Εργαστήρια κατασκευής πυρομαχικών και όπλων κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821

Την πρώτη ουσιαστική ελληνική πολεμική βιομηχανία αποτελούν τα εργαστήρια παραγωγής πυρομαχικών και όπλων που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιβίωση της Επανάστασης. Λειτουργούσαν ήδη από τον 18ο αιώνα και κατά της διάρκειας της Ελληνικής Επανάστασης κατά των Οθωμανών παρήγαγαν τεράστιες ποσότητες μπαρουτιού. Τα εργαστήρια δεν ήταν πολλά, αυτά όμως, που υπήρχαν και λειτουργούσαν συστηματικά, κάλυπταν μέρος των αναγκών του Αγώνα. Η Δημητσάνα αποτέλεσε τον κεντρικό πυρήνα παραγωγής μπαρουτιού, ενώ μικρότερες βιοτεχνίες σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα παρήγαγαν, επισκεύαζαν και συναρμολογούσαν όπλα και βόλια.
        Το μπαρούτι παραγόταν κυρίως στη Δημητσάνα, αλλά και σε μικρότερες μονάδες στα Καλάβρυτα, στη Στεμνίτσα και σε άλλα ορεινά χωριά με πρόσβαση σε νερόμυλους. Τα βασικά εργαστήρια πυρομαχικών, όμως, ήταν οι μπαρουτόμυλοι της Δημητσάνας. Ήταν ο κύριος τροφοδότης πυρομαχικών των ελληνικών πολεμικών σωμάτων. Η διαδικασία παραγωγής περιλάμβανε άλεση νίτρου, θείου και κάρβουνου σε νερόμυλο, στη συνέχεια ανάμειξη, ξήρανση, κοσκίνισμα και συσκευασία. Οι Αγωνιστές έλεγαν χαρακτηριστικά ότι «η Δημητσάνα μας έσωσε», επειδή χωρίς μπαρούτι δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του πολέμου.
        Στην ηπειρωτική Ελλάδα λειτουργούσαν τοπικά εργαστήρια όπλων και πυρομαχικών, τα οποία εξυπηρετούσαν κυρίως τις ανάγκες των κλεφτών και αρματολών και αργότερα των εξεγερμένων Ελλήνων. Δεν επρόκειτο για μεγάλα εργοστάσια, αλλά για μικρές, ευέλικτες μονάδες που λειτουργούσαν σε χωριά και ορεινές περιοχές. Λειτουργούσαν εργαστήρια κατασκευής όπλων (καριοφίλια, πιστόλες, γιαταγάνια), επισκευής και συναρμολόγησης όπλων τα οποία ήταν παλιά, φθαρμένα, ή με εισαγόμενους μηχανισμούς που εισάγονταν κυρίως από Ιταλία και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες -απαραίτητες ενέργειες που εξασφάλιζαν τη λειτουργικότητά τους. 

        Υπήρχαν και εργαστήρια που παρήγαγαν βόλια σε μικρά χυτήρια: λιώσιμο μολύβδου, χύσιμο σε καλούπια, καθαρισμός και λείανση.

Τσελεμεντές Νικόλαος (1878-1958)

Αφίσα για τον ΟΔΗΓΟ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ
                του Νικόλαου Τσελεμεντέ

H ενσωμάτωση της Θεσσαλίας και Άρτας το 1881 στην Ελλάδα ακολουθήθηκε από εσωτερική αναδιάρθρωση και έτσι έγινε εντονότερη η προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας (από τον Χαρίλαο Τρικούπη έως τον Ελευθέριο Βενιζέλο) για να αποκτήσει η χώρα ευρωπαϊκή φυσιογνωμία.

Οι ποιητές και λογοτέχνες -υιοθετώντας σιγά σιγά τη δημοτική γλώσσα- επηρεάστηκαν από τα λογοτεχνικά ρεύματα της εποχής, όπως τον Παρνασσισμό, Συμβολισμό, Ρεαλισμό, Νατουραλισμό, τα οποία είχαν γεννηθεί στη Γαλλία.

    Την περίοδο 1880-1930, ο Κωστής Παλαμάς κυριαρχούσε στην «Νέα Αθηναϊκή Σχολή», ο Νικόλαος Πολίτης συγκέντρωνε λαογραφικό υλικό, ο Γιάννης Βλαχογιάννης "αποκρυπτογραφούσε" (για 2 σχεδόν χρόνια) τα απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη και ο Γρηγόριος Ξενόπουλος διηύθυνε το περιοδικό «Διάπλασις των Παίδων» (1879-1948).

Και ενώ η λογοτεχνική γενιά είχε συσπειρωθεί στα μηνιαία περιοδικά «Εστία» (1876-1895) και «Νουμά» (1903-1931) προσφέροντας πνευματική τροφή στους αναγνώστες,  

ο Νικόλαος Τσελεμεντές ασχολήθηκε με την αναγκαία τροφή του σώματος.

   

Αληθής Ιστορία, για τη Σελήνη του Λουκιανού - 2ος αιώνας μ.Χ.

        Αλφαβητάριο  "ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ",

του Επαμεινώνδα Γεραντώνη, ΑΘΗΝΑΙ 1950

 Στην Αρχαιότητα υπήρχε η δοξασία 

ότι στη Σελήνη

κατοικούσαν νοήμονα όντα.

Η λέξη φεγγάρι προέρχεται από τη μεσαιωνική ελληνική λέξη φεγγάριν (10ος-11ος αι.), η οποία αποτελεί υποκοριστικό του αρχαίου ελληνικού ουσιαστικού φέγγος (=φως, λάμψη).
Ετυμολογικά στοιχεία:
Ρίζα: από το αρχαίο φέγγος > φεγγάριον (υποκοριστικό)  > φεγγάριν > φεγγάρι.
Σημασία: Η ονομασία δόθηκε περιφραστικά, υποδηλώνοντας το ουράνιο σώμα που εκπέμπει φως, αντικαθιστώντας σταδιακά την αρχαία λέξη Σελήνη στην δημώδη ομιλία. Ετυμολογικά σημαίνει «το φωτεινό» ή «το μικρό φως»
Συγγενικά: Σχετίζεται με το φεγγοβόλος, φεγγαράκι, φεγγάρι.

«Αληθής Ιστορία»

Καλός δε παρά Σεληνίταις νομίζεται, ήν που τις φαλακρός ή. Και μην και γένεια φύουσιν μικρόν υπέρ τα γόνατα. Και όνυχας εν τοις ποσίν ουκ έχουσιν, αλλά πάντες εισίν μονοδάκτυλοι. Και επειδάν ή πονώσιν ή γυμνάζωνται, γάλακτι παν το σώμα ιδρούσιν, ώστε και τυρούς απ’ αυτού πήγνυνται. Τους δε οφθαλμούς περιαιρετούς έχουσι και πολλοί τους σφετέρους απολέσαντες παρ’ άλλων χρησάμενοι ορώσιν. Τινές δε και πολλούς αποθέτους έχουσιν, οι πλούσιοι.

Κάτοπτρον δε μέγιστον κείται υπέρ φρέατος ου πάνυ βαθέος. Αν μεν ουν εις το φρέαρ καταβή τις, ακούει πάντων των εν τη γη λεγομένων, εάν δε εις το κάτοπτρον αποβλέψη, πάσας μεν πόλεις, πάντα δε έθνη ορά.

Τότε και τους οικείους εγώ εθεασάμην και πάσαν την πατρίδα, ει δε κακείνοι εμέ εώρων, ουκέτι έχω ειπείν. Όστις δε ταύτα μη πιστεύει ούτως έχειν, άν ποτε και αυτός εκείσε αφίκητα, είσεται ως αληθή λέγω.

Ηγεμόνας, του Νικολό Μακιαβέλλι

Niccolò di Bernardo dei Machiavelli 

(3 Μαΐου 1469-21 Ιουνίου 1527), Φλωρεντιανός διπλωμάτης, 

πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας.

Ο Μακιαβέλι έγραψε το βιβλίο ΗΓΕΜΟΝΑΣ το 1513. 

Ο τίτλος του ήταν II principe, (Ο πρίγκιπας), 

με οδηγίες για την οργάνωση της διοίκησης 

προς τον Lorenzo Β' των Μεδίκων, Λούκα του Ουρμπίνο. 

Δημοσιεύτηκε το 1532.

Αποσπάσματα

Η κατάκτηση της εξουσίας

Να ξέρεις πως για να αποκτήσεις την εξουσία

Δύο τρόποι ανέκαθεν υπάρχουν: να την κληρονομήσεις ή να την κατακτήσεις.

Δύο μέσα ανέκαθεν υπάρχουν: τα όπλα τα δικά σου ή τα όπλα των άλλων.

Δύο προϋποθέσεις ανέκαθεν υπάρχουν: η τύχη ή η ικανότητα.

Καρτέρι στην Ιστορία

SYRIAN CIVIL WAR, 2013

3 June 2013

Η Ιστορία είναι μέγας διδάσκαλος αλλά και μεγάλη παγίς, Κανελλόπουλος Π.

Συρία 2013
NBCNEWS.COM

Απόσπασμα από κείμενο του Παναγιώτη Κανελλόπουλου:

Κηρύκειο, τσάκρα, ποιμαντική ράβδος, DNA

✔Κηρύκειο ήταν το έμβλημα του Ερμή, θεού της επικοινωνίας  (οι αρχαίοι Έλληνες τον λάτρευαν ως αγγελιοφόρο, ψυχοπομπό, προστάτη του εμπορίου, των τυχερών παιχνιδιών και των κλεφτών). Το ραβδί κρατούσαν οι κήρυκες και οι πρέσβεις. Ήταν το σύμβολο της ομόνοιας και της παύσης των διαφορών, το οποίο αποτελούνταν από μια λεπτή ράβδο δάφνης ή ελιάς με δύο μικρά φτερά και δύο φίδια που μάχονται το ένα αντίκρυ στο άλλο τυλιγμένα πάνω στη ράβδο.

Ετυμ. αρχ, κήρυξ, -υκος, που συνδέεται με τη σανσκριτική λέξη karu=τραγουδιστής, ποιητής.

✔Τσάκρα στα σανσκριτικά σημαίνει τροχός. Σύμφωνα με τον ινδουιστικό μυστικισμό πρόκειται για ψυχικά κέντρα ενέργειας που βρίσκονται στο σώμα του ανθρώπου και διαμέσου αυτών ρέει η ενέργεια. Η ποιότητα της ενέργειας επηρεάζει θετικά ή αρνητικά τη λειτουργία των τσάκρα.

Τα επτά κέντρα εισροής ενέργειας κατά τους αρχαίους Έλληνες ήταν:
1. Δέμας ή σήμα ή σώμα.
2. Επιθυμικόν, η γενετήσιος ορμή.
3. Θυμικόν, οι ψυχικές επιθυμίες
4. Φρην ή νοητικόν
5. Αιτιατόν
6. Λόγος ή διαισθητικόν ή ενορατικόν.
7. Νους ή νόος

✔Ποιμαντική ράβδος.  Στην άκρη της έχει ένα δικέφαλο φίδι με τα κεφάλια του στραμμένα προς τον σταυρό στο κέντρο. Δίνεται στον επίσκοπο κατά τη χειροτονία του. 

Ιερώνυμος, ο 20ός προκαθήμενος της  Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος.
Εξελέγη την 7η Φεβ. 2008

✔DNA είναι ένα νουκλεϊκό οξύ που περιέχει τις γενετικές πληροφορίες που καθορίζουν τη βιολογική ανάπτυξη όλων των κυτταρικών μορφών ζωής και των περισσοτέρων ιών. Το DNA συνήθως έχει τη μορφή διπλής έλικας.

Υπάρχουν εκατομμύρια γονίδια σε κάθε κύτταρο. Το DNA βρίσκεται μέσα στον πυρήνα του κάθε κυττάρου με τη μορφή διπλής αλυσίδας είναι μπλεγμένο σαν κουβάρι και μορφοποιείται σε χρωματοσώματα μόνο στη φάση που το κύτταρο πολλαπλασιάζεται. Αν μπορούσαμε να ξετυλίξουμε αυτό το κουβάρι του κάθε κυττάρου, να το εκθειάσουμε και να προσθέσουμε στη σειρά όλα τα μήκη των DNA αλυσίδων όλων των κυττάρων ενός μόνο ανθρώπου, το μήκος αυτό θα ισοδυναμούσε με δύο φορές την απόσταση Γης-Σελήνης!

 

 

 

δε(σ)οξυριβο(ζο)νουκλεϊ(νι)κό οξύ,

 Deoxyribonucleic acid, DNA                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η θέση των ιθαγενών της Αμερικής

http://www.uwec.edu/geography/ivogeler/w188/i.htm

Η θέση των ιθαγενών της Αμερικής απέναντι στη δυτική άποψη της Ιστορίας και της Αρχαιολογίας:

«Η προϊστορία είναι μια δυτική έννοια σύμφωνα με την οποία κοινωνίες που δεν ανέπτυξαν γραφή δεν έχουν ιστορία. Αυτή η άποψη ταιριάζει τέλεια στο εξελικτικό πλαίσιο σκέψης των δυτικών κοινωνιών… Η αρχαιολογία ήταν μέχρι τώρα ένα μέσο κυριαρχίας και αποικιακής αποστέρησης της ταυτότητάς μας.

Αν οι Ινδιάνοι μπορούσαν να την πάρουν πίσω στα χέρια τους θα εξασφαλίζαμε νέα εργαλεία για να κατανοήσουμε την ιστορική μας εξέλιξη και έτσι θα ενδυναμώναμε τα σημερινά αιτήματά μας και σχέδια για το μέλλον» (Condori, 1989).

(από το βιβλίο «Εισαγωγή στον Ελληνικό Πολιτισμό» του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ).