Το πρώτο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος (1830-1832) οριοθετήθηκε γεωγραφικά από τη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού, περιλαμβάνοντας την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα (έως τη γραμμή αυτή), την Εύβοια, τις Κυκλάδες και τις Σποράδες. Τα σύνορα αυτά, που αναγνωρίστηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, άφηναν εκτός μεγάλο μέρος του ελληνισμού.
Τα βόρεια σύνορα εκτείνονταν από τον Παγασητικό κόλπο στα ανατολικά έως τον Αμβρακικό κόλπο στα δυτικά. Περιλαμβανόμενες περιοχές: Πελοπόννησος, Αττική, Βοιωτία, Εύβοια, Κυκλάδες, Σποράδες. Αυτά τα περιορισμένα σύνορα αποτέλεσαν την αφετηρία για την μετέπειτα εδαφική επέκταση του ελληνικού κράτους.
Οι συνθήκες Το Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας (1830) και η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1832) οριστικοποίησαν αυτά τα σύνορα.
Διοίκηση: Κατά την περίοδο του Ιωάννη Καποδίστρια, το κράτος λειτούργησε ως Ελληνική Πολιτεία.
Απελευθέρωση: Η οριστική ενσωμάτωση του Βόλου και της γύρω περιοχής ολοκληρώθηκε το 1881.
Τα βόρεια σύνορα εκτείνονταν από τον Παγασητικό κόλπο στα ανατολικά έως τον Αμβρακικό κόλπο στα δυτικά. Περιλαμβανόμενες περιοχές: Πελοπόννησος, Αττική, Βοιωτία, Εύβοια, Κυκλάδες, Σποράδες. Αυτά τα περιορισμένα σύνορα αποτέλεσαν την αφετηρία για την μετέπειτα εδαφική επέκταση του ελληνικού κράτους.
Οι συνθήκες Το Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας (1830) και η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1832) οριστικοποίησαν αυτά τα σύνορα.
Διοίκηση: Κατά την περίοδο του Ιωάννη Καποδίστρια, το κράτος λειτούργησε ως Ελληνική Πολιτεία.
Απελευθέρωση: Η οριστική ενσωμάτωση του Βόλου και της γύρω περιοχής ολοκληρώθηκε το 1881.
Η περιοχή του Παγασητικού κόλπου και της Μαγνησίας ενσωματώθηκε επίσημα στο ελληνικό κράτος το 1881, μετά τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (γνωστή και ως Σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως), με την οποία η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχώρησε τη Θεσσαλία και την Άρτα στην Ελλάδα.
Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, έγιναν ναυτικές επιχειρήσεις και αιχμαλωσίες οθωμανικών πλοίων στον Παγασητικό, με σημαντική αναφορά το 1827.
Γεωγραφικό πλαίσιο: Η περιοχή αυτή αποτελούσε για δεκαετίες το βόρειο σύνορο του πρώτου ελληνικού κράτους, στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.
http://i2.wp.com/ordinarytraveler.com/images/1366.jpg?resize=450%2C675
Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, έγιναν ναυτικές επιχειρήσεις και αιχμαλωσίες οθωμανικών πλοίων στον Παγασητικό, με σημαντική αναφορά το 1827.
Γεωγραφικό πλαίσιο: Η περιοχή αυτή αποτελούσε για δεκαετίες το βόρειο σύνορο του πρώτου ελληνικού κράτους, στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.
Το να είσαι αισιόδοξος σε κακές στιγμές
δεν είναι ρομαντική ανοησία.
Βασίζεται στο γεγονός ότι η ανθρώπινη ιστορία
είναι μια ιστορία όχι μόνο της σκληρότητας,
αλλά και συμπόνιας, θυσίας, θάρρους, καλοσύνης.
Τι επιλέγουμε να τονίσουμε
σε αυτή την πολύπλοκη ιστορία
θα καθορίσει τη ζωή μας.
Αν βλέπουμε μόνο το χειρότερο,
καταστρέφει την ικανότητά μας να κάνουμε κάτι.
Αν θυμόμαστε εκείνους τους χρόνους και τόπους -και υπάρχουν τόσοι πολλοί - όπου οι άνθρωποι συμπεριφέρθηκαν θαυμάσια, αυτό μας δίνει την ενέργεια για δράση και τουλάχιστον το ενδεχόμενο να στείλουμε τη σβούρα του κόσμου σε μια διαφορετική κατεύθυνση.
Και αν εμείς ενεργούμε, ωστόσο σε μικρό δρόμο, δεν θα πρέπει να περιμένουμε ένα μεγάλο ουτοπικό μέλλον.
Το μέλλον είναι μια άπειρη διαδοχή δώρων
και το να ζούμε τώρα όπως θεωρούμε ότι τα ανθρώπινα όντα
πρέπει να ζουν
σε πείσμα όλων αυτών, που είναι άσχημα, γύρω μας
είναι από μόνο του μια θαυμάσια νίκη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου