«Είναι μελέτη για τον
Έλληνα και τον Τούρκο και για τη σχέση τους στο επίπεδο των παραστάσεων και των
στερεοτύπων»
Αποσπάσματα από το βιβλίο του
Ηρακλή Μήλλα, Εικόνες Ελλήνων και Τούρκων,
εκδ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, Αθήνα, 2005.
Ο Ηρακλής Μήλλας στο βιβλίο του δίνει
ενδιαφέροντα στοιχεία για την προσπάθεια των Νεότουρκων να δημιουργήσουν
ιστορικό πλαίσιο∙ «ο λαός της Μικράς Ασίας είναι Τούρκοι των Χάτα οι
οποίοι έγιναν γνωστοί με ονόματα όπως Χετταίοι».
Οι Χετταίοι ήταν συγγενικό φύλο των
Σουμέριων (Sumerians). Ο σουμεριακός λαός θεωρείται ο αρχαιότερος, κατοικούσε στη
Μεσοποταμία και ανέπτυξε αξιόλογο πολιτισμό πριν από περίπου 8.000 χρόνια π.Χ.
Επιπλέον, στο βιβλίο, δίνονται στοιχεία για την ανάγκη
προσδιορισμού της ταυτότητας των Νεότουρκων είτε με εθνικό προσδιορισμό (παντουρκισμός)
είτε
με θρησκευτικό (ισλαμισμός) ως συνδετικός κρίκος της συνοχής των κατοίκων της Τουρκίας.
«Οι τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι της
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου και στις
αρχές του 20ού αιώνα
διακατέχονταν από μεγάλη ανασφάλεια σχετικά με το μέλλον τους. Έβλεπαν ότι ο κράτος τους ο «μεγάλος ασθενής», διαμελιζόταν και ήταν πολύ πιθανό ακόμα και να ‘πέθαινε’.
διακατέχονταν από μεγάλη ανασφάλεια σχετικά με το μέλλον τους. Έβλεπαν ότι ο κράτος τους ο «μεγάλος ασθενής», διαμελιζόταν και ήταν πολύ πιθανό ακόμα και να ‘πέθαινε’.
Αυτό εκφράστηκε χαρακτηριστικά από τον Ομέρ
Σεϊφετίν το 1912 όπου παρατηρούμε και τον ρόλο που απέδιδε στους μη
μουσουλμάνους: Γίνονται τελικά και οι
Τούρκοι ένα έθνος… Ο σκοπός των Ελλήνων είναι να πάρουν την Πόλη, τη Σμύρνη και άλλα μέρη και να πετάξουν
στην ανατολική όχθη του Κιζίλιρμακ (Ποταμού Άλυς) τα δεκατέσσερα εκατομμύρια Τούρκων
ο δε σκοπός των Αρμενίων είναι μια μεγάλη Αρμενία και γι’ αυτό θέλουν να
πετάξουν όλους τους Τούρκους στη δυτική όχθη του ίδιου ποταμού. Εάν και τα δύο
αυτά έθνη επιτύχουν τον σκοπό τους τότε δεν θα μείνει ούτε ένας Τούρκος στη
Μικρά Ασία όλοι θα πέσουν σ’ αυτόν τον ποταμό και θα χυθούν στη θάλασσα».
(σ. 29)
«Το 1908 είναι ένα ορόσημο στην
ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας. Οι Νεότουρκοι είναι οι εκφραστές της
αναδυόμενης τουρκικής εθνικής ταυτότητας. Οι επιλογές των κυβερνήσεων των
Νεότουρκων εκφράζουν αναζητήσεις που σχετίζονται με μια εθνογένενεση. […] …όπου
το θέμα της παιδείας απασχολεί την τουρκική διανόηση. Μια σπάνια μαρτυρία για
την κατάσταση της παιδείας των (μουσουλμάνων) Οθωμανών στις αρχές του 20ού
αιώνα είναι οι ανταποκρίσεις του Αχμέτ Σερήφ ο οποίος περιόδευσε ως
δημοσιογράφος τη Μικρά Ασία το 1909 και το 1910 και δημοσίευση τις εμπειρίες
του στην τουρκόφωνη εφημερίδα Τανίν της
Κωνσταντινούπολης.


