Βλάσσης Μπονάτσος

http://www.mixanitouxronou.gr/vlassis-bonatsos-pros-exalo-astinomiko-afiste-mas-na-poume-dio-tragoudia-ke-tha-paixoume-ke-ton-ethniko-imno/

Ο ροκ τραγουδιστής Βλάσσης Μπονάτσος (Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 1949-14 Οκτωβρίου 2004), δημιούργησε το μουσικό συγκρότημα «Πελόμα Μποκιού» (1969-1972) από τα αρχικά των ονομάτων των μελών του γκρουπ. Μεγάλη επιτυχία ο «Γαρύφαλλος».

Συνθήκη των Σεβρών, 1920

Η Treaty of Sèvres (10 Αυγούστου 1920) στο Σέβρ της Γαλλίας ήταν η μεταπολεμική συμφωνία στην οποία συμμετείχαν οι νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918) και η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Συνθήκη επιχείρησε να διαλύσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να αναδιαμορφώσει τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Δεν επικυρώθηκε ποτέ από την τουρκική εθνοσυνέλευση και τελικά αντικαταστάθηκε από τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923).

 Ρυθμίσεις

-  Υπέρ της Ελλάδας: Η Ελλάδα, επί πρωθυπουργίας Ελευθέριου Βενιζέλου, αποκτούσε ανατολική Θράκη έως την Τσατάλτζα·  αποκτούσε διοίκηση της Σμύρνης για 5 χρόνια, με δυνατότητα δημοψηφίσματος για ένωση· τα νησιά Ίμβρο και Τένεδο με καθεστώς αυτονομία και επιβεβαιωνόταν η ελληνική κυριαρχία στα Δωδεκάνησα (που είχαν δοθεί στην Ιταλία, αλλά η Ιταλία συμφώνησε να τα παραχωρήσει στην Ελλάδα).

Έλβις Πρίσλεϊ

Elvis Presley (8 Ιανουαρίου 1935-16 Αυγούστου 1977)

Το φωνητικό εύρος των τριών οκτάβων του Έλβις Πρίσλεϊ ήταν εξαιρετικό, «πολύ στενά ταυτόχρονα τενόρος, βαρύτονος και μπάσο». Ένα άρθρο του 1987 στην εφημερίδα Village Voice περιελάμβανε αξιολόγηση της φωνής του με κλασικούς όρους, κατηγοριοποιώντας την ως «λυρικό βαρύτονο... [αλλά με] απροσδόκητα πλούσιες χαμηλές και εκπληκτικά υψηλές νότες».

        Ο Jerry Leiber είπε ότι ο Έλβις είχε μια αίσθηση ρυθμού και χρόνου που κανείς δεν μπορούσε να αγγίξει. Αλλά αυτό που έκανε τον Έλβις ανέγγιχτο δεν ήταν μόνο ο ήχος, ήταν το ένστικτο. Η Myrna Smith of the Sweet Inspirations, η οποία τραγουδούσε μαζί του για χρόνια, τον αποκάλεσε ιδιοφυΐα επειδή δεν ερμήνευε όπως ο υπόλοιπος κόσμος.

Ανδρομάχη και Έκτορας, Ραψωδία Ζ 390-495

Ομήρου, Ιλιάδα

περί τον 8ο αι. π.Χ.

Και ως τ’ άκουσε επετάχθη ευθύς ο Έκτωρ απ’ το δώμα

πάλι στους δρόμους τους λαμπρούς που ’χε περάσει πρώτα,

κι έφθασε, την πολύχωρη περνώντας πολιτείαν,

στες Σκαιές πύλες. Στην στιγμήν που εκείνα εις το πεδίον,

με ορμήν εμπρός του επρόβαλεν η ασύγκριτη Ανδρομάχη,

πολύδωρη συμβία του και κόρη του γενναίου

Αετίωνος, που κάτωθεν της δενδρωμένης Πλάκου

της Θήβης εβασίλευε και των Κιλίκων όλων.

Του πολεμάρχου Έκτορος αυτή ’ταν η συμβία

που τότε τον απάντησε με την τροφόν σιμά της,

οπού βαστούσε το μικρό μονάκριβο παιδί της,

τον Εκτορίδην, όμοιον με εύμορφον αστέρα.

Σκαμάνδριον ο πατέρας του, Αστυάνακτα τα πλήθη

τον λέγαν, ότι έσωζε ο Έκτωρ την Τρωάδα.

Εκείνος χαμογέλασε κοιτώντας το παιδί του

ήσυχα. Κι απ’ το χέρι του πιασμένη η Ανδρομάχη

εδάκρυσε και του'λεγεν:

 Οϊμέ! Θα σ’ αφανίση τούτη σου η τόλμη, ω τρομερέ.

Και το βρέφος δεν λυπείσαι

τούτο κι εμέ την άμοιρην που χήρα σου θα γίνω

γρήγορα, ότι γρήγορα θα ορμήσουν όλοι αντάμα

να σε φονεύσουν οι Αχαιοί και άμα σε χάσω, κάτω

στον μαύρον Άδη ας κατεβώ, διότι αν αποθάνης

και συ, καμιά παρηγοριά δι’ εμέ δεν θ’ απομείνη,

και πόνοι μόνον. Έχασα πατέρα και μητέρα.

Έκτωρ, συ είσαι δι’ εμέ πατέρας και μητέρα,

συ αδελφός, συ ανθηρός της κλίνης σύντροφός μου.

Αλλά λυπήσου μας, και αυτού μείνε στον πύργον, 

μήπως ορφανό κάμης το παιδί και χήραν την γυναίκα.

Και ο μέγας Έκτωρ έβγαλε την περικεφαλαίαν

και καταγής την έθεσαν οπού λαμποκοπούσε.

Εφίλησε κι εχόρευσε στα χέρια το παιδί του

κι έπειτα ευχήθη στους θεούς κι είπε:

Ω πατέρα Δία,

κι όλ’ οι επουράνιοι θεοί, δώσετε εις το παιδί μου

τούτο, ως εδώκατε εις εμέ, στο γένος του να λάμπη,

στ’ άρματα μέγας, δυνατός στην Ίλιν βασιλέας,

και ως έρχεται απ’ τον πόλεμον μ’ άρματα αιματωμένα,

εχθρού που εφόνευσε, να ειπούν: καλύτερος εδείχθη

και του πατρός του, και χαράν θα αισθάνεται η μητέρα.

Ως είπε αυτά, στην αγκαλιά της ποθητής συμβίας

το βρέφος έβαλε και αυτή στο μυροβόλο στήθος

το πήρε γελοκλαίοντας. Την ελυπήθη εκείνος,

εχάιδευσέ την κι έλεγε:

Μη τον ρωτάς τον ουρανό, Μάνος Χατζιδάκης

Μάνος Χατζιδάκης (Ξάνθη 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα 15 Ιουνίου 1994)

ΜΗ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε
μας πήρε ο πόνος και νυχτωθήκαμε
σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου
να πιω τον ήλιο μέσα απ’ τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό
το σύννεφο και το φεγγάρι
το βλέμμα σου το σκοτεινό
κάτι απ’ τη νύχτα έχει πάρει

Ό,τι μας βρήκε κι ό,τι μας λύπησε
σαν το μαχαίρι κρυφά μας χτύπησε
σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου
να πιω τον ήλιο μέσα απ’ τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό
το σύννεφο και το φεγγάρι
το βλέμμα σου το σκοτεινό
κάτι απ’ τη νύχτα έχει πάρει

  

http://www.hadjidakis.gr/homeweb.htm

Αζτέκοι

Το 1519, ο Ισπανός κατακτητής Hernán Cortés και οι 400 άνδρες του βάδισαν προς την πρωτεύουσα των Aztec την Tenochtitlan και αμέσως ήξεραν ότι βρέθηκαν σε ένα παράξενο και θαυμάσιο μέρος. Ο αυτοκράτορας Moctezuma II, πριν από την άφιξή τους, είχε στείλει στους Ισπανούς πολυτελή κοσμήματα και ωραία ρούχα. Πιθανόν να πίστευε ότι οι Ισπανοί είναι η θεότητα Quetzalcoatl, το «προικισμένο φίδι» που επέστρεφε στο Tenochtitlan από την ανατολή, ή ότι θα υποδεχόταν απεσταλμένους από ένα φιλικό κράτος. Οι Ισπανοί, κάνοντας τους δικούς λογαριασμούς, άρχισαν να εξερευνούν την πόλη, βρήκαν ναούς εμποτισμένους με αίμα και ανθρώπινες καρδιές που καίγονταν σε κεραμικά μαγκάλια. Τόσο παχιά ήταν η δυσωδία της ανθρώπινης σάρκας, έγραψε ο χρονικογράφος Bernal Díaz del Castillo, ώστε η σκηνή έφερε στο μυαλό καστιλιάνικο σφαγείο.

Πεντακόσια χρόνια αργότερα, η κεντρική πλατεία της πόλης του Μεξικού εξακολουθεί να σφύζει από

Καυτά χείλη ή χείλη της πόρνης ή Psychortia Elata

Αυτό το μικρό φυτό είναι κοινώς γνωστό ως «καυτά χείλη» ή «τα χείλη της πόρνης». Ωστόσο, το πραγματικό του όνομα είναι Psychortia Elata, είναι ένα πολύ μοναδικό είδος φυτού

Τα «καυτά χείλη» είναι το φανταχτερό κάλυμμα για τα μικρά λευκά λουλούδια και τα μικρά οβάλ

Η ειρηνική πλευρά της Παλαιστίνης (2014)

Σε μια οδυνηρή απεικόνιση της ειρηνικής αντίστασης, μια Παλαιστίνια γυναίκα στο χωριό Bilin, κοντά στο κράτος της Παλαιστίνης πρωτεύουσα της Ραμάλα, έχει φυτέψει έναν κήπο γεμάτο λουλούδια που καλλιεργούνται στο εσωτερικό των χρησιμοποιημένων χειροβομβίδων (δακρυγόνα) που συλλέγονται από συγκρούσεις μεταξύ ισραηλινών στρατιωτών και ντόπιων Παλαιστινίων.

Λόγω των υψηλών εντάσεων και συχνών συγκρούσεων μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, η γυναίκα δεν έχει καμία προμήθεια υλικών για αυτές τις μικρές ‘γλάστρες’. Μερικά από αυτά έχουν ακόμη τα καλώδια που συνδέονται έτσι ώστε να μπορούν να συνδεθούν με φράκτες ή άλλα αντικείμενα.

Το αρχαιότερο παντελόνι, 13ος-10ος αι. π.Χ.

The Guardian

Τα παλαιότερα γνωστά παντελόνια (oldest known trousers) είναι ένα ζευγάρι μάλλινα παντελόνια, περίπου 3.000 έως 3.300 ετών (13ος-10ος αιώνας π.Χ.), που ανακαλύφθηκε στο νεκροταφείο Yanghai κοντά στο Turpan, στη δυτική Κίνα, τα οποία φορούσαν νομάδες ιππείς για ιππασία, με σχέδιο με ίσια πόδια, φαρδύ καβάλο και καινοτόμο ύφανση twill που μοιάζει με μοντέρνα παντελόνια.

Ανακαλύφθηκε στη λεκάνη Tarim της Κίνας, στο νεκροταφείο Yanghai. Πρόκειται για ραδιοάνθρακα που χρονολογείται μεταξύ 13ου και 10ου αιώνα π.Χ.
    Τα παντελόνια είναι κατασκευασμένα από μαλλί και κατασκευασμένα με σύνθετες τεχνικές ύφανσης (twill, ταπισερί) για τη δημιουργία ανθεκτικών, εύκαμπτων παντελονιών με ενισχυμένα γόνατα και φαρδιά καβάλα, ιδανικά για ιππασία.
    Το σχέδιο, μαζί με κτερίσματα όπως χαλινάρι, υποδηλώνει ότι εφευρέθηκαν για τους μετακινούμενους κτηνοτρόφους για να επιτρέπουν την ελευθερία κινήσεων κατά την ιππασία αλόγων, αντικαθιστώντας τα απλούστερα καλύμματα ποδιών.