Μήλο δαγκωμένο, παραμυθένιο, ιστορικό, χρυσό, μυθικό

✔ Το δαγκωμένο μήλο της Apple, εταιρεία που ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1976. 

✔ Το μήλο που έφαγε η Χιονάτη, από το παραδοσιακό ευρωπαϊκό παραμύθι με τίτλο ΄Η Χιονάτη και οι 7 νάνοι΄, που ανήκει στη συλλογή των Αδελφών Γκριμ.

Η Χιονάτη και οι 7 νάνοι

✔ Το μήλο που έπεσε από το δέντρο στο κεφάλι του Newton Isaak (1642-1727),  ήταν η αιτία της ανακάλυψης και εξήγησης του νόμου της Βαρύτητας. 

✔ Τα χρυσά Μήλα των Εσπερίδων, στον 11ο άθλο του Ηρακλή, κατά την αρχαία Ελληνική Μυθολογία.

ψηφιδωτό,   el.wikipedia.

οι Εσπερίδες

Δαίμων

O Δαίμων στην αρχαία ελληνική γλώσσα: 

αυτός που διανέμει τη μοίρα (καλή ή κακή) στους ανθρώπους.

Έτσι κάποιος/α γίνεται ευδαίμων ή… δεισιδαίμων. 

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή

http://www.gnhm.gr/the-museum/identity-history/

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή

Δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 1964.

Ήταν το πρώτο μουσείο Φυσικής Ιστορίας  και το πρώτο που έθεσε τα θεμέλια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Το Κέντρο Γαία παρουσιάζει στον επισκέπτη πώς λειτουργεί ο πλανήτης Γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια και τη σημερινή κατάσταση, με τις παρεμβάσεις του σύγχρονου ανθρώπου. Στην είσοδο, αλλά και σ’ όλη την πορεία της έκθεσης είναι παρούσα η μορφή της αρχαίας θεάς Γαίας με το χέρι της προσφοράς της προς τους ανθρώπους. Η «Γεώσφαιρα», μοναδική στον κόσμο, ένας ημισφαιρικός θόλος- οθόνη με διάμετρο 5μ. και εμβαδόν 40 περίπου τ.μ., προβάλλει τον περιστρεφόμενο πλανήτη από 225.000 εικόνες υψηλής ανάλυσης. Παρουσιάζει επίσης, σύντομα και περιεκτικά, τη γεωλογική εξέλιξη του πλανήτη από τη γέννησή του, πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια ως σήμερα.

Πενήντα χρόνια στη Γαία

ΔΕΛΦΟΙ, Ενεργειακό Κέντρο

Φωτογραφίες: XRONOMPALA



Η περιοχή "Δελφοί" έχει χαρακτηριστεί
μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ

Ο "Ομφαλός της Γης" που βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών φέρει το αρχαιότερο ανάγλυφο γεωδαιτικό δίκτυο. Η Γεωδαισία είναι η επιστήμη της Γεωγραφίας που ασχολείται με τον ακριβή προσδιορισμό των γεωγραφικών συντεταγμένων και την καμπυλότητα, το σχήμα και τις διαστάσεις της γήινης σφαίρας.

Σύμφωνα με τη μυθολογία:

ο πρώτος ναός του Απόλλωνα που κτίσθηκε στους Δελφούς ήταν μία καλύβα από κλαδιά δάφνης,

ο δεύτερος έγινε από κερί μελισσών και φτερά ο τρίτος από χαλκό,

ο τέταρτος κτίσθηκε από τους μυθικούς αρχιτέκτονες Τροφώνιο και Αγαμήδη με τη βοήθεια του ίδιου του Απόλλωνα.

