Κεχριμπάρι στο Καλίνινγκραντ

Στο Καλίνιγκραντ γίνεται η εξόρυξη του 80%
της παγκόσμιας παραγωγής κεχριμπαριού

που βρίσκεται στις νοτιοανατολικές ακτές της Βαλτικής και συνορεύει βορειοανατολικά με τη Λιθουανία και νότια με την Πολωνία. 

Κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι αυτή η μικρή περιοχή (διπλάσιας έκτασης από την Κρήτη) ανήκει στις Δημοκρατίες της Ρωσίας, με την οποία δεν συνδέεται εδαφικά –μάλιστα απέχει αρκετά χιλιόμετρα.

 

 είναι η γενέτειρα πόλη
του στοχαστή Ιμανουήλ Καντ

Το πρώην Κένινγκσμπερκ ανήκε στην ανατολική Πρωσία. Το 1945, μετά τη λήξη του Β΄ΠΠ, οι 'μεγάλοι' ηγέτες των ΕΣΣΔ, Ηνωμένου Βασιλείου, ΗΠΑ στη Συμφωνία του Πότσνταμ αποφάσισαν η συγκεκριμένη περιοχή να περάσει στην Σοβιετική Ένωση και έτσι μετονομάστηκε σε Καλίνιγκραντ.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, το Καλίνιγκραντ παρέμεινε στη δικαιοδοσία της Ρωσίας και όχι της Λιθουανίας -η οποία έγινε αργότερα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. 

Ο ρωσικός αυτός θύλακας -εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας- διαθέτει ρωσικούς πυραύλους.

Συμφωνία / Διάσκεψη του Πότσνταμ, 1945 (τρίτη συνάντηση)

Η Συμφωνία του Πότσνταμ (Potsdam Agreement) στις 17 Ιουλίου - 2 Αυγούστου 1945, είναι η τρίτη και τελευταία συνάντηση των «Τριών Μεγάλων Συμμάχων» των ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Μ. Βρετανία, αντίστοιχα: ο Χάρι Τρούμαν, (Harry S. Truman, 1884-1972), ο Ιωσήφ Στάλιν, (Joseph Stalin, 1924-1953) και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ (Winston Churchill, 1874-1965), ο οποίος αντικαταστάθηκε στις 28 Ιουλίου 1945 από τον Πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου τον Κλέμεντ Άττλη (Clement Attlee, 1883-1967).
        Η Διάσκεψη έλαβε χώρα στο Πότσνταμ της Γερμανίας μετά τη συνθηκολόγηση της Ναζιστικής Γερμανίας. Πρόκειται για ένα πολιτικό και διοικητικό πλαίσιο που καθόρισε τη μεταπολεμική διαχείριση της ηττημένης Γερμανίας.

Βασικά Σημεία
-Διακυβέρνηση Γερμανίας: Ίδρυση Συμμαχικού Συμβουλίου Ελέγχου για τη διοίκηση της ηττημένης χώρας, η οποία χωρίστηκε σε ζώνες μεταξύ ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Μ. Βρετανίας και Γαλλίας.

-Οι "5Δ": στόχος ήταν η Δημοκρατικοποίηση, Αποναζιστικοποίηση, Αποστρατιωτικοποίηση, Αποβιομηχάνιση (περιορισμένη) και Αποκέντρωση της Γερμανίας. Το Βερολίνο επίσης χωρίστηκε σε τέσσερις τομείς. Οι αποφάσεις της Διάσκεψης αποτέλεσαν τη βάση για τη μετέπειτα διάσπαση σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία.

-Σύνορα: Τα ανατολικά σύνορα της Γερμανίας μετακινήθηκαν στη γραμμή Όντερ-Νάισε παραχωρώντας έτσι εδάφη στην Πολωνία, η οποία μετακινήθηκε δυτικά, χάνοντας εδάφη προς την ΕΣΣΔ. Το Κένινγκσμπερκ το οποίο ανήκε στην ανατολική Πρωσία δόθηκε στην Σοβιετική Ένωση που μετονομάστηκε σε Καλίνιγκραντ. (κεχριμπάρι στο Καλίνιγκραντ)

Μετακινήσεις πληθυσμών: Αποφασίστηκε η οργανωμένη απέλαση μαζική μετακίνηση Γερμανικών πληθυσμών από Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και Ουγγαρία προς τη Γερμανία. Οι Σύμμαχοι ζήτησαν να γίνει «με ανθρώπινο τρόπο», κάτι που στην πράξη δεν τηρήθηκε.

-Αποζημιώσεις: Συμφωνήθηκε η καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων κυρίως προς τη Σοβιετική Ένωση από τη δική της ζώνη κατοχής.  Οι Δυτικοί θα έδιναν στη Μόσχα μέρος του βιομηχανικού εξοπλισμού από τις δικές τους ζώνες.

-Πολιτική αναδιοργάνωση: Επανασύσταση τοπικών κυβερνήσεων στη Γερμανία, ενίσχυση δημοκρατικών θεσμών, έλεγχος της εκπαίδευσης και του Τύπου για εξάλειψη ναζιστικής προπαγάνδας.

Μινωίτες και Μυκηναίοι, Αρχιτεκτονική Πολεοδομία, ΕΛΠ 12

Βαθμός 8

Φοιτητική εργασία της Ναυσικάς Αλειφέρη για "Πολεοδομία-Αρχιτεκτονική", ΕΑΠ

 

http://local.e-history.gr/pages/viewpage.action?pageId=17826393

ΠΑΛΑΤΙ ΚΝΩΣΟΥ

Εισαγωγή

Η διαφορετική έκφραση της Τέχνης προσδίδει ατομικότητα σε κάθε πολιτισμό. Οι αρχαιολόγοι διακρίνουν τις αλληλεπιδράσεις των πολιτισμών στα αντικείμενα δημόσιας και ιδιωτικής χρήσης (χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα), λατρείας (ειδώλια, ταφικά σήματα), στα αρχιτεκτονικά λείψανα κτισμάτων (οικιών και τάφων).

Στην πρώτη ενότητα θα μελετήσουμε τα μινωικά και μυκηναϊκά ανάκτορα της Εποχής του Χαλκού (3000-1100 π.Χ.) και θα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε ομοιότητες και διαφορές.

Στη δεύτερη ενότητα θα ασχοληθούμε με τις τοιχογραφίες, που σώθηκαν μετά την καταστροφή των προϊστορικών ανακτόρων.

Στην τρίτη ενότητα θα αναφέρουμε στοιχεία που μαρτυρούν τη συνέχεια της ελληνικής αρχιτεκτονικής στην πάροδο των αιώνων και πως η ανασκαφική έρευνα των προϊστορικών οικιών συνδέεται με τον τομέα του τουρισμού, τον τριτογενή παράγοντα της οικονομίας.

Η Αρχιτεκτονική των Προϊστορικών οικισμών    

O μινωικός πολιτισμός, του νησιού Κρήτη, κατά το τέλος της Μέσης Χαλκοκρατίας (1600-1100 π.Χ.) βρέθηκε στην ακμή του. Οι Μίνωες, ισχυρή ναυτική δύναμη, είχαν αναπτύξει εμπορικές