορά της Μονορόειας Δοξασίας. Αποτροπή κινεζικής/ρωσικής επιρροής.

Ευρώπη

  • 2022: Κεντρικός πυλώνας της στρατηγικής. Ενίσχυση ΝΑΤΟ.
  • 2025: Ευρώπη υποβαθμίζεται σε περιφερειακό πάροχο ασφάλειας· οι ΗΠΑ κρατούν μόνο τα “υψηλής τεχνολογίας” εργαλεία αποτροπής.

Ασία – Κίνα

  • 2022: Κίνα ως “ολοκληρωτικός ανταγωνιστής”.
  • 2025: Κίνα ως μοναδικός στρατηγικός ανταγωνιστής. Συμπίεση όλων των άλλων προτεραιοτήτων γύρω από αυτήν.

Μέση Ανατολή

  • 2022: Σταθεροποίηση, συνεργασίες, αποφυγή κενών ισχύος.
  • 2025: Ελάχιστη εμπλοκή, μόνο αντιτρομοκρατία και ενέργεια.

Αφρική

  • 2022: Ανάπτυξη, κλίμα, δημοκρατία.
  • 2025: Μόνο όπου υπάρχουν άμεσα συμφέροντα.

 4. Μέσα Ισχύος & Στρατιωτική Στάση

Τομέας

NSS‑2022

NSS‑2025

Στρατιωτική παρουσία

Εκτεταμένη, προωθημένη παρουσία

Μείωση προωθημένης παρουσίας· έμφαση σε “υψηλής τεχνολογίας” αποτροπή

Συμμαχίες

Συλλογική ασφάλεια, κοινές αξίες

Συμμαχίες με υποχρεωτική κατανομή βαρών· οι ΗΠΑ ως “επόπτης” και όχι εγγυητής

Οικονομική πολιτική

Παγκοσμιοποίηση, συνεργασία

Οικονομικός εθνικισμός, βιομηχανική αυτάρκεια

Κλίμα

Κεντρικός άξονας

Δεν αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα

5. Στρατηγική Λογική

NSS‑2022

  • Η διεθνής τάξη είναι προς όφελος των ΗΠΑ.
  • Η αμερικανική ηγεσία είναι απαραίτητη.
  • Οι συμμαχίες βασίζονται σε κοινές αξίες.

NSS‑2025

  • Η διεθνής τάξη δεν είναι αυτοσκοπός.
  • Η ηγεσία είναι επιλεκτική και εργαλειακή.
  • Οι συμμαχίες είναι συμβολαιακές, όχι αξιακές.

6. Γιατί θεωρείται “στρατηγική ρήξη”

Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSS)

 Δεκέμβριος 2025                                         

Great Seal of the United States

Η National Security Strategy είναι το βασικό έγγραφο που παρουσιάζει το πώς η εκάστοτε αμερικανική κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τον κόσμο, ποιες απειλές θεωρεί κρίσιμες και πώς σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία ισχύος της (στρατιωτικά, οικονομικά, διπλωματικά) για να προστατεύσει τα εθνικά συμφέροντα. Η πιο πρόσφατη στρατηγική (Δεκέμβριος 2025) παρουσιάζει σημαντικές αλλαγές σε σχέση με προηγούμενες.

  


Κεντρικές αρχές της νέας στρατηγικής

1. Επιστροφή στον “σκληρό” ορισμό των εθνικών συμφερόντων

Η στρατηγική απορρίπτει την ιδέα της μόνιμης αμερικανικής παγκόσμιας ηγεμονίας και επικεντρώνεται σε έναν πιο περιορισμένο, ρεαλιστικό ορισμό των συμφερόντων των ΗΠΑ.

2. Προτεραιότητα στην εσωτερική ασφάλεια

Η προστασία των συνόρων, η μετανάστευση, η καταπολέμηση του εγκλήματος και η ενίσχυση της οικονομικής βάσης θεωρούνται θεμέλια της εθνικής ισχύος.

3. Επαναφορά της Δοξασίας Μονρόε (Monroe Doctrine)

Η Λατινική Αμερική αντιμετωπίζεται ως “στρατηγική αυλή” των ΗΠΑ, με έμφαση στην αποτροπή εξωηπειρωτικών δυνάμεων όπως η Κίνα.

4. Επιλεκτική παγκόσμια εμπλοκή

Οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι δεν θα αναλαμβάνουν πλέον “παγκόσμια βάρη” χωρίς άμεση σύνδεση με τα εθνικά συμφέροντα.

Περιφερειακές προτεραιότητες

Δυτικό Ημισφαίριο

Απόλυτη προτεραιότητα.

Έλεγχος μετανάστευσης, ναρκωτικών, εγκληματικών δικτύων.

Αποτροπή κινεζικής και ρωσικής επιρροής.

Ευρώπη

Πίεση για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή “αυτονομία” στην άμυνα.

Αναγνώριση ότι η ασφάλεια της Ευρώπης απαιτεί και διάλογο με τη Ρωσία.

Για πρώτη φορά τίθεται υπό αμφισβήτηση η επέκταση του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με δηλώσεις Λαβρόφ.

Ασία

Αντιμετώπιση της Κίνας ως κύριου στρατηγικού ανταγωνιστή.

Ενίσχυση συμμαχιών στον Ινδο-Ειρηνικό.

Μέση Ανατολή

Περιορισμός άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής.

Εστίαση στην αντιτρομοκρατία και την ενεργειακή ασφάλεια.

Αφρική

Στοχευμένη εμπλοκή μόνο όπου υπάρχουν άμεσα αμερικανικά συμφέροντα.

 

Μέσα ισχύος που προτάσσονται

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2022

Η νευροεπιστήμη έχει εξερευνήσει πλήρως την έννοια 'άνθρωπος';

  


❌ Όχι. Η νευροεπιστήμη (neuroscience) δεν έχει ακόμη εξηγήσει πλήρως τι είναι ο άνθρωπος. Και αυτό δεν είναι απλώς θέμα “έλλειψης δεδομένων”. Είναι θέμα βάθους: ο άνθρωπος είναι ένα σύστημα τόσο πολύπλοκο, που η επιστήμη έχει κατανοήσει μόνο ένα μέρος του.

1. Τι έχει καταφέρει η νευροεπιστήμη να εξηγήσει

Η σύγχρονη νευροεπιστήμη έχει κάνει τεράστια άλματα. Ξέρουμε πολλά για:

✔ Τη δομή του εγκεφάλου

Περιοχές, κυκλώματα, νευροδιαβιβαστές, συνάψεις.

✔ Τη λειτουργία

Πώς παράγονται οι κινήσεις, οι αισθήσεις, η μνήμη, η προσοχή.

✔ Τη μάθηση

Πώς αλλάζουν οι συνάψεις όταν μαθαίνουμε κάτι νέο.

✔ Τη συναισθηματική επεξεργασία

Πώς ο εγκέφαλος παράγει φόβο, χαρά, λύπη, επιθυμία.

✔ Τη λήψη αποφάσεων

Πώς ο εγκέφαλος ζυγίζει πιθανότητες, ανταμοιβές, κινδύνους.

 -Αυτά είναι εντυπωσιακά αλλά δεν αρκούν για να πούμε ότι «κατανοήσαμε τον άνθρωπο».

 

2. Τι ΔΕΝ έχει καταφέρει ακόμη η νευροεπιστήμη

Εδώ είναι το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.

 1. Δεν ξέρουμε τι είναι η συνείδηση

        Πώς από ηλεκτρικά σήματα προκύπτει η εμπειρία του “εγώ”; Δεν υπάρχει ακόμη επιστημονική απάντηση.

 2. Δεν ξέρουμε πώς δημιουργείται η υποκειμενικότητα

Γιατί ο κόσμος “φαίνεται” σε εμάς με έναν συγκεκριμένο τρόπο; Πώς προκύπτει το βίωμα, το συναίσθημα, η αίσθηση του χρόνου;

 3. Δεν ξέρουμε πώς ο εγκέφαλος παράγει νόημα

Πώς από νευρωνικά σήματα προκύπτουν:

•      αξίες, στόχοι, ταυτότητα, δημιουργικότητα, ηθική

4. Δεν ξέρουμε πώς ο εγκέφαλος συνδέεται με το σώμα και το περιβάλλον.

Η ανθρώπινη εμπειρία δεν είναι μόνο εγκεφαλική. Είναι ενσώματη, κοινωνική, πολιτισμική.

5. Δεν ξέρουμε αν η σκέψη είναι υπολογιστική ή κάτι παραπάνω

Αυτό είναι κρίσιμο για το ερώτημα «είμαστε υπολογιστές;».

 

3. Γιατί δεν έχει “εξερευνηθεί πλήρως” η έννοια άνθρωπος

Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι μόνο εγκέφαλος. Είναι ένα σύστημα που περιλαμβάνει:

•   βιολογία, συνείδηση, κοινωνία, γλώσσα, πολιτισμό, ιστορία, σχέσεις, νόημα

Η νευροεπιστήμη μπορεί να εξηγήσει μηχανισμούς, αλλά όχι ακόμη το σύνολο της ανθρώπινης ύπαρξης.

 

 4. Τι σημαίνει αυτό για το ερώτημα “είμαστε υπολογιστές;” 

        Από νευροεπιστημονική σκοπιά:

•   Ο εγκέφαλος έχει υπολογιστικά στοιχεία (επεξεργασία πληροφορίας).

•   Αλλά δεν ξέρουμε αν η συνείδηση είναι υπολογιστική.

•   Δεν ξέρουμε αν η εμπειρία μπορεί να προκύψει από αλγόριθμο.

•   Δεν ξέρουμε αν η ελευθερία είναι πραγματική ή “υπολογιστική ψευδαίσθηση”.

Άρα: Δεν μπορούμε να πούμε ότι ο άνθρωπος είναι υπολογιστής. Αλλά ούτε μπορούμε να το αποκλείσουμε πλήρως.

 👉Η νευροεπιστήμη έχει εξηγήσει τον άνθρωπο ως μηχανισμό, αλλά όχι ως ον. Και μέχρι να καταλάβουμε τη συνείδηση, η έννοια “άνθρωπος” παραμένει ανοιχτή. Η νευροεπιστήμη έχει κάνει τεράστια πρόοδο στο να κατανοήσει πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος, αλλά όταν φτάνουμε στη συνείδηση, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο μυστηριώδη. Στην πραγματικότητα, η συνείδηση είναι ίσως το μεγαλύτερο άλυτο πρόβλημα της σύγχρονης επιστήμης.

ΠΗΓΗ: ΑΙ

 

 

Σάββατο 11 Απριλίου 2020

Άτυπη συμφωνία Ρούσβελτ με Σαούντ, 1945


Η συνάντηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Ρούζβελτ με τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας,  Ιμπν Σαούντ το 1945 είναι ένα από τα πιο καθοριστικά –και συχνά παρεξηγημένα– γεγονότα στη διαμόρφωση της σύγχρονης Μέσης Ανατολής. 

    Ο Franklin Roosevelt συναντήθηκε με τον βασιλιά Ibn Saud (Αμπντουλαζίζ Ιμπν Σαούντ) της Σαουδικής Αραβίας πάνω στο αμερικανικό πολεμικό πλοίο USS Quincy, στη Μεγάλη Πικρή Λίμνη της Διώρυγας του Σουέζ. Η συνάντηση έγινε κατά την επιστροφή του Ρούσβελτ από τη Γιάλτα (Συνθήκη της Γιάλτας). Ήταν η πρώτη φορά που Αμερικανός πρόεδρος συναντούσε Σαουδάραβα μονάρχη. Μεταξύ άλλων συζητήθηκαν τα ακανθώδη θέματα που αφορούσαν το Παλαιστινιακό και την εγκατάσταση στην Παλαιστίνη των εβραίων προσφύγων, που είχαν επιζήσει από το Ολοκαύτωμα (SOA). Ο Ρούσβελτ ζήτησε τη γνώμη του Ιμπν Σαούντ, ο οποίος απάντησε ότι οι εβραίοι πρόσφυγες θα έπρεπε να επιστρέψουν στις ευρωπαϊκές χώρες από τις οποίες εκδιώχθηκαν, όχι στην Παλαιστίνη. Επίσης, τόνισε: ότι οι Άραβες δεν θα δεχτούν εβραϊκό κράτος και ότι οι Άραβες «θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να παραδώσουν τη γη τους». Ο Ρούσβελτ τον διαβεβαίωσε ότι δεν θα έκανε τίποτα εναντίον των Αράβων στο θέμα της Παλαιστίνης, όσο ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ.