TRUTH

Τα συναισθήματα όταν υπάρχουν

αψηφούν τους περιορισμούς

τον εγωισμό, τις υποχρεώσεις,

οι σκέψεις αποκωδικοποιούνται

ξεχύνονται από το στόμα

σχηματοποιούνται

σε λέξεις, σε κραυγές

η απαίτηση του ενός

οι ψευδαισθήσεις να γίνουν 

σχέδια ή σχεδίες

η συναισθηματική πίεση στον άλλον

για να πει αυτά που δεν αγγίζουν τη γλώσσα

δημιουργεί νεκροταφείο ψεμάτων

Το πεπρωμένο μου, Μάγια Μελάγια

Μελπομένη Τσιριγώτη γεννήθηκε στην Πλάκα το 1928- πέθανε το 2014

Όσο κι αν θέλω δεν μπορώ

Να φύγω μακριά σου

Και κάθε μέρα πιο πολύ
Ποθώ το κάθε σου φιλί
Λατρεύω την ψευτιά σου

Στον δρόμο τον χαμένο μου
Είσαι το πεπρωμένο μου

Να σε μισήσω προσπαθώ
Μα δεν το κατορθώνω
Κι όσο βαριέσαι σ αγαπώ
Και ζω στον κόσμο τον κακό
Να σε λατρεύω μόνο

Όλο με καις σαν την φωτιά
Φαρμάκια με ποτίζεις
Μα δεν σε βγάζω απ την καρδιά
Τα όνειρά μου τα φτωχά
Με πείσμα κι αν γκρεμίζεις

1963

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Τόνυ Μαρούδας

Απουσία αισθητή, κάπου στη Γάζα

ΓΙΑΤΙ;

‎Gaza Under Attack

γρήγορη και απότομη ενηλικίωση,

ένα μωρό σε ρόλο 'μαμάς'

χρειάζεσαι μια τεράστια αγκαλιά

και αντί γι' αυτό

βλέπoντας με ορθάνοιχτα μάτια την απώλεια,

να έχεις την έγνοια να προστατεύσεις κάτι που αγαπάς πολύ

σήμερα μια κούκλα

αύριο ένα παιδί

περιμένεις; τι;

ελπίζεις; τι;

ξέρεις να ελπίζεις ότι  ίσως βρεθεί κάποιος να τερματίσει αυτό που ζεις;

ξέρεις; 

ότι υπάρχει μια καλύτερη εκδοχή της ζωής;

Νανούρισμα, Κρητικό παραδοσιακό

Πάρε το ύπνε το παιδί, κι άμε το στα περβόλια.
Γέμισε τα στηθάκια του, γαρύφαλλα και ρόδα.
Κοιμήσου εσύ, μωράκι μου, σε κούνια καρυδένια,
σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια.
Κοιμήσου με τη ζάχαρη, κοιμήσου με το μέλι
και νίψου με το ανθόνερο, που νίβονται οι αγγέλοι.

Στόχος

Ένας μαθητής πήγε στον ραβίνο Nachman της Bratslav:

-Δεν θα συνεχίσω με τις σπουδές μου ιερών κειμένων. Ζω σε ένα μικρό σπίτι με τα αδέλφια και τους γονείς μου, και ποτέ δεν έχω τις ιδανικές συνθήκες για τη συγκέντρωση σε αυτό που είναι σημαντικό.

Ο Nachman επισήμανε τον ήλιο και ζήτησε από τον μαθητή του να τοποθετήσει το χέρι του πάνω από το πρόσωπό του, προκειμένου να τον κρύψει.

Ο μαθητής υπάκουσε.

- Το χέρι σου είναι μικρό, αλλά μπορεί να καλύπτει πλήρως τη δύναμη, το φως και το μεγαλείο του μεγάλου ήλιου. Με τον ίδιο τρόπο, τα μικρά προβλήματα καταφέρνουν να σου δώσουν την δικαιολογία που χρειάζεσαι, προκειμένου να εμποδίσεις την πρόοδό σου κατά τη διάρκεια του πνευματικού ταξιδιού σου. Ακριβώς όπως το χέρι σου έχει τη δύναμη να κρύψει τον ήλιο, η μετριότητα έχει τη δύναμη να κρύψει το εσωτερικό φως.

Μην κατηγορείτε τους άλλους για τη δική σας ανικανότητα.

Πού είναι...

... το άλλο κουκλί;

... η μαμά;

.... ο μπαμπάς;

... ποιοι/ποιες;

ΓΙΑΤΙ; φρίκη

Οι Παρθενίες της Σπάρτης, 8ος αι. π.Χ.