                   

Ο ναός είναι περίπτερος, με 6 κίονες στις στενές πλευρές και 15 στις μακρές, με πρόδομο και οπισθόδομο δίστυλους εν παραστάσι. Ο σηκός του χωρίζεται σε τρία κλίτη με δύο κιονοστοιχίες, η καθεμία από τις οποίες έχει οκτώ ιωνικούς κίονες. Στο βαθύτερο επίπεδό του βρισκόταν το άδυτο, όπου εκτυλισσόταν η μαντική διαδικασία και στο οποίο είχαν πρόσβαση μόνο οι ιερείς που θα ερμήνευαν τα λόγια της Πυθίας.

Τα αετώματα από παριανό μάρμαρο φιλοτέχνησαν οι Αθηναίοι γλύπτες Πραξίας και Ανδροσθένης.

Στο ανατολικό αέτωμα απεικονίζονταν ο Απόλλωνας με τις Μούσες και στο δυτικό ο Διόνυσος ανάμεσα στις Θυιάδες (Μαινάδες).

Για το εσωτερικό του ναού γνωρίζουμε ελάχιστα στοιχεία, κυρίως από αρχαίους συγγραφείς.

Στους τοίχους του προναού υπήρχαν χαραγμένα ρητά των επτά Σοφών.

Υπήρχε χάλκινη εικόνα του Ομήρου και βωμός του Ποσειδώνα, ενώ στο άδυτο υπήρχε το άγαλμα του θεού και ο Ομφαλός.

Κατά τον 7ο αιώνα π.Χ, ήταν φημισμένο ως «Μαντείο των Δελφών».

Ο επικός ποιητής Όμηρος στο έργο του Ιλιάδα αναφέρει το Μαντείο ως «Πειθώ».

Ήταν ο χώρος που σάπιζε το σώμα του δράκοντα Πύθωνα μετά τον φόνο του από τον θεό Απόλλωνα.

Η λέξη δελφύς προέρχεται από τις λέξεις μήτρα, κοιλιά.

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή από το δελφίνι. Ο Απόλλωνας αφού σκότωσε τον Πύθωνα

μεταμορφώθηκε σε δελφίνι και μετέφερε Κρήτες που έφθασαν στην Κίρρα και ίδρυσαν τον ιερό ναό.

Στο αέτωμα του ναού υπήρχαν Δελφικά παραγγέλματα, όπως «Γνώθι σαυτόν», «Μηδέν άγαν» και το γράμμα Ε. Το Ε(Ι), «το εν Δελφοίς» όπως αναφέρει ο αρχιερέας των Δελφών Πλούταρχος, παρ’ όλες τις προσπάθειες πολλών δεν έχει αποκωδικοποιηθεί. Η Πυθία, ιέρεια του ναού μετέφερε τον χρησμό του Απόλλωνα στον ενδιαφερόμενο.

      

       

Λιαντίνης Δημήτρης, βιβλίο Γκέμμα: Έλληνες θα ειπεί να προσκυνάς τακτικά στους Δελφούς το γνώθι σαυτόν. Όχι να κάνεις την εξομολόγηση στους αγράμματους πνευματικούς και στους μαύρους ψυχοσώστες.

                     

  

Κηρύκειο, τσάκρα, ποιμαντική ράβδος, DNA

✔Κηρύκειο ήταν το έμβλημα του Ερμή, θεού της επικοινωνίας  (οι αρχαίοι Έλληνες τον λάτρευαν ως αγγελιοφόρο, ψυχοπομπό, προστάτη του εμπορίου, των τυχερών παιχνιδιών και των κλεφτών). Το ραβδί κρατούσαν οι κήρυκες και οι πρέσβεις. Ήταν το σύμβολο της ομόνοιας και της παύσης των διαφορών, το οποίο αποτελούνταν από μια λεπτή ράβδο δάφνης ή ελιάς με δύο μικρά φτερά και δύο φίδια που μάχονται το ένα αντίκρυ στο άλλο τυλιγμένα πάνω στη ράβδο.

Ετυμ. αρχ, κήρυξ, -υκος, που συνδέεται με τη σανσκριτική λέξη karu=τραγουδιστής, ποιητής.

✔Τσάκρα στα σανσκριτικά σημαίνει τροχός. Σύμφωνα με τον ινδουιστικό μυστικισμό πρόκειται για ψυχικά κέντρα ενέργειας που βρίσκονται στο σώμα του ανθρώπου και διαμέσου αυτών ρέει η ενέργεια. Η ποιότητα της ενέργειας επηρεάζει θετικά ή αρνητικά τη λειτουργία των τσάκρα.

Τα επτά κέντρα εισροής ενέργειας κατά τους αρχαίους Έλληνες ήταν:
1. Δέμας ή σήμα ή σώμα.
2. Επιθυμικόν, η γενετήσιος ορμή.
3. Θυμικόν, οι ψυχικές επιθυμίες
4. Φρην ή νοητικόν
5. Αιτιατόν
6. Λόγος ή διαισθητικόν ή ενορατικόν.
7. Νους ή νόος

✔Ποιμαντική ράβδος.  Στην άκρη της έχει ένα δικέφαλο φίδι με τα κεφάλια του στραμμένα προς τον σταυρό στο κέντρο. Δίνεται στον επίσκοπο κατά τη χειροτονία του. 

Ιερώνυμος, ο 20ός προκαθήμενος της  Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος.
Εξελέγη την 7η Φεβ. 2008

✔DNA είναι ένα νουκλεϊκό οξύ που περιέχει τις γενετικές πληροφορίες που καθορίζουν τη βιολογική ανάπτυξη όλων των κυτταρικών μορφών ζωής και των περισσοτέρων ιών. Το DNA συνήθως έχει τη μορφή διπλής έλικας.

Υπάρχουν εκατομμύρια γονίδια σε κάθε κύτταρο. Το DNA βρίσκεται μέσα στον πυρήνα του κάθε κυττάρου με τη μορφή διπλής αλυσίδας είναι μπλεγμένο σαν κουβάρι και μορφοποιείται σε χρωματοσώματα μόνο στη φάση που το κύτταρο πολλαπλασιάζεται. Αν μπορούσαμε να ξετυλίξουμε αυτό το κουβάρι του κάθε κυττάρου, να το εκθειάσουμε και να προσθέσουμε στη σειρά όλα τα μήκη των DNA αλυσίδων όλων των κυττάρων ενός μόνο ανθρώπου, το μήκος αυτό θα ισοδυναμούσε με δύο φορές την απόσταση Γης-Σελήνης!

 

 

 

δε(σ)οξυριβο(ζο)νουκλεϊ(νι)κό οξύ,

 Deoxyribonucleic acid, DNA                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'Υπνος, θάνατος, βιοκεντρισμός

Ύπνος και Θάνατος,  του Γουίλιαμ Γουότερχαουζ

O Ύπνος  αποτελούσε την προσωποποίηση του ύπνου. Ήταν θεός γιος της θεάς Νύχτας και του Έρεβους, δίδυμος αδελφός του Θανάτου, αδελφός της θεάς του ποταμού του άλλου κόσμου Λήθης και κατοικούσε στον Τάρταρο, σύμφωνα με τον Ησίοδο στη Θεογονία. Σύζυγος του ήταν η Πασιθέα, μία από τις 3 Χάριτες. Ο Ύπνος μυθολογείται ότι είχε τρεις γιους: τον Μορφέα, τον Φοβήτορα ή Ίκελο και τον Φάντασο. 

        Στις λίγες αγγειογραφίες που έχουν σωθεί η μορφή του απεικονίζεται σαν μικρό αγόρι, 

ή νεαρός, ή ηλικιωμένος, ή γέρος με φτερά αετού ή πεταλούδας. Κρατούσε ραβδί με το οποίο άγγιζε τους κροτάφους των ανθρώπων στους οποίους έχυνε υπνωτικό.

Ο Θάνατος ήταν προσωποποίηση του τέλους της ζωής. Απεικονιζόταν σαν νέος άντρας με μαύρα φτερά και με σβησμένο ή μισοσβησμένο πυρσό. Δεν έδειχνε συμπόνοια σε κανέναν. 

Μόνο δύο θνητοί κατάφεραν να τον ξεγελάσουν:  ο Ηρακλής (όταν απέσπασε την ψυχή της Άλκηστης) και ο βασιλιάς της Κορίνθου, Σίσυφος.

Νάρκισσος

👉Ο λατίνος ποιητής Πόπλιο Οβίδιος Νάσων  (43π.Χ-17μ.Χ) στο επικό έργο του, Μεταμορφώσεις αναφέρει τον Νάρκισσο ως γιο της νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισσού. Ο ωραίος Βοιωτός ήταν μοναχικό άτομο, απολάμβανε τους περιπάτους στο δάσος και έμενε αδιάφορος στις Νύμφες. Απέκρουσε τον έρωτα της νύμφης Ηχώς -με αποτέλεσμα εκείνη να χάσει τη φωνή της και έτσι ακούγονταν μόνο οι τελευταίες συλλαβές.
Οι Νύμφες ζήτησαν από τη θεά Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα, να τιμωρήσει τον νεαρό. Η Αφροδίτη κατάφερε  να ερωτευτεί ο Νάρκισσος τον εαυτό του. Πως; Κάποια μέρα καθώς εκείνος κοίταξε την εικόνα του να καθρεφτίζεται στα νερά μιας λίμνης, θαμπώθηκε από την ομορφιά του. Από τον καημό του γι αυτόν τον ανεκπλήρωτο –για το είδωλό του– έρωτα, μαράζωσε και τελικώς πέθανε. Πεθαίνοντας μεταμορφώθηκε σε λουλούδι με κιτρινόλευκα πέταλα, το οποίο πήρε το όνομά του ήρωα.

1891

👉Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ,
μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουάιλντ (Oscar Wilde)

Ο νεαρός αριστοκράτης Ντόριαν Γκρέυ, ερωτεύτηκε το πορτραίτο του, που είχε φιλοτεχνήσει ο ζωγράφος φίλος του. «Σε τι τερατώδη στιγμή αλαζονείας και πάθους είχε προσευχηθεί να κρατήσει το πορτραίτο το βάρος των ημερών του κι αυτός να μείνει με την αδιάφθορη λαμπρότητα της αιώνιας νιότης». Τα χρόνια περνούσαν και παρόλο 

που ο Ντόριαν ακολουθούσε έκλυτο βίο, διατηρούσε τη νεότητά και το κάλλος του. Αντιθέτως, το πορτρέτο δεχόταν 

τα σημάδια της φθοράς του χρόνου: 

ρυτίδιαζε και παραμορφωνόταν. Όταν ο Ντόριαν 

κατάλαβε το μέγεθος της ματαιοδοξίας...

Σειληνοί και... Ιωάννης Δαμασκηνός

 

www.nationalgallery.org.uk

 

 

 

Anthony van Dyck   (1599-1641)                     

φλαμανδός ζωγράφος

Drunken Silenus supported by Satyrs

 

📌Μυθολογικοί δαίμονες των τρεχούμενων νερών και της ευφορίας της γης, σύντροφοι του Διόνυσου 

και κατάγονταν από τη Θράκη και τη Φρυγία. Αν και συχνά συγχέονται με τους Σάτυρους, 

ήταν διαφορετικά πλάσματα. Η αναπαράσταση των Σειληνών με χαρακτηριστικά τράγου αποτελεί ελληνιστική εξέλιξη που προήλθε από τη σύνδεσή τους με τον Πάνα.

Κατά τη μυθολογία, ο βασιλιάς της Νίσας στη Λιβύη, Σειληνός  ήταν γιος του Ερμή ή του Πάνα 

και κάποιας Νύμφης. Αυτός είχε διαπαιδαγωγήσει τον θεό Διόνυσος, 

χρησίμευε ως μάντης στους ανθρώπους, μόνον όμως αφού αυτοί τον μεθούσαν. 

Οι Σειληνοί συνήθως διασκέδαζαν τον Διόνυσο παίζοντας μουσική και 

χορεύοντας με τις Μαινάδες. Κατά τον μύθο είχαν πολεμήσει μαζί με τον Διόνυσο 

εναντίον των Γιγάντων.

 

Χριστούγεννα και Χειμερινό Ηλιοστάσιο στις θρησκείες του κόσμου

Χριστούγεννα 2012

Τα Χριστούγεννα συμβολίζουν τη νίκη των ζωοποιών δυνάμεων του φωτός πάνω στο φοβερό σκοτάδι. Στην αρχαία Ελλάδα αναπαριστούσαν την κίνηση του Ήλιου με τη ζωή ενός ανθρώπου που γεννιόταν κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, και μεγάλωνε βαθμιαία όπως αυξανόταν το φως του ηλίου μέχρι την Εαρινή Ισημερία όπου ή ημέρα εξισώνεται με τη νύχτα. Τότε η Ήλιος νικά το σκοτάδι, συμβολίζοντας με αυτό τον τρόπο την αναγέννηση της φύσης μέσα από τη μήτρα της Γης.

        Στη γιορτή των Ανθεστηρίων οι Αθηναίοι κυλούσαν πάνω σε τροχούς ένα ομοίωμα καραβιού μεταφέροντας τον θεό Διόνυσο, τον οποίο τιμούσαν με αυτόν τον τρόπο ως θεό της βλάστησης. Ο συμβολισμός αυτός φτάνει ως τις μέρες μας, αφού πολλές φορές οι καλαντιστές, ψάλλοντας τα κάλαντα κρατούν ομοίωμα καραβιού.

Πειραιάς 2012

Την εβδόμη ημέρα του μηνός Πυανεψιώνος (22 Σεπτεμβρίου-20 Οκτωβρίου), περιέφεραν την Ειρεσιώνη, ένα είδος κλαδιού ελιάς ή δάφνης, στους δρόμους της πόλης των Αθηνών τραγουδώντας τις καλένδες (κάλαντα) από σπίτι σε σπίτι, παίρνοντας το φιλοδώρημά τους από τον νοικοκύρη ή την κυρά και όταν έφθαναν στο σπίτι τους κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτά τους, όπου έμενε εκεί μέχρι την ιδία ημέρα του νέου έτους, οπότε, αφού τοποθετούσαν την νέα, κατέβαζαν την παλιά και την έκαιγαν. Το όνομα του στολισμένου αυτού κλαδιού προέρχεται από τα μάλλινα (είριον=μαλί) κορδελάκια λευκού και πορφυρού χρώματος που του κρεμάγανε μαζί με μπισκοτάκια από μέλι, λάδι και κρασί. Με το δεντράκι αυτό οι άνθρωποι ευχαριστούσαν τον Απόλλωνα για την καλή σοδειά του καλοκαιριού και εύχονταν ο ερχόμενος χρόνος να είναι επίσης ευνοϊκός. Άλλα παιδιά κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την θύρα του Ιερού του Απόλλωνος.
Επίσης κρατούσαν τους θύρσους, (ραβδιά ξύλινα ή καλάμια, τυλιγμένα με φύλλα κισσού ή αμπελιού και "κορφή" ένα κουκουνάρι πεύκου) και ομοιώματα πλοίων που συμβόλιζαν τον ερχομό του Διόνυσου. Ειρεσιώνη από τη λέξη είρος (=έριον), ένα κλαδί ελιάς με καρπούς του φθινοπώρου δεμένους με μαλλιά (έρια).