Η δύναμη της εικόνας

Κι αν τα έπεα είναι πτερόεντα, η εικόνα παραμένει στάσιμη· δεν εξελίσσεται μεν, σταθερή «εις τον αιώνα τον άπαντα» δε. Στη σύγχρονη εποχή, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, έχουν αντιληφθεί πλήρως τη δύναμη της εικόνας. Ο αναλφαβητισμός σε κάποιες χώρες είναι υψηλός, από τη μια πλευρά. Από την άλλη πλευρά, οι πολυάσχολοι άνθρωποι δεν διαθέτουν χρόνο για ανάγνωση ή/και μελέτη άρθρων, αναλύσεων και προτιμούν τη γρήγορη μάθηση που προσφέρει μια ζωγραφισμένη εικόνα ή μια μηχανική φωτογραφία. 

    Η κατάλληλη ζωγραφιά ‘τραβάει το μάτι’. Είτε χωρίς σχόλιο ή ημερομηνία, άρα αποκομμένη από το ιστορικοκοινωνικό της πλαίσιο είτε συνοδεύεται με το απαραίτητο σύντομο σχόλιο, που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του αναγνώστη/καταναλωτή, και να ο ιδανικός συνδυασμός (ή παγίδα) που μπορεί να προωθήσει, να επιβάλλει μια ιδέα/προϊόν, να ανυψώσει ή να καταστρέψει προσωπικότητες, να ‘περάσει’ ή να παραποιήσει εντολές και μηνύματα.

Κάτι παρόμοιο, θα λέγαμε, συνέβη στο παρελθόν, όταν δεν υπήρχε τεχνολογία.

♥Με την εφεύρεση του γραπτού αλφαβήτου περί τον 8ο αιώνα π.Χ., οι πολίτες του ελλαδικού χώρου –κυρίως οι Αθηναίοι– διευκολύνθηκαν στην ανάγνωση. Οι νόμοι καταγράφονταν σε πήλινες πλάκες, αναρτημένες σε δημόσιους χώρους και δεν ήταν δυνατόν να παραποιηθούν ή να αλλαχθούν, όπως γινόταν κατά την περίοδο της προφορικής διάδοσή τους. Η διάδοση της ανάγνωσης ήταν αυτή που βοήθησε την ανάπτυξη της αμφισβήτησης, της κριτικής σκέψης, της επιχειρηματολογίας. Οι πολίτες όχι μόνο διάβαζαν αλλά και 'έβλεπαν' τους νόμους.

♥

Μοσχοφόρος, Μουσείο Ακρόπολης, Αθήνα
αρχαίο Αττικό γλυπτό, χρονολογείται 
περίπου στο 570 π.Χ.

Κατά την πρωτοχριστιανική περίοδο, το ορθόδοξο χριστιανικό ιερατείο υπό το φόβο του ειδωλολατρισμού, απέφευγε όχι μόνο την τοποθέτηση αγαλμάτων στις εκκλησίες αλλά και την εικονική αναπαράσταση προσώπων του θείου δράματος -ακολούθησε, δηλαδή, τα πρότυπα της ανεικονικής τέχνης των ανατολικών θρησκειών. Στη συνέχεια, όμως έκρινε ότι η εικονική τέχνη εξυπηρετούσε στην εκπαίδευση των αγράμματων χριστιανών, αυτών που προέρχονταν από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Οι αγιογράφοι, λοιπόν, ανέλαβαν να εξεικονίσουν γεγονότα της χριστιανικής θρησκείας σε φορητές εικόνες. Επιπλέον, οι πιστοί βρισκόμενοι εντός του οίκου του Θεού, είχαν τη δυνατότητα να ‘δουν’ και να διδαχθούν μέσω των εικόνων και των τοιχογραφιών την ιστορία του Χριστιανισμού. 

Συνθήκη της Λωζάννης, 1927

Η Συνθήκη υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου 1923 στη Λωζάννη της Ελβετίας (Treaty of Lausanne 1923) στην οποία συμμετείχαν: Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ελλάδα, Ρουμανία, Βασίλειο Σέρβων–Κροατών–Σλοβένων. Αυτή η διεθνής συμφωνία καθόρισε τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας όπως τα διαμόρφωσε ο πόλεμος ανεξαρτησίας της. Αντικατέστησε τη Συνθήκη των Σεβρών, η οποία δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Αναγνώρισε την κυριαρχία της Τουρκίας (η οποία παραιτήθηκε από κάθε διεκδίκηση στις πρώην αραβικές επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας). Ρύθμισε εδαφικά ζητήματα με Ελλάδα και άλλες χώρες (π.χ., οι προβλέψεις για Αρμενία και για Κουρδιστάν εξαφανίστηκαν στη Λωζάννη). Καθόρισε το καθεστώς των Στενών, αναγνώρισε ρητά την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

 Ρυθμίσεις
- Ελλάδα: Η Τουρκία αναγνώρισε την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου (πλην Ίμβρου, Τενέδου και Λαγουσών). Η Ελλάδα αναγνώρισε την τουρκική κυριαρχία και επέστρεψε στην Τουρκία την Ανατολική Θράκη και τη Σμύρνη (τις οποίες κατείχε σύμφωνα με τη Συνθήκη των Σεβρών). Προηγήθηκε η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών (ελληνορθόδοξοι-μουσουλμάνοι), η οποία ρυθμίστηκε με ξεχωριστή συμφωνία. Καθορίστηκε η η ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο και η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη.

Παναγία η Γοργοεπήκοος, η Μικρή Μητρόπολη των Αθηνών, Αρχιτεκτονική Πολεοδομία

Φωτογραφία: Ναυσικά, 23/12/2014

Η Παναγία η Γοργοεπήκοος, «η από ψηλά σπεύδουσα και ταχεία βοήθεια»
ή Άγιος Ελευθέριος



Το εκκλησάκι πιθανολογείται ότι οικοδομήθηκε την εποχή της δυναστείας των Κομνηνών, περί τα τέλη του 12ου αι. μ.Χ.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στους μαρμάρινους αρχαίους δόμους, ενσωματώνοντας στους εξωτερικούς τοίχους 90 αρχαία ελληνικά, ρωμαϊκά, παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά ανάγλυφα

http://www.eie.gr/archaeologia/gr/06_DELTIA/file11.aspx

 

 

Ο Έλλην πολίτης, Αναγνωστικόν Τετάρτης τάξεως, 1903

  

Εν Παλαιώ Φαλήρω, κατά Νοέμβριον του 1901.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

Εν τω της δ΄ τάξεως αναγνωστικώ περιέλαβον ύλην επιστημονικώς σοβαρωτέραν, ήν μεθοδικώς καταβιβάζω εις την παιδικήν αντίληψιν, θελήσας να αποφύγω πολλαχού τα εωλολογήματα, τα πολλάκις ανούσια και ανωφελή, οίον περί βατράχων και αλωπέκων και λεόντων και πιθήκων, δι ών άλλοι πληρούσι τα εαυτών αναγνωστικά. Εν τω αναγνωστικώ τούτω διδάσκω (πανταχού και πάντοτε εμπραγμάτως και συγκεκριμένως, ουδαμού δε αφηρημένως) εν πρώτοις το δια τι και πως συγκροτείται η κοινωνία των ανθρώπων, βάσιν έχων τα κατάλληλα μέρη της Πλάτωνος Πολιτείας· …

[...]

📌 Η κοινωνία των ανθρώπων

12. Αι Ελληνικαί χώραι

1. Το Ελληνικόν Έθνος είναι το αρχαιότατον των εθνών της Ευρώπης. Η δε Ευρώπη ήτο από των αρχαιοτάτων χρόνων η γνωστοτάτη των ηπείρων και η μάλλον πεπολιτισμένη.

2. Το Ελληνικόν Έθνος κατώκει και κατοικεί τας Ελληνικάς χώρας, αίτινες είναι:

1ον Η Ελληνική Χερσόνησος, η Θράκη, η Μακεονια, η Αλβανία, η Ήπειρος, η Θεσσαλλία, η Στερεά Ελλάς και η Πελοπόννησος

2ον Αι πέριξ της Ελληνικής Χερσονήσου πολάριθμοι νήσοι, ως π. χάριν η Εύβοια, αι Κυκλάδες, η Κρήτη, η Ζάκυνθος, η Κεφαλληνία, η Κέρκυρα, και άλλαι

3ον Η Μικρά Ασία και η Παλαιστίνη· έτι δε αι νήσοι Κύπρος, Ρόδος, Σάμος, Χίος, Λέσβος, Λήμνος και πολλαί άλλαι μικρότεραι.

📌 Η Υγίεια

5. Πλήν όμως πάντων τούτων, πρέπει να ζώμεν εν αρμονία και αγάπη μετά πάντων των ανθρώπων, και να είμεθα ευχαριστημένοι εκ της καταστάσεως, εις την οποίαν ευρισκόμεθα. Διότι αι έριδες και αι λύπαι και αι μελαγχολίαι και η απληστία όχι μόνον την ψυχήν και την καρδίαν ημών φθείρουσιν, αλλά και την υγείαν καταστρέφουσι.

Το 'Ελληνικό σχέδιο' της Μεγάλης Αικατερίνης, 18ος αιώνας

Η Αικατερίνη Β΄ ‒γνωστή ως Μεγάλη Αικατερίνη, 27 Μαΐου 1729 - 17 Νοεμβρίου 1796‒   ήταν αυτοκράτειρα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (ιστορικός τίτλος: «Πασών των Ρωσιών).

 Το «Ελληνικό Σχέδιο» της Αικατερίνης Β΄ ήταν ένα φιλόδοξο ρωσο-αυστριακό γεωπολιτικό σχέδιο του τέλους του 18ου αιώνα. Το «Greek Project» ως πρώιμη λύση στο Ανατολικό Ζήτημα, προωθημένη από την Αικατερίνη Β΄ () τη δεκαετία του 1780 αποτελούσε μια πρώιμη «λύση» στο Ανατολικό Ζήτημα και συνδέθηκε στενά με την ενίσχυση των Ελλήνων και την ανάπτυξη φιλορωσικών προσδοκιών.

        Η ιδέα είχε ρίζες ήδη από τον τσάρο Μέγα Πέτρο Α΄ (ή Πιότρ Α΄ Αλεξέγιεβιτς, 1672-1725) ο οποίος επεδίωκε τη ρωσική κάθοδο στα νερά της Μεσογείου και τον έλεγχο των Στενών (Βόσπορος - Δαρδανέλια). Η τσαρίνα επανέφερε και επανεσχεδίασε αυτή την πολιτική. Η στρατηγική της αφορούσε τη διχοτόμηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μεταξύ Ρωσικής αυτοκρατορίας και Αυστριακής, την ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ως νεο-βυζαντινή αυτοκρατορία υπό Ρομανόφ, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη και την τοποθέτηση του εγγονού της Αικατερίνης, Κωνσταντίνου, ως «βυζαντινού αυτοκράτορα». Το σχέδιο συζητήθηκε μυστικά το 1780–1781 με τον αυτοκράτορα της της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων Ιωσήφ Β΄ (1741-1749, ανήκε στους «φωτισμένους ηγέτες» του 18ου αιώνα).

            Η υλοποίηση του σχεδίου θα επιτυγχανόταν με την κατάκτηση από τη Ρωσία της Κριμαίας και τις περιοχές της Μαύρης Θάλασσας, την αυστριακή επέκταση στα Βαλκάνια (π.χ. Σερβία), τη δημιουργία του Βασίλειου της Δακίας για τον Ποτέμκιν, την παραχώρηση των εδαφών του Μοριά, της Κρήτης, της Κύπρου στη Βενετία και την ίδρυση ενός ελληνικού κράτους, ως ρωσικό προτεκτοράτο.

Μινωίτες και Μυκηναίοι, Αρχιτεκτονική Πολεοδομία, ΕΛΠ 12

Βαθμός 8

Φοιτητική εργασία της Ναυσικάς Αλειφέρη για "Πολεοδομία-Αρχιτεκτονική", ΕΑΠ

 

http://local.e-history.gr/pages/viewpage.action?pageId=17826393

ΠΑΛΑΤΙ ΚΝΩΣΟΥ

Εισαγωγή

Η διαφορετική έκφραση της Τέχνης προσδίδει ατομικότητα σε κάθε πολιτισμό. Οι αρχαιολόγοι διακρίνουν τις αλληλεπιδράσεις των πολιτισμών στα αντικείμενα δημόσιας και ιδιωτικής χρήσης (χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα), λατρείας (ειδώλια, ταφικά σήματα), στα αρχιτεκτονικά λείψανα κτισμάτων (οικιών και τάφων).

Στην πρώτη ενότητα θα μελετήσουμε τα μινωικά και μυκηναϊκά ανάκτορα της Εποχής του Χαλκού (3000-1100 π.Χ.) και θα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε ομοιότητες και διαφορές.

Στη δεύτερη ενότητα θα ασχοληθούμε με τις τοιχογραφίες, που σώθηκαν μετά την καταστροφή των προϊστορικών ανακτόρων.

Στην τρίτη ενότητα θα αναφέρουμε στοιχεία που μαρτυρούν τη συνέχεια της ελληνικής αρχιτεκτονικής στην πάροδο των αιώνων και πως η ανασκαφική έρευνα των προϊστορικών οικιών συνδέεται με τον τομέα του τουρισμού, τον τριτογενή παράγοντα της οικονομίας.

Η Αρχιτεκτονική των Προϊστορικών οικισμών    

O μινωικός πολιτισμός, του νησιού Κρήτη, κατά το τέλος της Μέσης Χαλκοκρατίας (1600-1100 π.Χ.) βρέθηκε στην ακμή του. Οι Μίνωες, ισχυρή ναυτική δύναμη, είχαν αναπτύξει εμπορικές

Συνθήκη της Αδριανούπολης, 1829

Η “μάχη” της Αδριανούπολης το 1829 ήταν στρατηγική νίκη χωρίς αιματοχυσία, αλλά με τεράστιες γεωπολιτικές συνέπειες.

        

    Η 'μάχη' αποτέλεσε το τελικό στρατηγικό γεγονός του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1828-1829), το τέλος του οποίου οδήγησε στην υπογραφή της Συνθήκης της Αδριανούπολης. Υπογράφηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1829 μεταξύ Ρωσικής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που είχε καθοριστική σημασία για την ανεξαρτησία της Ελλάδας και τη διεθνή αναγνώρισή της ως κράτους, για την αποδυνάμωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ενίσχυση της ρωσικής επιρροής στα Βαλκάνια.
     Ο πόλεμος ξεκίνησε το 1828, όταν ο αδελφός του Αλέξανδρου Α΄, τσάρος Νικόλαος Α΄ (1894-1917), εκμεταλλευόμενος την αποδυνάμωση της Υψηλής Πύλης λόγω της Ελληνικής Επανάστασης και της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου (1827), επιτέθηκε στην Οθωμανική. Οι ρωσικές δυνάμεις, υπό τον στρατηγό Χανς Καρλ φον Ντίμπιτς (Hans Karl von Diebitsch-Sabalkanski), πέρασαν τον Δούναβη και κινήθηκαν προς τα Βαλκάνια. Στις 7/19 Αυγούστου 1829, ο ρωσικός στρατός έφτασε μπροστά στην Αδριανούπολη, χωρίς να συναντήσει ουσιαστική αντίσταση. Η προέλαση των Ρώσων και η απειλή εισβολής στην Κωνσταντινούπολη ανάγκασαν τον Σουλτάνο να υποχωρήσει.

        Αν και οι Ρώσοι οπισθοχώρησαν, λόγω της παρουσίας του αγγλικού και του γαλλικού στόλου για να υποστηρίξουν τους Οθωμανούς, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπό την πίεση κυρίως του ρώσου στρατάρχη Ντίμπιτς, έστειλε πληρεξούσιους για διαπραγματεύσεις. Τελικώς, ο σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ (Mahmud II) συνθηκολόγησε στις 14 Σεπτεμβρίου 1829. Υπογράφηκε η Συνθήκη της Αδριανούπολης που επισφράγισε τη ρωσική νίκη, με αποτέλεσμα την αποδοχή από τον Σουλτάνο των 16 όρων, που έθεσε η Ρωσική Αυτοκρατορία.

 

Φάουστ, Ποιός τολμάει να ειπεί πιστεύω στο θεό;

Faust του Goethe

ΦΑΟΥΣΤ: Ποιός τολμάει να ειπεί πιστεύω στο θεό;

Ποιός τολμάει να ειπεί δεν πιστεύω στο θεό;

Στην πραγματικότητα των τριών διαστάσεων και των πέντε αισθήσεων,

ΑΡΝΟΥΜΑΙ να πιστέψω στον Θεό/κατασκεύασμα των ανθρώπων: μνησίκακος, άδικος, τιμωρός, άπονος. Η μηλιά, το φίδι, η Κόλαση είναι δικές του επινοήσεις;

ΑΡΝΟΥΜΑΙ έναν δημιουργό, που ο ίδιος αρνείται το έργο του.

Αν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο είχε τις ικανότητες να τον φτιάξει καλύτερο.

Αν ο άνθρωπος επινόησε τον Θεό ας τον φανταζόταν καλύτερο.

Hermes baby, γραφομηχανή... μωρό

αγοράστηκε από δημοσιογράφο-συντάκτη το 1965, φωτογραφία: Ναυσικά

H HERMES baby μια μηχανική γραφομηχανή που παραγόταν από την πρώην ελβετική εταιρεία Bolex (1935-1989). 

Ανθεκτική φορητή γραφομηχανή, έχει ύψος έξι ίντσες, βάρος τέσσερα κιλά.

Ακαδημία Πλάτωνος

2014, φωτογραφία: Ναυσικά

αρχ. Ακαδημία/Ακαδήμεια< Ακάδημος ή Εκάδημος 

(ο πρώτος οικιστής) 

εκάς (μακριά) + δήμος= μακρά ευρισκόμενος δήμος

Ίχνη κατοίκησης στην Ακαδημία Πλάτωνος υπάρχουν από την προϊστορική έως την αρχαϊκή εποχή. Τον 6ο αι. π.Χ. ιδρύθηκε εδώ ένα από τα τρία Γυμνάσια της αρχαίας Αθήνας και δημιουργήθηκε ιερό άλσος οριζόμενο από περίβολο. Φιλοξενούσε πολλά ιερά και βωμούς, όπως του Ακαδήμου, του Έρωτα, του Διός Καταιβάτου, του Προμηθέα και του Ηφαίστου. Από εδώ άρχιζε λαμπαδηδρομία προς το Δίπυλο προς τιμήν των πεσόντων που θάβονταν στο Δημόσιον Σήμα.

Περί το 388 π.Χ. ο Πλάτων ίδρυσε στο Γυμνάσιο την περίφημη Φιλοσοφική Σχολή του.

Κατά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Αθήνας το 86 π.Χ. το άλσος καταστράφηκε από το Σύλλα.

Η Σχολή του Πλάτωνα λειτούργησε για χίλια περίπου χρόνια, γνωρίζοντας μεγάλη ακμή ιδίως με τους λεγόμενους

Βιομηχανία στην Ελλάδα, 19ος - 20ός αιώνας

O καθηγητής Γ.Β. Δερτιλής στο έργο του
«ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1920» επιχειρεί να εξαλείψει την προκατάληψη που συνδέει την καθυστερημένη οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας με την έλλειψη βιομηχανικών μονάδων:

[...] «Γιατί πρόκειται για προκατάληψη;

Οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε ακόμη να διανοηθούμε ότι σε λίγα χρόνια η βιομηχανική εποχή θα θεωρείται απλώς μια σύντομη και παροδική περίοδος της ιστορίας της ανθρωπότητας, μια περίοδος, οιονεί μεταβατική, που οδήγησε στην κοινωνία της πληροφορίας και στην οικονομία των υπηρεσιών.

Η αδυναμία αυτή δεν είναι περίεργη. Στους δύο τελευταίους αιώνες της χιλιετίας έχει κυριαρχήσει στη ζωή και τη σκέψη μας η Βιομηχανική Επανάσταση. Ειδικώς μάλιστα στον 19ο αιώνα, στην πρώτη περίοδο της εκβιομηχάνισης στην Αγγλία και σε ορισμένες άλλες χώρες, ήταν τόσο ραγδαίες και εντυπωσιακές οι εφευρέσεις, οι τεχνολογικές εφαρμογές, η οικονομική ανάπτυξη και οι κοινωνικές μεταβολές, ώστε οι άνθρωποι πίστεψαν ότι είχαν πλέον φθάσει στο ύψιστο και τελευταίο στάδιο της «προόδου», ότι ολόκληρη η υφήλιος θα μετατρεπόταν σε έναν απέραντο βιομηχανικό κόσμο, του οποίου η οικονομία θα αναπτυσσόταν στο εξής και για πάντα χάρη στη βιομηχανία.

   Μόλις στην εποχή μας άρχισαν να ακούγονται, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι πρώτες ιδέες για ένα άλλο οικονομικό στάδιο, μεταγενέστερο της εκβιομηχάνισης, για έναν άλλον κόσμο, τον κόσμο των υπηρεσιών. Ώσπου να εμφανιστούν τέτοιες ιδέες, όμως, ο μέσος άνθρωπος αλλά και ο μέσος επιστήμονας πίστευαν ακράδαντα ότι το κλειδί για την ανάπτυξη της οποιασδήποτε χώρας είναι η εκβιομηχάνιση.

[...]

Εμπιστεύσου τη Ροή

Λένε ότι εάν την παραμονή της άφιξης της Νέας Σελήνης (New Moon) φυτέψεις οτιδήποτε θα "πιάσει" και θα καρπίσει. 

Αυτή η δοξασία προέρχεται από την προ-ιστορική περίοδο του ανθρώπου. 

Τότε, που δεν υπήρχαν μετρητές του χρόνου και ο γεωργός ήταν εναρμονισμένος με τις δυνάμεις της Φύσης. Ή, μάλλον θα λέγαμε, εμπιστευόταν τη Ροή.

Οι περισσότερες λαϊκές δοξασίες θεωρούνται οπισθοδρομικές αλλά η συγκεκριμένη δεν είναι ανασταλτική. Το αντίθετο, μάλιστα.

Flinstones

Φρέντι Μέρκιουρι, Queen

Freddie Mercury, 5 Σεπτεμβρίου 1946 - 24 Νοεμβρίου 1991. Άγγλος τραγουδιστής και μουσικός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και πιο χαρισματικούς τραγουδιστές όλων των εποχών. 

Δημοφιλής για τη φανταχτερή του περσόνα στη σκηνή και το τεσσάρων οκτάβων εύρος φωνής του.







Show must go on, by Queen, 1991

Empty spaces, what are we living for?
Abandoned places, I guess we know the score, on and on
Does anybody know what we are looking for?
Another hero, another mindless crime
Behind the curtain, in the pantomime
Hold the line
Does anybody want to take it anymore?

The show must go on
Inside my heart is breaking
My makeup may be flaking
But my smile, still, stays on

Whatever happens, I'll leave it all to chance
Another heartache, another failed romance, on and on
Does anybody know what we are living for?
I guess I'm learning
I must be warmer now
I'll soon be turning, round the corner now
Outside the dawn is breaking
But inside in the dark I'm aching to be free

The show must go on
Inside my heart is breaking
My makeup may be flaking
But my smile, still, stays on

My soul is painted like the wings of butterflies
Fairy tales of yesterday, grow but never die
I can fly, my friends

The show must go on
I'll face it with a grin
I'm never giving in
On with the show

I'll top the bill
I'll overkill
I have to find the will to carry on
On with the show
Show must go on

Κίμων, Αθηναίος στρατηγός

Ο Κίμων υπήρξε από τους σημαντικότερους στρατηγούς της πρώιμης αθηναϊκής ηγεμονίας. Θεωρείται θεμελιωτής της αθηναϊκής θαλασσοκρατορίας πριν από την εποχή του Περικλή και αποτέλεσε γέφυρα ανάμεσα στην αριστοκρατική παράδοση και τη νέα δημοκρατική εποχή. Ο Πλούταρχος τον τοποθετεί ανάμεσα στους σπουδαιότερους άνδρες της εποχής, σημειώνοντας ότι δεν υστερούσε ούτε σε τόλμη από τον Μιλτιάδη ούτε σε σύνεση από τον Θεμιστοκλή, αλλά υπήρξε δικαιότερος και από τους δύο. 

        Ο Κίμων (περ. 510-450 π.Χ.) γεννήθηκε στην Αθήνα και ανήκε στο παλαιό και ισχυρό γένος των Φιλαϊδών. Ήταν γιος του Μιλτιάδη -του γνωστού ήρωα του Μαραθώνα- και της Ηγησιπύλης -κόρη του βασιλιά της Θράκης, Ολόρου- και εξαιτίας αυτής της καταγωγής του ήταν συγγενής με τον κορυφαίο συγγραφέα Ιστορίας, τον Θουκυδίδη. Ο Κίμων μεγάλωσε σε δύσκολες συνθήκες, αφού ο Μιλτιάδης πέθανε φυλακισμένος λόγω του μεγάλου χρηματικού προστίμου για την αποτυχημένη εκστρατεία του στην Πάρο. Το τεράστιο χρέος της οικογένειας εξοφλήθηκε χάρη στην αδελφή του Κίμωνα, την Ελπινίκη, η οποία παντρεύτηκε τον πλούσιο Καλλία -συγγένεια που βοήθησε τον Κίμωνα να αναδειχθεί πολιτικά.
       
Κεντρικοί άξονες της πολιτικής του δράσης
Ο Κίμων εκπροσωπούσε την αριστοκρατική παράταξη της Αθήνας και υπήρξε ο κύριος εκφραστής της πολιτικής συνεννόησης με τη Σπάρτη. Οι πηγές τον περιγράφουν ως άνθρωπο με σπαρτιατικό ήθος, λιτότητα και γενναιοδωρία, στοιχεία που τον έκαναν ιδιαίτερα δημοφιλή στους πολίτες.

1) Στρατιωτικές επιχειρήσεις:

        Ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.): διακρίθηκε ως νεαρός πολεμιστής. 

        Εδραίωσε την αθηναϊκή ηγεμονία μέσω της Συμμαχίας της Δήλου (478 π.Χ.), καθώς ο Κίμων υπήρξε ο βασικός στρατηγός των πρώτων δεκαετιών της Συμμαχίας της Δήλου. 

        Ενίσχυσε την αθηναϊκή επιρροή στο Αιγαίο με εκστρατείες που εξουδετέρωσαν περσικές και πειρατικές απειλές και εδραίωσε την ασφάλεια του Αιγαίου.  Εκστρατεία στη Σκύρο: εκδίωξε τους Δόλοπες και μετέφερε με την τριήρη του τα οστά του Θησέα  στην Αθήνα, Ο Κίμων μετέφερε τα οστά με μεγάλες τιμές και οι Αθηναίοι, που θεωρούσαν τον Θησέα σύμβολο της δημοκρατίας και της δύναμής τους, υποδέχτηκαν τα λείψανα με ενθουσιασμό. Τα οστά τάφηκαν στο κέντρο της Αθήνας όπου κτίστηκε το Θησείο -ένας μεγάλος ναός/ιερό που λειτουργούσε ως άσυλο. Η ενέργεια αυτή ήταν πολιτική κίνηση του Κίμωνα για να ενισχύσει το γόητρο της Αθήνας (ηγεμονία) και να εδραιώσει τη λατρεία του Θησέα ως εθνικού ήρωα, μετά τη νίκη κατά των Περσών. 

          Η νίκη στον Ευρυμέδοντα ποταμό (περ. 466 π.Χ.) θεωρείται κορυφαίο επίτευγμα, καθώς κατέστρεψε ταυτόχρονα περσικό στόλο και στρατό, εδραιώνοντας την Αθήνα ως θαλασσοκράτειρα. Η στρατιωτική του επιτυχία, μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές νίκες μετά τους Περσικούς Πολέμους, ενίσχυσε την πολιτική του θέση: η Αθήνα μπορούσε να εμφανίζεται ως προστάτιδα των ελληνικών πόλεων, ενώ στην πράξη οικοδομούσε την ηγεμονία της. 

        Το 450 π.Χ. με 200 αθηναϊκές τριήρεις ο Κίμων ηγήθηκε εκστρατείας στην Κύπρο εναντίον του Πέρση ναύαρχου Αρτάβαζου με 300 τριήρεις και του Μεγάβαζου που είχε στρατοπεδεύσει με 300.000 άνδρες στην Κιλικία. Ο Κίμων μετά από νικηφόρες ναυμαχίες έγινε κύριος όλων των παράλιων περιοχών που βρίσκονταν απέναντι από την Κύπρο. Κατά την πολιορκία του Κιτίου αρρώστησε, πριν πεθάνει όμως ζήτησε από τους συντρόφους του να κρύψουν τον θάνατό του προκειμένου να μη καμφθεί το ηθικό των πολεμιστών. Έτσι λοιπόν, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίστηκαν για περίπου 30 ημέρες και μάλιστα, οι Αθηναίοι νίκησαν -και στη στεριά και στη θάλασσα, κατά τον Θουκυδίδη- τους Πέρσες στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Η τελική νίκη αποδόθηκε στον Κίμωνα, για τον οποίο ειπώθηκε: «καὶ νεκρὸς ἐνίκα».

2) Πολιτική ταυτότητα. Φιλολακωνική πολιτική. Προωθούσε την ιδέα ότι η Αθήνα και η Σπάρτη πρέπει να συνυπάρχουν ειρηνικά ως δύο ηγετικές δυνάμεις του ελληνικού κόσμου. Η προσωπική του σχέση με αριστοκρατικές οικογένειες (Φιλαΐδες, Αλκμεωνίδες) τον τοποθετούσε στο κέντρο των παλαιών πολιτικών δικτύων της πόλης. Ο Κίμων πίστευε ότι η σταθερότητα του ελληνικού κόσμου εξαρτάται από τη συνεργασία Αθήνας–Σπάρτης. Υποστήριξε την αποστολή αθηναϊκών στρατευμάτων στη Σπάρτη κατά την εξέγερση των ειλώτων (464 π.Χ.). Η απόρριψη της αθηναϊκής βοήθειας από τους Σπαρτιάτες αποτέλεσε πολιτικό πλήγμα για τον ίδιο και ενίσχυσε τους αντιπάλους του στην Αθήνα. Η επιμονή του στη φιλολακωνική γραμμή τον έφερε σε σύγκρουση με τον Εφιάλτη και τον νεαρό Περικλή, οι οποίοι προωθούσαν μια πιο δημοκρατική και αντιλακωνική πολιτική.

3) Εσωτερική πολιτική και κοινωνική εικόνα. Ο Κίμων είχε καλλιεργήσει την εικόνα ευεργέτη της πόλης των Αθηναίων. Η γενναιοδωρία του (προσφορά σε δημόσια δαπάνες) λειτουργούσε ως πολιτικό εργαλείο ενίσχυε τη δημοφιλία του στον λαό σε περίοδο διεύρυνσης της  δημοκρατίας. Παράλληλα, ο γάμος του με την Ισοδίκη από τους Αλκμεωνίδες συνέβαλε στη συμφιλίωση παλαιών αριστοκρατικών οικογενειών, ενισχύοντας τη θέση του ως ηγέτη της παράταξης.

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή

http://www.gnhm.gr/the-museum/identity-history/

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή

Δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 1964.

Ήταν το πρώτο μουσείο Φυσικής Ιστορίας  και το πρώτο που έθεσε τα θεμέλια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Το Κέντρο Γαία παρουσιάζει στον επισκέπτη πώς  λειτουργεί ο πλανήτης Γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια και τη σημερινή κατάσταση, με τις παρεμβάσεις του σύγχρονου ανθρώπου. Στην είσοδο, αλλά και σ’ όλη την πορεία της έκθεσης είναι παρούσα η μορφή της αρχαίας θεάς Γαίας με το χέρι της προσφοράς της προς τους ανθρώπους. Η «Γεώσφαιρα», μοναδική στον κόσμο, ένας ημισφαιρικός θόλος- οθόνη με διάμετρο 5μ. και εμβαδόν 40 περίπου τ.μ., προβάλλει τον περιστρεφόμενο πλανήτη από 225.000 εικόνες υψηλής ανάλυσης. Παρουσιάζει επίσης, σύντομα και περιεκτικά, τη γεωλογική εξέλιξη του πλανήτη από τη γέννησή του, πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια ως σήμερα. 

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΟΥΜΕ;

ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΑΜΦΟΣ (στοχαστής)

Ζητούμε από τους πολιτικούς να μας λένε ψέματα 

κι εκείνοι προσαρμόζονται.

Ταυτότητα στον Νεοέλληνα δίνουν πολλές φορές οι ευσεβείς του πόθοι και όχι οι πράξεις του. 

Οι ψευδαισθήσεις βρίσκουν έδαφος στο μεγαλείο της ταυτότητος. 

Όταν ακριβώς είσαι πολύ σπουδαίος τότε αποκλείεις την πολύτιμη προοπτική να διορθώσεις κάτι επάνω σου. 

Οι αξίες αφορούν το νόημα των πραγμάτων. Η αξία δεν είναι πρότυπο τελειότητος, όπως η αρετή, το αγαθό. Αλλά ένας πνευματικός συντελεστής που μπορεί να ενεργοποιήσει εξυψωτικά το άτομο και το σύνολο.

Δεν ενώνει μια κοινωνία η ιδέα της ενότητας. την ενώνει η πρακτική της δικαιοσύνης και της ελευθερίας.

O Ήλιος είναι πράσινος!

Οι ακτίνες του Ήλιου που φωτίζουν και θερμαίνουν τον πλανήτη Γη φαίνονται χρυσοκίτρινες.  Μήπως όμως είναι πράσινες;

Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, 1881, προσάρτηση Θεσσαλίας και Άρτας στην Ελλάδα

Κατά την κυβερνητική περίοδο (1827-1831) του Ιωάννη Καποδίστρια, το κράτος λειτούργησε ως Ελληνική Πολιτεία. Το Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας (Λονδίνο, 1830) και η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1832) οριστικοποίησαν τα σύνορα του πρώτου ανεξάρτητου ελληνικό κράτος (1830-1832) από τη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού, περιλαμβάνοντας την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα την Εύβοια, τις Κυκλάδες και τις Σποράδες. Τα σύνορα αυτά, που αναγνωρίστηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, άφηναν εκτός μεγάλο μέρος του Ελληνισμού.

Η Συμφωνία της Κωνσταντινούπολης στις 28 Μαρτίου 1881 ήταν διμερής συνθήκη μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που επισφράγισε την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας και της περιοχής της Άρτας (ανατολικά του Αράχθου) στο ελληνικό κράτος. Η Συνθήκη του 1881 επικυρώθηκε με τη Σύμβαση στις 2 Ιουλίου 1881, ορίζοντας τα νέα σύνορα, με την προσάρτηση της Θεσσαλίας (εκτός της Ελασσόνας, αρχικά) και τού νομού Άρτας. Η συμφωνία αυτή είναι ιστορικής σημασίας, καθώς επέκτεινε σημαντικά τα ελληνικά σύνορα χωρίς πολεμική σύγκρουση.
            Η Ελλάδα πραγματοποίησε ένα μεγάλο εθνικό στόχο χάρη στην ελληνική διπλωματική κινητοποίηση (1878-1879). Πρωταγωνίστησαν ο Χαρίλαος Τρικούπης, ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης παράλληλα με τις ελληνικές πρεσβείες σε Παρίσι, Λονδίνο, Βερολίνο. Επιδίωξη ήταν η στήριξη για χάραξη συνόρων, υπέρ της Ελλάδας, των Μεγάλων Δυνάμεων. Η Γαλλία ήταν η μόνη Μεγάλη Δύναμη που στήριξε σταθερά την ελληνική διεκδίκηση της Θεσσαλίας, επειδή από τότε διεκδικούσε (και πέτυχε, τελικώς) το αποκλειστικό δικαίωμα ανασκαφής στους Δελφούς.

Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης στις 2 Ιουλίου 1881 

υπογράφηκε ανάμεσα στο Βασίλειο της Ελλάδος και την Οθωμανική Αυτοκρατορία που προέβλεπε τις εδαφικές παραχωρήσεις την Ελλάδα και ρύθμιζε ζητήματα σχετικά με την υπηκοότητα των κατοίκων, τα δικαιώματα των μουσουλμάνων γαιοκτημόνων, τις αποζημιώσεις και τις μεταβιβάσεις γης, την ομαλή μετάβαση της διοίκησης.

Διπλωματικές διαπραγματεύσεις 1878-1881
-Ιούνιος-Ιούλιος 1878, Συνέδριο του Βερολίνου. Το ελληνικό ζήτημα μπαίνει επίσημα στην ευρωπαϊκή διπλωματική ατζέντα. Συνέδριο του Βερολίνου, 1878
-1879-1880, πίεση των Μεγάλων Δυνάμεων προς την Υψηλή Πύλη. Οι Δυνάμεις (κυρίως Γαλλία και Βρετανία) ζητούν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία να διαπραγματευτεί με την Ελλάδα. Η Πύλη δέχεται να συζητήσει, αλλά καθυστερεί συστηματικά. Η Ελλάδα ενισχύει τη θέση της με μνημόνια, χάρτες, στατιστικά πληθυσμών. Στη Διάσκεψη της Κωνσταντινούπολης (1880) η Ελλάδα απέκτησε επίσημη διεθνή υποστήριξη για τη Θεσσαλία. Οι Δυνάμεις πρότειναν σύνορα που έφταναν μέχρι τον ποταμό Πηνειό ενώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία πρότεινε πολύ μικρότερη παραχώρηση.
-Τέλη 1880 - αρχές 1881 υπήρξε νέα ευρωπαϊκή πίεση. Η Γαλλία και η Βρετανία πίεζαν την Πύλη να αποδεχθεί τα σύνορα. Η Γερμανία του Μπίσμαρκ (Otto Eduard Leopold von Bismarck, 1815-1898) κρατούσε ουδέτερη στάση ωστόσο δεν εμπόδιζε τη διαδικασία. Η δε Ρωσία, απορροφημένη από άλλα ζητήματα, δεν παρέμβαινε ουσιαστικά.

-2 Ιουλίου 1881, υπογραφή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και πρόκειται για την πρώτη μεγάλη εδαφική επέκταση της Ελλάδας μετά το 1830.

Η Σύμβαση αποτελείται από λίγα αλλά ουσιαστικά άρθρα, τα οποία ρυθμίζουν σύνορα, υπηκοότητα, γαιοκτησία, διοίκηση και δικαιώματα των κατοίκων.
Άρθρο 1. Καθορισμός των νέων συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Ελλάδα αποκτά τη Θεσσαλία (εκτός Ελασσόνας) και την περιοχή της Άρτας.
Άρθρο 2. Ρύθμιση της υπηκοότητας των κατοίκων των παραχωρούμενων περιοχών. Οι κάτοικοι μπορούν να επιλέξουν ελληνική ή οθωμανική υπηκοότητα, με προθεσμία για δήλωση.
Άρθρο 3. Δικαιώματα μουσουλμάνων γαιοκτημόνων. Διασφαλίζεται η ιδιοκτησία τους· μπορούν να παραμείνουν ή να πουλήσουν τις γαίες τους.
Άρθρο 4. Μεταβίβαση διοίκησης. Η Οθωμανική διοίκηση αποχωρεί· η Ελλάδα αναλαμβάνει πλήρη διοικητική εξουσία.
Άρθρο 5. Θρησκευτικά δικαιώματα μουσουλμάνων. Εγγυάται την ελεύθερη άσκηση της θρησκείας και τη διατήρηση βακουφικών περιουσιών.
Άρθρο 6. Ρύθμιση στρατιωτικών θεμάτων Αποχώρηση οθωμανικών στρατευμάτων και παράδοση φρουρίων.
Άρθρο 7. Οικονομικές και φορολογικές μεταβάσεις Προβλέπει μεταβατική περίοδο για φόρους, χρέη και διοικητικές υποχρεώσεις.
Άρθρο 8. Τελικές διατάξεις. Διασφαλίζει την εφαρμογή της Σύμβασης υπό την εποπτεία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Ο Πρίγκιπας με τα κρίνα, Κνωσός

'O Πρίγκηπας με τα κρίνα'
τοιχογραφία στο Ανάκτορο της Κνωσού

Μία από τις τοιχογραφίες της Νεοανακτορικής περιόδου είναι «Ο Πρίγκιπας με τα κρίνα», που ανήκει στον θεματολογικό κύκλο: απεικόνιση ανθρώπινης δραστηριότητας. 

     Σε ερυθρό φόντο απεικονίζεται νεαρός άντρας, του οποίου το πρόσωπο και τα πόδια αποδίδονται κατά τομή. Αντιθέτως ο κορμός του σώματος -όπως επίσης ο οφθαλμός και το φρύδι- κατά μέτωπο.              Είναι εμφανής η προσπάθεια του καλλιτέχνη για μίμηση (φυσιοκρατική απόδοση), που εκδηλώνεται στις λεπτομέρειες της μυολογίας του σώματος, στην απόδοση του κυματισμού των μαύρων μακριών μαλλιών.

O Θόλος της Πεντέλης

Στα βόρεια πάνω από τον Θόλο βρίσκεται ο Πολικός Αστέρας,

στα δεξιά του Θόλου ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας (Andromeda Galaxy γνωστός και ως Mεσιέ 31, Μ31)

Το Κέντρο Επισκεπτών φιλοξενείται στο εντυπωσιακό κτίριο του τηλεσκοπίου Newall, που κατασκευάστηκε το 1958 εξ ολοκλήρου από πεντελικό μάρμαρο. Ο θόλος έχει διάμετρο 14μ και βρίσκεται στο λόφο «Κουφός», σε υψόμετρο 508μ, 15 χλμ από το κέντρο της Αθήνας. Το Newall ήταν το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο της Ελλάδας μέχρι το 1975 και το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου από το 1869 (έτος κατασκευής του) μέχρι το 1873. Πρόκειται για ένα διαθλαστικό τηλεσκόπιο με φακό διαμέτρου 62.5 εκ., μήκους 9μ και συνολικού βάρους 16 τόνων. Πήρε το όνομα του από το Βρετανό εύπορο μηχανικό και ερασιτέχνη αστρονόμο, Robert Stirling Newall. Η κατασκευή του διήρκεσε 7 έτη πριν τοποθετηθεί σε θόλο στην πόλη Gateshead της Μεγάλης Βρετανίας. Από το 1890 μέχρι και το 1957 το τηλεσκόπιο φιλοξενήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Cambridge όπου συνέβαλε σημαντικά σε πλήθος ανακαλύψεων. Δωρήθηκε στο ΕΑΑ το 1957 και τοποθετήθηκε στον θόλο της Πεντέλης το 1959. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980 χρησιμοποιήθηκε για καθαρά επιστημονικούς σκοπούς. Έκτοτε έχει ρόλο αμιγώς εκλαϊκευτικό. Δίπλα στον μεγάλο θόλο του Newall λειτουργεί από το 2005 ένα σύγχρονο κατοπτρικό τηλεσκόπιο διαμέτρου 35 εκ. για τις ανάγκες των νυχτερινών παρατηρήσεων.

Το Κέντρο Επισκεπτών Πεντέλης λειτουργεί από το 1995 στις εγκαταστάσεις του ΕΑΑ στην Πεντέλη. Το βασικό μέλημα του Κέντρου είναι η διάχυση αστρονομικών γνώσεων προς το ευρύ κοινό και ειδικά στους νέους, και η πληροφόρηση του κοινού για τα νέα επιτεύγματα και ανακαλύψεις στην Αστρονομία και Διαστημική Φυσική. Αυτό επιτυγχάνεται με την οργάνωση σεμιναρίων, διαλέξεων και με νυχτερινές παρατηρήσεις με το διοπτρικό τηλεσκόπιο 62.5 εκ. Newall. Επιπλέον, το Κέντρο παράγει ταινίες με αστρονομικό περιεχόμενο, οι οποίες και παρουσιάζονται στους επισκέπτες κατά τη διάρκεια των ξεναγήσεων.

http://www.astro.noa.gr/gr/visitorcenter/

Δικαιοσύνη, Michael J. Sandel

Σύμφωνα με την Ηθική, ηθικός είναι ο άνθρωπος που υιοθετεί ένα σύστημα αξιών, κανόνων

βάσει του οποίου κρίνει ένα οποιοδήποτε γεγονός.

Οι προϋποθέσεις για ηθική στάση και συνέπεια είναι η αποστασιοποίηση, η απαλλαγή από φανατισμό, πεποιθήσεις, εθνικιστικές ιδέες, εμπάθειες, συμπάθειες.

BANKSY

Οι άνθρωποι αρχικά ενθουσιάζονται, και όσο βιαστικά φτιάχνουν ήρωες, υποστηρίζουν μια πράξη, τόσο πρόθυμα βιάζονται να αποκαθηλώσουν, να αναθεωρήσουν, όταν τα αποτελέσματα αποβούν επιζήμια στα (τωρινά) συμφέροντά τους. Πάντα, μα πάντα φταίνε οι Άλλοι, οι προηγούμενοι, οι διπλανοί και «τα ’λεγα εγώ αλλά ποιος με άκουγε;».

 

Δύο από τα κυρίαρχα αλλά και αντίπαλα ρεύματα της Φιλοσοφίας είναι ο Ωφελιμισμός (συνέπειες) και η Δεοντοκρατία (κίνητρα).

Ο Jeremy Bentham (1748-1832) θεμελίωσε τη θεωρία του Ωφελιμισμού. Η κύρια ιδέα της διατυπώνεται απλά και είναι διαισθητικά ελκυστική: ύψιστη αρχή της ηθικής είναι το να μεγιστοποιεί κανείς την ευτυχία, τη γενική στάθμη της ευτυχίας σε σχέση με την οδύνη. […] Η πιο κραυγαλέα αδυναμία του ωφελιμισμού, όπως υποστηρίζουν πολλοί, είναι ότι δεν σέβεται τα ατομικά δικαιώματα. Καθώς νοιάζεται μόνο για το συνολικό άθροισμα της ικανοποίησης, μπορεί να καταπιέσει επιμέρους άτομα. Για τον ωφελιμιστή, τα άτομα είναι σημαντικά, αλλά μόνο με την έννοια ότι οι προτιμήσεις κάθε προσώπου πρέπει να συνυπολογίζονται μαζί με τις προτιμήσεις όλων των άλλων.

Στην αρχαία Ρώμη, έριχναν Χριστιανούς στα λιοντάρι στο Κολοσσαίο, για την τέρψη του πλήθους.

Φανταστείτε τι θα υποστήριζε ο ωφελιμιστικός υπολογισμός: ναι, ο Χριστιανός υποφέρει έναν βασανιστικό πόνο όταν το λιοντάρι τον χτυπά και τον καταβροχθίζει. Αλλά σκεφτείτε τη συλλογική έκσταση των θεατών που κατακλύζουν το Κολοσσαίο και ζητωκραυγάζουν. Αν αρκετοί Ρωμαίοι αντλούν μεγάλη ηδονή από το βίαιο θέαμα, ποιους λόγους έχει για να το καταδικάσει ένας ωφελιμιστής; Michael J. Sandel, Δικαιοσύνη. Τι είναι σωστό;

Σύμφωνα με τη Δεοντοκρατία, μια πράξη αξιολογείται από τα κίνητρα/προθέσεις και εμπεριέχει την ελεύθερη βούληση (με την έννοια του αυτοπεριορισμού και όχι της ανεξέλεγκτης δράσης).

