Πειραιάς

ββββββββββ….

Ο  ήχος του βαποριού που σαλπάρει ή δένει στο λιμάνι δεν άφηνε και δεν αφήνει τους κατοίκους να ξεχάσουν την κοινή μοίρα όλων: από κάπου ήρθαμε, και κάπου θα πάμε. Η παραμονή, στο εδώ και στο τώρα κάνει τη διαφορά.

τριήρης

Νάρκισσος

👉Ο λατίνος ποιητής Πόπλιο Οβίδιος Νάσων  (43π.Χ-17μ.Χ) στο επικό έργο του, Μεταμορφώσεις αναφέρει τον Νάρκισσο ως γιο της νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισσού. Ο ωραίος Βοιωτός ήταν μοναχικό άτομο, απολάμβανε τους περιπάτους στο δάσος και έμενε αδιάφορος στις Νύμφες. Απέκρουσε τον έρωτα της νύμφης Ηχώς -με αποτέλεσμα εκείνη να χάσει τη φωνή της και έτσι ακούγονταν μόνο οι τελευταίες συλλαβές.
Οι Νύμφες ζήτησαν από τη θεά Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα, να τιμωρήσει τον νεαρό. Η Αφροδίτη κατάφερε  να ερωτευτεί ο Νάρκισσος τον εαυτό του. Πως; Κάποια μέρα καθώς εκείνος κοίταξε την εικόνα του να καθρεφτίζεται στα νερά μιας λίμνης, θαμπώθηκε από την ομορφιά του. Από τον καημό του γι αυτόν τον ανεκπλήρωτο –για το είδωλό του– έρωτα, μαράζωσε και τελικώς πέθανε. Πεθαίνοντας μεταμορφώθηκε σε λουλούδι με κιτρινόλευκα πέταλα, το οποίο πήρε το όνομά του ήρωα.

1891

👉Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ,
μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουάιλντ (Oscar Wilde)

Ο νεαρός αριστοκράτης Ντόριαν Γκρέυ, ερωτεύτηκε το πορτραίτο του, που είχε φιλοτεχνήσει ο ζωγράφος φίλος του. «Σε τι τερατώδη στιγμή αλαζονείας και πάθους είχε προσευχηθεί να κρατήσει το πορτραίτο το βάρος των ημερών του κι αυτός να μείνει με την αδιάφθορη λαμπρότητα της αιώνιας νιότης». Τα χρόνια περνούσαν και παρόλο 

που ο Ντόριαν ακολουθούσε έκλυτο βίο, διατηρούσε τη νεότητά και το κάλλος του. Αντιθέτως, το πορτρέτο δεχόταν 

τα σημάδια της φθοράς του χρόνου: 

ρυτίδιαζε και παραμορφωνόταν. Όταν ο Ντόριαν 

κατάλαβε το μέγεθος της ματαιοδοξίας...

Σειληνοί και... Ιωάννης Δαμασκηνός

 

www.nationalgallery.org.uk

 

 

 

Anthony van Dyck   (1599-1641)                     

φλαμανδός ζωγράφος

Drunken Silenus supported by Satyrs

 

📌Μυθολογικοί δαίμονες των τρεχούμενων νερών και της ευφορίας της γης, σύντροφοι του Διόνυσου 

και κατάγονταν από τη Θράκη και τη Φρυγία. Αν και συχνά συγχέονται με τους Σάτυρους, 

ήταν διαφορετικά πλάσματα. Η αναπαράσταση των Σειληνών με χαρακτηριστικά τράγου αποτελεί ελληνιστική εξέλιξη που προήλθε από τη σύνδεσή τους με τον Πάνα.

Κατά τη μυθολογία, ο βασιλιάς της Νίσας στη Λιβύη, Σειληνός  ήταν γιος του Ερμή ή του Πάνα 

και κάποιας Νύμφης. Αυτός είχε διαπαιδαγωγήσει τον θεό Διόνυσος, 

χρησίμευε ως μάντης στους ανθρώπους, μόνον όμως αφού αυτοί τον μεθούσαν. 

Οι Σειληνοί συνήθως διασκέδαζαν τον Διόνυσο παίζοντας μουσική και 

χορεύοντας με τις Μαινάδες. Κατά τον μύθο είχαν πολεμήσει μαζί με τον Διόνυσο 

εναντίον των Γιγάντων.