Το πεπρωμένο μου, Μάγια Μελάγια

Μελπομένη Τσιριγώτη γεννήθηκε στην Πλάκα το 1928- πέθανε το 2014

Όσο κι αν θέλω δεν μπορώ

Να φύγω μακριά σου

Και κάθε μέρα πιο πολύ
Ποθώ το κάθε σου φιλί
Λατρεύω την ψευτιά σου

Στον δρόμο τον χαμένο μου
Είσαι το πεπρωμένο μου

Να σε μισήσω προσπαθώ
Μα δεν το κατορθώνω
Κι όσο βαριέσαι σ αγαπώ
Και ζω στον κόσμο τον κακό
Να σε λατρεύω μόνο

Όλο με καις σαν την φωτιά
Φαρμάκια με ποτίζεις
Μα δεν σε βγάζω απ την καρδιά
Τα όνειρά μου τα φτωχά
Με πείσμα κι αν γκρεμίζεις

1963

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Τόνυ Μαρούδας

Απουσία αισθητή, κάπου στη Γάζα

ΓΙΑΤΙ;

‎Gaza Under Attack

γρήγορη και απότομη ενηλικίωση,

ένα μωρό σε ρόλο 'μαμάς'

χρειάζεσαι μια τεράστια αγκαλιά

και αντί γι' αυτό

βλέπoντας με ορθάνοιχτα μάτια την απώλεια,

να έχεις την έγνοια να προστατεύσεις κάτι που αγαπάς πολύ

σήμερα μια κούκλα

αύριο ένα παιδί

περιμένεις; τι;

ελπίζεις; τι;

ξέρεις να ελπίζεις ότι  ίσως βρεθεί κάποιος να τερματίσει αυτό που ζεις;

ξέρεις; 

ότι υπάρχει μια καλύτερη εκδοχή της ζωής;

Νανούρισμα, Κρητικό παραδοσιακό

Πάρε το ύπνε το παιδί, κι άμε το στα περβόλια.
Γέμισε τα στηθάκια του, γαρύφαλλα και ρόδα.
Κοιμήσου εσύ, μωράκι μου, σε κούνια καρυδένια,
σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια.
Κοιμήσου με τη ζάχαρη, κοιμήσου με το μέλι
και νίψου με το ανθόνερο, που νίβονται οι αγγέλοι.