Γεώργιος Αβέρωφ, ελληνικό θωρακισμένο καταδρομικό πλοίο

Γ. Αβέρωφ (φωτογραφία από το Πλωτό Μουσείο Αβέρωφ)

... που άλλαξε την πορεία του Ελληνικού Ναυτικού και έγινε σύμβολο εθνικής αυτοπεποίθησης. 

Το «Γ. Αβέρωφ» ναυπηγήθηκε στην Ιταλία το 1908-1911 και αγοράστηκε χάρη στη μεγάλη δωρεά του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ, που άφησε το 20% της περιουσίας του για την κατασκευή πολεμικού πλοίου που θα έφερε το όνομά του ‒το συνολικό κόστος ήταν 23.650.000 χρυσές δραχμές, η δωρεά του Αβέρωφ ήταν 8.000.000 χρυσές δραχμές. Ήταν ένα θωρακισμένο καταδρομικό εξαιρετικά προηγμένο για την εποχή του: γρήγορο, ισχυρά οπλισμένο και με θωράκιση που το έκανε σχεδόν άτρωτο για τα δεδομένα των Βαλκανικών Πολέμων.

    Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ»
·  Τύπος: Θωρακισμένο καταδρομικό (όχι κλασικό θωρηκτό)
·  Ναυπήγηση: Ναυπηγεία Orlando, Λιβόρνο Ιταλίας (1908–1911)
·  Εκτόπισμα: 10.118 τόνοι
·  Μήκος: 140,5 μ.
·  Πλήρωμα: 670 άνδρες
·  Ένταξη σε υπηρεσία: 1911
·  Παροπλισμός: 1952

Ιστορική σημασία
1.   Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι (Balkan ars 1912-1913)
Η εποχή της δόξας υπό τη διοίκηση του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη (9 Απριλίου 1855-22 Αυγούστου 1935), το «Αβέρωφ» έγινε η ναυαρχίδα του ελληνικού στόλου και πρωταγωνίστησε στις δύο μεγάλες ναυμαχίες:
           Ναυμαχία της Έλλης,  3 Δεκεμβρίου 1912
Ο οθωμανικός στόλος εξήλθε από τα Δαρδανέλια με τέσσερα θωρηκτά. Ο Κουντουριώτης, πάνω στο «Αβέρωφ», έστειλε το ιστορικό σήμα: «Με τη δύναμιν του Θεού… πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου…». Το «Αβέρωφ» ανεξαρτητοποιήθηκε από τον ελληνικό σχηματισμό, ανέπτυξε μέγιστη ταχύτητα και επιτέθηκε πλαγιομετωπικά. Ο οθωμανικός στόλος αιφνιδιάστηκε και τράπηκε σε φυγή προς τα Στενά. Η νίκη εξασφάλισε τον έλεγχο του Βορείου Αιγαίου.
        Ναυμαχία της Λήμνου, 5 Ιανουαρίου 1913
Οι Οθωμανοί προσπάθησαν ξανά να εξέλθουν από τα Στενά για να ανακτήσουν τον έλεγχο του Αιγαίου. Το «Αβέρωφ» επανέλαβε την τακτική της Έλλης: ανεξαρτητοποιήθηκε, κινήθηκε ταχύτερα από όλα τα πλοία, έκοψε την πορεία του εχθρού. Ο οθωμανικός στόλος υπέστη σοβαρές ζημιές και υποχώρησε οριστικά. Μετά τη Λήμνο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν επιχείρησε ξανά έξοδο στο Αιγαίο.
           Με την ταχύτητα και την ισχύ του, το πλοίο κατάφερε να διαλύσει δύο φορές τον οθωμανικό στόλο, εξασφαλίζοντας τον απόλυτο έλεγχο του Αιγαίου και ανοίγοντας τον δρόμο για την απελευθέρωση των νησιών.

 2.               Μεσοπόλεμος & Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (Interwar Period, 11 November 1918 to 1 September 1939 & Second World War, 1939-1945)
Το «Αβέρωφ» συνέχισε να υπηρετεί για δεκαετίες. Έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Α΄ΠΠ), στη Μικρασιατική εκστρατεία ανέλαβε τον ναυτικό αποκλεισμό των παραλίων της Μικράς Ασίας με σκοπό την παρεμπόδιση του εξοπλισμού και ανεφοδιασμού των δυνάμεων του Κεμάλ, και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, το θωρηκτό ήταν σε κακή κατάσταση και έτσι μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου τον Απρίλιο του 1941. Το 1952 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

 Θρυλικό πλοίο, θρυλικός ναύαρχος

Μουσείο Ακρόπολης

Μουσείο Ακρόπολης 

                                

Οι αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες έδιναν μεγαλύτερη σημασία στην εξωτερική διακόσμηση των ναών ενώ στον υπαίθριο χώρο υπήρχε ο βωμός όπου γίνονταν οι λατρευτικές θυσίες. Εν αντιθέσει με τους χριστιανικούς ναούς που είχαν λιτή εξωτερική εμφάνιση προκειμένου να μην προκαλούν τις ρωμαϊκές αρχές.

        Η ελληνική αρχιτεκτονική που αναπτύχθηκε από τον 19ο αιώνα βασίστηκε στη γοτθική εξαιτίας πολιτικών σκοπιμοτήτων. Αναγκαία σύνδεση της τότε νεοσύστατης Ελλάδας με την Αρχαία για να επιτευχθεί η εύνοια των δυτικοευρωπαίων (που λάτρευαν την αρχαιοελληνική τέχνη και γραμματεία). Έτσι, διαμορφώθηκε η νεοκλασική αρχιτεκτονική και τα περισσότερα δημόσια κτήρια ανεγέρθηκαν σύμφωνα με αυτόν τον ρυθμό (μεγάλα οικοδομήματα, μικρά παράθυρα και το απαραίτητο αέτωμα στην κορυφή).

        Στις μέρες μας τα πολιτιστικά ή πνευματικά κέντρα των πόλεων φιλοξενούνται σε κάποια

εναπομείναντα νεοκλασικά δίπατα κτήρια, στριμωγμένα σε σοκάκια. Το ψυχρό κλίμα των βορειοδυτικών χωρών ευνοεί τέτοιου είδους μαζώξεις. Η Ελλάδα όμως, διαθέτει φως, ήλιο και οι σύγχρονοι πολίτες ακολουθούν την ίδια αρχαία τακτική· συνδιαλέγονται, συζητάνε, προτιμάνε να πιουν το καφεδάκι τους στις πλατείες, παρά να στριμωχθούν σε ‘βαριά’ κτήρια για θαυμάσουν έργα τέχνης, ή να ακούσουν μουσική δωματίου.

        Η Τέχνη επηρεάζεται από τις εκάστοτε τοπικές κοινωνικοπολιτικές συνθήκες αλλά και από τις διεθνείς τάσεις. Με τη σειρά της, η Τέχνη, επηρεάζει ή θα έπρεπε να επηρεάζει, προτείνοντας μια διαφορετική ματιά -ανατρεπτική, συντηρητική, καυστική, σοκαριστική- στα φαινόμενα του κοινωνικού βίου. Για να γίνει αυτό, όμως θα πρέπει η Τέχνη να διαχέεται στους πολίτες. Και αφού ο Μωάμεθ δεν πάει στο βουνό…

… σε πλατείες έχουν θέση τα πνευματικά κέντρα. Παρέμβαση ουσιαστική, εξωστρεφής, πολιτική στο αστικό πεδίο. Στο ισόγειο των κτηρίων να φιλοξενούνται εκθέσεις ζωγραφικής/φωτογραφίας/γλυπτικής διάσημων ή μη καλλιτεχνών και οι μεγάλες τζαμαρίες να επιτρέπουν στον περαστικό να βλέπει τα έργα, τα οποία θα είναι η αφορμή και το θέμα συζήτησης. Στις πλατείες, έχουν θέση και οι δημόσιες βιβλιοθήκες κατασκευασμένες στο στυλ των μεγάλων αθηναϊκών βιβλιοπωλείων που κάνουν το εξής απλό: διαλαλούν την πραμάτειά τους.

Το πρόβλημα για τη δημιουργία πολιτισμικών εστιών στην Αγορά δεν είναι η εύρεση κονδυλίων· είναι η μη διατήρηση της συντήρησης λόγω άγνοιας(;), αδιαφορίας(;). Οι θεσμικοί φορείς πρέπει να ασχοληθούν, να κατανοήσουν, να προτείνουν και να δημιουργήσουν -και όχι εξυπηρετήσουν- εικαστικές ανάγκες βάσει της ελληνικής πραγματικότητας. Κόντρα σ’ αυτούς που θεωρούν ότι οι πολιτιστικές δραστηριότητες των πόλεων εξαντλούνται σε καλοκαιρινές συναυλίες (απαραίτητες για ξεφάντωμα μεν αλλά δεν συντελούν στην αναβάθμιση της πολιτισμικής ζωής δε), σε εκθέσεις βιβλίων (χωρίς χαμηλές και ελκυστικές τιμές) και στο… άνοιγμα νέων ιδιωτικών καφέ.

Montmartre a Paris

Pierre Auguste Renoir, (25/02/1841- 3/12/1919) 

γάλλος ζωγράφος και εκπρόσωπος του ιμπρεσιονισμού

http://www.infokids.gr/2014/06/taksidi-i-monmarti-ton-kallitexnon/

Ημέρες Ελευθέρας Εισόδου στα Μουσεία

* 6 Μαρτίου - Μνήμη Μελίνας Μερκούρη.
* 5 Ιουνίου - Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.
* 18 Απριλίου - Διεθνής Ημέρα Μνημείων.
* 18 Μαΐου - Διεθνής Ημέρα Μουσείων.
* Το τελευταίο Σαββατοκύριακο Σεπτεμβρίου κάθε έτους (Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς).
* Οι Κυριακές κατά το διάστημα από 1 Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου.
* Οι επίσημες αργίες του Κράτους.
* Η πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, πλην των μηνών Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου (όταν η πρώτη Κυριακή είναι αργία, ως ημέρα εισόδου καθορίζεται η δεύτερη Κυριακή).
* 27 Σεπτεμβρίου, Παγκόσμια ημέρα Τουρισμού. 

http://www.yppo.gr/5/g5321.jsp?obj_id=88

Η δύναμη της εικόνας

Κι αν τα έπεα είναι πτερόεντα, η εικόνα παραμένει στάσιμη· δεν εξελίσσεται μεν, σταθερή «εις τον αιώνα τον άπαντα» δε. Στη σύγχρονη εποχή, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, έχουν αντιληφθεί πλήρως τη δύναμη της εικόνας. Ο αναλφαβητισμός σε κάποιες χώρες είναι υψηλός, από τη μια πλευρά. Από την άλλη πλευρά, οι πολυάσχολοι άνθρωποι δεν διαθέτουν χρόνο για ανάγνωση ή/και μελέτη άρθρων, αναλύσεων και προτιμούν τη γρήγορη μάθηση που προσφέρει μια ζωγραφισμένη εικόνα ή μια μηχανική φωτογραφία. 

    Η κατάλληλη ζωγραφιά ‘τραβάει το μάτι’. Είτε χωρίς σχόλιο ή ημερομηνία, άρα αποκομμένη από το ιστορικοκοινωνικό της πλαίσιο είτε συνοδεύεται με το απαραίτητο σύντομο σχόλιο, που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του αναγνώστη/καταναλωτή, και να ο ιδανικός συνδυασμός (ή παγίδα) που μπορεί να προωθήσει, να επιβάλλει μια ιδέα/προϊόν, να ανυψώσει ή να καταστρέψει προσωπικότητες, να ‘περάσει’ ή να παραποιήσει εντολές και μηνύματα.

Κάτι παρόμοιο, θα λέγαμε, συνέβη στο παρελθόν, όταν δεν υπήρχε τεχνολογία.

♥Με την εφεύρεση του γραπτού αλφαβήτου περί τον 8ο αιώνα π.Χ., οι πολίτες του ελλαδικού χώρου –κυρίως οι Αθηναίοι– διευκολύνθηκαν στην ανάγνωση. Οι νόμοι καταγράφονταν σε πήλινες πλάκες, αναρτημένες σε δημόσιους χώρους και δεν ήταν δυνατόν να παραποιηθούν ή να αλλαχθούν, όπως γινόταν κατά την περίοδο της προφορικής διάδοσή τους. Η διάδοση της ανάγνωσης ήταν αυτή που βοήθησε την ανάπτυξη της αμφισβήτησης, της κριτικής σκέψης, της επιχειρηματολογίας. Οι πολίτες όχι μόνο διάβαζαν αλλά και 'έβλεπαν' τους νόμους.

♥

Μοσχοφόρος, Μουσείο Ακρόπολης, Αθήνα
αρχαίο Αττικό γλυπτό, χρονολογείται 
περίπου στο 570 π.Χ.

Κατά την πρωτοχριστιανική περίοδο, το ορθόδοξο χριστιανικό ιερατείο υπό το φόβο του ειδωλολατρισμού, απέφευγε όχι μόνο την τοποθέτηση αγαλμάτων στις εκκλησίες αλλά και την εικονική αναπαράσταση προσώπων του θείου δράματος -ακολούθησε, δηλαδή, τα πρότυπα της ανεικονικής τέχνης των ανατολικών θρησκειών. Στη συνέχεια, όμως έκρινε ότι η εικονική τέχνη εξυπηρετούσε στην εκπαίδευση των αγράμματων χριστιανών, αυτών που προέρχονταν από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Οι αγιογράφοι, λοιπόν, ανέλαβαν να εξεικονίσουν γεγονότα της χριστιανικής θρησκείας σε φορητές εικόνες. Επιπλέον, οι πιστοί βρισκόμενοι εντός του οίκου του Θεού, είχαν τη δυνατότητα να ‘δουν’ και να διδαχθούν μέσω των εικόνων και των τοιχογραφιών την ιστορία του Χριστιανισμού. 

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή

http://www.gnhm.gr/the-museum/identity-history/

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή

Δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 1964.

Ήταν το πρώτο μουσείο Φυσικής Ιστορίας  και το πρώτο που έθεσε τα θεμέλια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Το Κέντρο Γαία παρουσιάζει στον επισκέπτη πώς  λειτουργεί ο πλανήτης Γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια και τη σημερινή κατάσταση, με τις παρεμβάσεις του σύγχρονου ανθρώπου. Στην είσοδο, αλλά και σ’ όλη την πορεία της έκθεσης είναι παρούσα η μορφή της αρχαίας θεάς Γαίας με το χέρι της προσφοράς της προς τους ανθρώπους. Η «Γεώσφαιρα», μοναδική στον κόσμο, ένας ημισφαιρικός θόλος- οθόνη με διάμετρο 5μ. και εμβαδόν 40 περίπου τ.μ., προβάλλει τον περιστρεφόμενο πλανήτη από 225.000 εικόνες υψηλής ανάλυσης. Παρουσιάζει επίσης, σύντομα και περιεκτικά, τη γεωλογική εξέλιξη του πλανήτη από τη γέννησή του, πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια ως σήμερα.