Ο Τάραντας, η αποικία της αρχαίας Σπάρτης στην Ιταλία, επηρέασε τον δυτικό Ελληνισμό

               Ο Τάραντας ως «πρωτεύουσα» της Μεγάλης Ελλάδας

Ήταν η μοναδική αποικία που ίδρυσαν οι Σπαρτιάτες, τον 8ο αιώνα π.Χ. από τους Παρθενίες (μια κοινωνική ομάδα που είχε αποκλειστεί από τα πλήρη πολιτικά δικαιώματα στη Σπάρτη και εξορίστηκε) που ίδρυσαν την αποικία Τάρας στην Κάτω Ιταλία.

Ο Τάραντας εξελίχθηκε σε μία από τις ισχυρότερες πόλεις της Magna Graecia, λειτουργώντας ως κέντρο ελληνικής γλώσσας και παιδείας, κόμβος εμπορίου ανάμεσα σε Ελλάδα, Ιταλία και Σικελία και σημείο διάδοσης ελληνικών θεσμών και τεχνών στη Δύση.  Η σπαρτιατική ταυτότητα του Τάραντα επιβίωσε για αιώνες στα ονόματα, στη χρήση του γράμματος Λ (Λακεδαίμων) σε λακωνικό νόμισμα, στις λατρείες και θεότητες κοινές με τη Σπάρτη (π.χ. Απόλλων Υακίνθιος), στα σύμβολα, στη στρατιωτική πειθαρχία και στρατιωτική οργάνωση. Ακόμη και μετά την κατάκτηση από τους Ρωμαίους, η πόλη διατήρησε ελληνικό χαρακτήρα. Η πόλη λειτούργησε ως πολιτιστικός πολλαπλασιαστής για τον ελληνισμό της Κάτω Ιταλίας ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ελληνισμού στη Δύση

Ναυτική και εμπορική δύναμη

Ο Τάραντας είχε ένα από τα ισχυρότερα ναυτικά της Δύσης. Αυτό επέτρεψε την προστασία των ελληνικών πόλεων της περιοχής, την ανάπτυξη εμπορικών δικτύων που μετέφεραν ελληνικά προϊόντα, ιδέες και τεχνογνωσία, την οικονομική άνθηση πολλών μικρότερων ελληνικών αποικιών. Με άλλα λόγια, ο Τάραντας ήταν οικονομικός κινητήρας του δυτικού ελληνισμού.

Πολιτιστική ακτινοβολία

Η πόλη έγινε κέντρο τέχνης (μεγάλη παραγωγή κορινθιακής και αττικής κεραμικής), μουσικής και ποίησης, φιλοσοφίας (ο Αρχύτας ο Ταραντίνος, μαθηματικός και φίλος του Πλάτωνα). Ο Αρχύτας, ειδικά, έκανε τον Τάραντα πνευματικό φάρο της Δύσης.

 

Στρατιωτική προστασία του ελληνισμού

Ο Τάραντας συχνά αναλάμβανε τον ρόλο του προστάτη των ελληνικών πόλεων της Ιταλίας αλλά και συχνά ζητούσε βοήθεια από την Ελλάδα όταν απειλούνταν από ιταλικά φύλα (Λουκανούς, Μεσσάπιους) ή από Ρωμαίους. Η πιο γνωστή περίπτωση είναι η πρόσκληση στον Πύρρο της Ηπείρου (280 π.Χ.) ήταν μια προσπάθεια (Πύρρειοι Πόλεμοι) να σωθεί ο ελληνισμός της Δύσης από την ανερχόμενη Ρώμη. Παρ' ότι η Σπάρτη δεν επενέβη άμεσα, ο Τάραντας θεωρούνταν αδελφή πόλη και μέρος του ευρύτερου σπαρτιατικού κόσμου.

 

Σπαρτιατική ταυτότητα και πολιτική επιρροή

Ως σπαρτιατική αποικία, ο Τάραντας μετέφερε στη Δύση στοιχεία της λακωνικής πειθαρχίας, διατήρησε σπαρτιατικές λατρείες και θεσμούς, λειτούργησε ως πολιτιστικός σύνδεσμος ανάμεσα στη Σπάρτη και τη Μεγάλη Ελλάδα. Αυτό ενίσχυσε την αίσθηση κοινής ελληνικής ταυτότητας σε μια περιοχή μακριά από τον ελλαδικό χώρο.

Κληρονομιά στη ρωμαϊκή εποχή

Ακόμη και μετά την κατάκτηση από τους Ρωμαίους ο Τάραντας παρέμεινε ελληνόφωνη πόλη, διατήρησε ελληνικά ήθη, τέχνες και λατρείες, αποτέλεσε κέντρο διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού στη Ρώμη. Πολλοί Ρωμαίοι λόγιοι και πολιτικοί σπούδασαν ή επηρεάστηκαν από τον ελληνικό πολιτισμό του Τάραντα.

 

΄Εριχ Φον Ντένικεν

του 1980,  εκδ. ΗΡΙΔΑΝΟΣ, (copyright 1968) 

Erich von Däniken (14/04/1935-10/01/2026)

ήταν Ελβετός συγγραφέας που έγινε παγκοσμίως γνωστός για τη θεωρία των «αρχαίων αστροναυτών», αλλά και εξίσου διάσημος για την έντονη κριτική που δέχτηκε από την επιστημονική κοινότητα. Γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1935 στην  Ελβετία, πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 2026 σε ηλικία 90 ετών.

 🚀 Το έργο που έγινε παγκόσμιο best seller (πούλησε 60-70 εκατομμύρια αντίτυπα σε περισσότερες από 30 γλώσσες) και τον έκανε διάσημο ήταν το Chariots of the Gods? (1968). Το βιβλίο υποστήριζε ότι οι Μάγια, οι Αιγύπτιοι και άλλοι αρχαίοι λαοί είχαν δεχτεί επισκέψεις από εξωγήινους, οι πυραμίδες και άλλα μνημεία δεν μπορούσαν να εξηγηθούν χωρίς «εξωγήινη τεχνολογία». Κατά τη θεωρία του «Οι επισκέπτες απ' το Σύμπαν» επηρέασαν την εξέλιξη της ανθρωπότητας.

του 1984, 1978 εκδ. ΝΟΤΟΣ

Η επιστημονική κοινότητα χαρακτήρισε τις θεωρίες του ψευδοεπιστήμη, ψευδοαρχαιολογία, πλαστογραφία ή αυθαίρετη ερμηνεία στοιχείων. Πολλοί αρχαιολόγοι και επιστήμονες έγραψαν βιβλία για να αντικρούσουν τις θέσεις του. Αντιμετώπισε νομικά προβλήματα και καταδικάστηκε αρκετές φορές για απάτη και οικονομικές παραβάσεις πριν γίνει διάσημος συγγραφέας. Παρά τις καταδίκες, συνέχισε να γράφει και να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Ίδρυσε το θεματικό πάρκο Mystery Park στην Ελβετία, το οποίο όμως έκλεισε μετά από λίγα χρόνια.

άρθρο του Μενέλαου Τασιόπουλου για την ανάγκη επινόησης νέας εθνικής ταυτότητας

 

05 Ιανουαρίου 2026,  parapolitika.gr

Αναγκαία µια νέα εθνική ταυτότητα 

H Ελλάδα έχει υπερβεί την περίοδο της χρεοκοπίας της. Βρισκόµαστε στα µέσα µιας επόµενης δεκαετίας σε σχέση µε αυτά που συνέβησαν τότε. Εχει ανακτήσει µια σχετική αυτονοµία, όσο επιτρέπει η θέση της στη ζώνη του ευρώ, στις πολιτικές αποφάσεις. Επίσης στον στρατηγικό προσδιορισµό της σε σχέση µε το µέλλον. Ενισχυτικό σε αυτό η απορρύθµιση στην ευρωπαϊκή ενότητα και η συνεχιζόµενη υποβάθµιση του κύρους και της ισχύος της Κοµισιόν στο πεδίο των ευρωπαϊκών δοµών και αρµοδιοτήτων.
            Η Ελλάδα παρουσιάζει σοβαρούς δείκτες προόδου. Οχι πλέον µε τη χρήση πλαστών στοιχείων τύπου greekstatistics, που κάποτε την οδήγησαν στην καταστροφή. Η Ελλάδα δεν αξιολογείται πλέον ως failed state, αλλά ως ένα λαµπερό success story στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Η ανάκαµψή της, που εξελίσσεται από το 2019 και µετά, µε την υπογραφή της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν βασίζεται σε κάποια χρηµατιστηριακή φούσκα. Αλλά σε πραγµατικά δεδοµένα, που δεν απειλούνται από µια απότοµη αναστροφή. Φυσικά η Ελλάδα δεν µπορεί να αυτοπροστατευθεί από µια βαθιά διεθνή οικονοµική κρίση που θα ξεκινήσει, για παράδειγµα, από τη Γουόλ Στριτ και θα επεκταθεί ως πυρκαγιά στα ευρωπαϊκά και τα διεθνή χρηµατιστήρια, στη βάση της κατάρρευσης των µετοχών τεχνολογίας. Αλλά αυτό δεν είναι ένα πρόβληµα που µπορεί να απασχολήσει περισσότερο την Αθήνα, σε σχέση µε τις βαθιές ρωγµές που θα υποστούν κεντρικές οικονοµίες της ∆ύσης. Αρα, τα µέτρα αντίδρασης και ανάκαµψης, έστω βαθµηδόν, θα είναι ένα γενικότερο ζήτηµα για την όποια ∆ύση και όχι ένα εθνικό πρόβληµα. Κάτι παρόµοιο µε ό,τι συνέβη µε την πανδηµία.
             Η Ελλάδα ανακτά τους στρατιωτικούς και διπλωµατικούς εξοπλισµούς της. Στον αέρα, τη θάλασσα και την ξηρά, προµηθεύεται αεροπλάνα, πολεµικά πλοία, πυραυλικά συστήµατα αεράµυνας στη βάση διµερών στρατηγικών συµφωνιών, αλλά και περιφερειακών αλληλεξαρτήσεων, που της δίνουν προνόµια ως εθνικό κράτος να συµπαραταχθεί µε συµµαχικές δυνάµεις που έχει επιλέξει στη βάση εθνικών συµφερόντων. Από την άλλη, όποιες και αν είναι οι κινήσεις και οι επιθετικές επιλογές αναθεωρητικών και επεκτατικών δυνάµεων, όπως η Τουρκία, η Ελλάδα κάθε χρόνο και περισσότερο θα µπορέσει να τις αντιµετωπίσει στη «σκιά των όπλων» και των Ενόπλων ∆υνάµεων µε αυξηµένη επάρκεια. Οι στρατηγικές της συµφωνίες µε τον τρόπο που έχουν δοµηθεί υπερβαίνουν τον ευρωπαϊκό ερµητισµό, σε αντίθεση, για παράδειγµα, µε τις περιόδους διακυβέρνησης του Κ. Σηµίτη και του Κ. Καραµανλή, µε κεντρική αυτήν µε τις ΗΠΑ και περιφερειακή µε το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τα Εµιράτα, αλλά και σειρά αραβικών ηγεσιών και κρατών που εµπλέκονται ή θα εµπλακούν στις «Συµφωνίες του Αβραάµ», που δίνουν ορατότητα αλλά και δυναµική συνεργασιών σε πρακτικό επίπεδο στον ενεργειακό, τον εµπορικό και τον στρατιωτικό τοµέα.
             Η παράδοση του είµαστε µέλη της Ε.Ε. και ανήκουµε στη στρατιωτική συµµαχία του ΝΑΤΟ είναι πλέον εµφανές ότι δεν επαρκεί, αλλά χρειάζεται µια νέα δυναµική. Η Ελλάδα βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να έχει προηγηθεί των εξελίξεων του 2025 και σήµερα να µην εγκλωβίζεται, στρατηγικά τουλάχιστον, σε διλήµµατα ή εξαρτήσεις που ακόµα και σηµαντικές κεντρικές χώρες της Ευρώπης δεν µπορούν να διαχειριστούν. Αυτό που κυρίως λείπει από την Ελλάδα, που αποκτά όλο και πιο ισχυρό διεθνές προφίλ, µέσω και του Κάθετου ∆ιαδρόµου, ή θα αποκτήσει µέσω της εξέλιξης της συµµαχίας των τριών θαλασσών, που εν δυνάµει θα πρέπει να µετατραπεί σε µια συµµαχία των έξι θαλασσών µε την περαιτέρω ενεργοποίηση της Ελλάδας, είναι η αυτοπεποίθηση.
 Η αποµάκρυνση της χώρας από την περίοδο της χρεοκοπίας έχει αποτύπωµα πολύ πιο ισχυρό στη δηµόσια οικονοµία, αλλά και σε κύριες εταιρείες, παρά στα µαζικά µεσοστρώµατα της χώρας, που συνεχίζουν σε αγοραστική δύναµη να βρίσκονται στην κατάληξη της ευρωπαϊκής αξιολόγησης. Αυτή η αντίθεση και ανισότητα δηµιουργεί προβλήµατα συνοχής στην κοινωνία και ανακυκλώνει έναν πανικό και µια ένδεια φιλοδοξιών για το έθνος.