Πόσες φορές χρεοκόπησε η Ελλάδα μετά το 1830;

Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει πέντε φορές.

 
1. Χρεοκοπία 1827–1832 Τυπικά πριν το 1830, αλλά αφορά τα πρώτα δάνεια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας τα οποία η Ελλάδα δεν ήταν σε καλή οικονομική κατάσταση ώστε να τα αποπληρώσει.

2. Χρεοκοπία 1843 Μετά τα δάνεια της Αντιβασιλείας και την αδυναμία εξυπηρέτησης που οδήγησε στην επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου.

3. Χρεοκοπία 1860 Πίεση από την Μεγάλη Βρετανία για την πληρωμή τόκων των δανείων του Όθωνα. Θεωρείται προάγγελος της Έξωσης του βασιλιά.

4. Χρεοκοπία 1893 Η διάσημη φράση του Τρικούπη Δυστυχώς επτωχεύσαμεν. Ακολούθησε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (1898).

5. Χρεοκοπία 1932 Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. Η Ελλάδα εγκατέλειψε εγκαταλείπει τον «κανόνα χρυσού» και εφάρμοσε την παύση πληρωμών.

6. Χρεοκοπία 2010 (de facto) Άτυπη χρεοκοπία που δεν ονομάστηκε “πτώχευση”, ουσιαστικά, όμως, πρόκειται για την έκτη χρεοκοπία. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι θεωρούν ότι η οικονομική κρίση του 2010 αποτελεί την έκτη, λόγω της αδυναμίας πρόσβασης στις αγορές, της αναδιάρθρωσης χρέους (PSI), του διεθνούς οικονομικού ελέγχου, των μνημονίων.

Εμφανίζεται ένα ιστορικό μοτίβο στην Ελλάδα: αναβαθμίζεται μετά από κρίση ‒όχι πριν. Κάθε χρεοκοπία συνοδεύτηκε από μεγάλη στρατηγική μεταμόρφωση:

1843 → Σύνταγμα

1893 → εκσυγχρονισμός υποδομών & ΔΟΕ

1932 → βιομηχανική στροφή & αυτάρκεια

2010 → θεσμικές μεταρρυθμίσεις, εξωστρέφεια, ενεργειακή αναβάθμιση

Χριστούγεννα 2018, μακριά από το Ροβανιέμι

στον Πειραιά

μακριά από το....

Πολιτεία, Πλάτων, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ναυσικά Αλειφέρη, ΕΛΠ 22 

 

Ο Πλάτων (427/8-348 π.X.)  έζησε στην περίοδο κατά την οποία η Αθηναϊκή πολιτεία ήταν σε οικονομική και ηθική παρακμή. Η δε επιθυμία της μακεδονικής ηγεμονίας για εξάπλωση και κυριαρχία στον ελλαδικό χώρο ήταν έκδηλη απειλώντας με αφανισμό τις πόλεις-κράτη αλλά και τα προνόμια της αριστοκρατίας, μέλος της οποίας ήταν ο Πλάτων. Παράλληλα με τα πολιτειακά και στρατιωτικά θέματα, οι φιλόσοφοι ανταποκρινόμενοι στις απαιτήσεις της κοινωνίας ασχολήθηκαν με τον ίδιον τον άνθρωπο (με τη φράση αναφοράς του Πρωταγόρα: «πάντων χρημάτων μέτρον ο άνθρωπος»)· προσπάθησαν να προσδιορίσουν τους ρυθμιστικούς νόμους που διέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις, διαμορφώνοντας έτσι την Ανθρωποκεντρική περίοδο (μέσα 5ου-322 π.Χ.)

 

Οι αρετές της πλατωνικής δίκαιης πόλης

Κατά τη σωκρατική άποψη «η αρετή είναι γνώση» και οι ηθικές έννοιες (όπως φιλία, οσιότης, δικαιοσύνη, ανδρεία, σοφία, σωφροσύνη) περιλαμβάνονται στη μία αρετή. Ο Πλάτων αφού αποκάλεσε Ιδέες τα πρότυπα των αφηρημένων ηθικών εννοιών τα τοποθέτησε σε έναν υπερβατικό άχρονο, αιώνιο, σταθερό πεδίο. Έτσι,  αναγάγοντας τις Ιδέες-αξίες σε μια απόλυτη αληθινή εξω-πραγματικότητα, τους απέδωσε ιδιότητες –όπως σταθερότητα, καθολικότητα, αιωνιότητα– ίδιες με αυτές των φυσικών ρυθμιστικών νόμων· τους οποίους οι Σοφιστές θεωρούσαν πανίσχυρους με κύρος, αντιθέτως ευμετάβλητους και εφήμερους τους θεσπισμένους κοινωνικούς νόμους –προϊόντα ανθρώπινης σκέψης δίχως αξία.[1]