 

 

Χαρισματικά άτομα

Πολλές φορές στην επαγγελματική μου απασχόληση έχω συναντήσει άτομα τα οποία ανακάλυψαν σε μεγάλη ηλικία μια διαφορετικότητα που είχαν σε όλη τους τη ζωή, χωρίς όμως να τη γνωρίζουν: ότι είναι χαρισματικοί.

Η αφορμή δίνεται συνήθως από ένα ανάγνωσμα, ένα βιβλίο, ένα άρθρο, και για πολλούς ξεκινάει ένα νέο ταξίδι αυτογνωσίας, επίγνωσης, αποκάλυψης, το οποίο έχει ως κύρια χαρακτηριστικά την έκπληξη (“τι είναι πάλι αυτό!”), την ανακούφιση (“ώστε αυτό είχα τελικά!”) αλλά και την ντροπή (“θα με θεωρήσουν ψώνιο”) και τη μοναξιά (“δεν έχω με ποιον να το μοιραστώ”).

Σε ένα άρθρο η Lisa Erickson παρομοιάζει την αποκάλυψη της χαρισματικότητας με την αποκάλυψη της ομοφυλοφιλίας. Παραδέχεται βέβαια ότι η παρομοίωση δεν είναι τέλεια, καθώς η χαρισματικότητα δεν μπορεί να συγκριθεί σε ό,τι αφορά τον κοινωνικό αποκλεισμό που η ομοφυλοφιλία συνεπάγεται. Ωστόσο, αναγνωρίζει πολλά κοινά, όπως ότι είναι εγγενή χαρακτηριστικά που κάποιος μπορεί να τα ανακαλύψει σε διάφορα χρονικά σημεία στη ζωή του, αφορούν το να ανήκεις σε μια αόρατη μειονότητα, συνεισφέρουν στην ολοκλήρωση της ταυτότητας.

Στην αυτο-αποκάλυψη της χαρισματικότητας η συγγραφέας προσδιορίζει κάποια στάδια τα οποία διέρχεται το χαρισματικό άτομο που ανακαλύπτει ότι είναι χαρισματικό:

1. πριν την ανακάλυψη: αίσθηση απομόνωσης και μοναξιάς, αίσθηση διαφορετικότητας και μη

Και το χρυσάφι των κορμιών τους, Λιλή Ζωγράφου

17/6/22-4/10/1998, Λιλή Ζωγράφου

  

Εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ μακριά από τους άντρες, 

δεν αισθάνθηκα να διεκδικώ κάτι από τους άντρες 

και να μην το πήρα.

Είμαι παθιασμένη αντιφεμινίστρια για τον απλό λόγο 

ότι είμαι ευτυχής που γεννήθηκα γυναίκα. 

Και τι θα γινόμουν, πως θα ’παιρνα 

τόσες και τέτοιες ηδονές αν δεν υπήρχαν οι άντρες.

             

 

[…] Το μεγάλο μάτι του φεγγαριού που ’χε κρεμαστεί σ’ ένα κλαδί, χαμήλωσε κι άλλο και ψαχούλεψε ανήσυχο τα γυμνά τεντωμένα κορμιά τους, σφιχτά κολλημένα το ’να δίπλα στ’ άλλο. Νιογέννητοι ή νεκροί;

Τούτη η ώρα δεν θα πέθαινε ποτέ στη μνήμη της γης.

-Μ’ ακούς; ρώτησε κι η φωνή της κρεμάστηκε ασημοκλωστή στις πευκοβελόνες.

-Ναι, αγάπη μου.

-Απόψε, όσοι κοιμούνται θα νειρευτούν την τέλεια ευτυχία. Οι χωρισμένοι θα συμφιλιωθούν και οι ερωτευμένοι θα πιάσουνε όμορφα σαν ήλιους παιδιά, γιατί πλαγιάσανε όλοι τους πάνω στην αγάπη
μας που σκέπασε τη γη.

-Δεν με φτάνει μια νύχτα, παραπονέθηκε κι έκρυψε το κεφάλι του στο στήθος της.

-Ποιον φτάνει μια νύχτα;

-Λυπήσου με, την παρακάλεσε, θεριό είναι τ’ όνειρο και μου ξεσκίζει τις νύχτες με τα νύχια του.

-Μοναχέ μου, ψιθύρισε κλείνοντάς τονε στην αγκαλιά της, που ’χε μεγαλώσει από την τρυφεράδα και τον χωρούσε σαν φωλιά.

-Πριν έρθεις, είπε με βραχνή φωνή, δεν ήξερα. Νόμιζα πως όλοι οι άντρες γεννιούνται έρημοι, παντρέυουνται έρημοι, κάνουνε παιδιά έρημοι, παλεύουνε μοναχοί και μοναχοί πεθαίνουνε. Κι ύστερα ήρθες…

            Η Γαλανή έσφιξε τα μάτια τρομαγμένη.

-Κι ύστερα ήρθες λιγνή σαν καλαμιά. Και σαν έφυγες έχασα και την ερημιά και σένα.

            Οι λυγμοί του ανεβαίνανε μαλακά, φουσκώνοντας το στήθος του. Με τις άκρες των χειλιών της άνοιξε τις σκληρές βλεφαρίδες και ρούφηξε τα κρυμμένα δάκρυα.

-Με κοροϊδεύεις που κλαίω; Τη ρώτησε.

            Τον έσφιξε να τον πνίξει στα στήθια και τον λαιμό της.

-Μόνον οι αληθινοί άντρες έχουνε καρδιά. Κι όσοι έχουν καρδιά κλαίνε, γιε μου… άντρα μου.

Κρόνος, πλανήτης

Ο Ουρανός (Uranus) είναι ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο, ο τρίτος μεγαλύτερος 

και ο τέταρτος σε μάζα πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. 

Ο Ουρανός είναι ένας μεγάλος πλανήτης, ένας από τους τέσσερις γίγαντες αερίων του ηλιακού μας συστήματος. 

Λόγω της μεγάλης απόστασής του από τη Γη, είναι μόλις ορατός με γυμνό μάτι.  

Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ανακοίνωσε την ανακάλυψή του τις 13 Μαρτίου 1781, 

επεκτείνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία τα όρια του ηλιακού συστήματος. 

Ο Ουρανός ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με τηλεσκόπιο

http://el.wikipedia.org

Ο Saturn είναι ο έκτος πλανήτης σε σχέση με την απόστασή του από τον Ήλιο και ο δεύτερος μεγαλύτερος του Ηλιακού Συστήματος μετά τον Δία, με διάμετρο στον ισημερινό του 120.660 χιλιόμετρα και ανήκει στους λεγόμενους γίγαντες αερίων. http://el.wikipedia.org/