Οι Παρθενίες της Σπάρτης είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και μυστηριώδεις κοινωνικές ομάδες της αρχαϊκής Ελλάδας. Η ύπαρξή τους συνδέεται άμεσα με την ίδρυση του Τάραντα στην Κάτω Ιταλία και με μια κρίσιμη στιγμή της Ιστορίας της Σπάρτης.

 Οι Παρθενίες ήταν μια ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία Σπαρτιατών, που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσσηνιακού Πολέμου (8ος-7ος αι. π.Χ.) ‒περίοδος πολέμου και κοινωνικής κρίσης. Υπάρχουν δύο βασικές εκδοχές για την προέλευσή τους.

        Η «επίσημη» εκδοχή, σύμφωνα με τον Παυσανία και τον Αριστοτέλη, στη διάρκεια του Μεσσηνιακού Πολέμου, πολλοί Σπαρτιάτες πολεμούσαν μακριά από την πόλη, τη Σπάρτη. Οι Σπαρτιάτισσες που είχαν μείνει στην πόλη απέκτησαν παιδιά με τους περίοικους (κατώτερη τάξη). Έτσι τα παιδιά αυτά θεωρήθηκαν νόθα και χωρίς πλήρη πολιτικά δικαιώματα και ονομάστηκαν «Παρθενίες» επειδή οι μητέρες τους θεωρήθηκε ότι είχαν μείνει «παρθένες» αφού δεν είχαν συνευρεθεί ερωτικά με Σπαρτιάτη όμοιο, νόμιμο σύζυγο.

        Η «επαναστατική» εκδοχή,  σύμφωνα με τον Ανδροτίων και τον Διόδωρο, οι Παρθενίες ήταν γνήσιοι Σπαρτιάτες, αλλά γεννημένοι από γάμους που δεν είχαν εγκριθεί από την πόλη-κράτος.

        Όπως και να έχει, οι Παρθενίες, όταν ενηλικιώθηκαν, ζήτησαν πολιτικά δικαιώματα. Η Σπάρτη αρνήθηκε την αναγνώρισή τους με αποτέλεσμα την οργάνωση συνωμοσίας των Παρθένιων για εξέγερση. Όταν αποκαλύφθηκε η συνωμοσία, η Σπάρτη προκειμένου να αποφευχθεί εμφύλιος πόλεμος οι Παρθένιοι εξορίστηκαν· τους δόθηκε εντολή να ιδρύσουν νέα αποικία, και έτσι οδηγήθηκαν στη νότια Ιταλία. Το 706 π.Χ. ίδρυσαν τον Τάραντα (Taras) ‒τη μοναδική αποικία που ίδρυσε ποτέ η Σπάρτη‒ ο οποίος έγινε κορυφαίο κέντρο του δυτικού ελληνισμού.

Οι Παρθενίες δεν ήταν είλωτες, αλλά ούτε και πλήρεις Σπαρτιάτες (όμοιοι). Ήταν μια ενδιάμεση κατηγορία, με περιορισμένα δικαιώματα και κοινωνική ανασφάλεια. Αυτό εξηγεί την ένταση με την πολιτεία, την επιθυμία τους για πολιτική συμμετοχή και τελικώς την αποστολή τους στην αποικία. Η αποστολή είχε χαρακτήρα εξορίας αλλά και επέκτασης της σπαρτιατικής επιρροής στη Δύση. Η ιστορία τους δείχνει πώς η Σπάρτη διαχειριζόταν κοινωνικές εντάσεις και πώς η αποικιοκρατία λειτουργούσε ως «βαλβίδα εκτόνωσης».

'Υπνος και ειρήνη θα 'θελα για σένα να ΄χα γίνει

2014

Άλλη μια άκρως πολυεπίπεδα συμβολική και ρεαλιστική φωτογραφία. Δύο άνθρωποι ως εκπρόσωποι των δύο σεξουαλικών φύλων αλλά και ως μέλη μιας συγκεκριμένης κοινότητας ανταλλάσσουν φιλί πάθους. Ο ισχυρός εβραίος άντρας που υπερβαίνει το τείχος, βρίσκεται ψηλά και ‘επιτίθεται’ στην καταπιεσμένη παλαιστίνια γυναίκα που βρίσκεται χαμηλά.

👉Διαφορετική ματιά από αυτή του ρομαντικού Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Στη θεατρική τέχνη ο Ρωμαίος υψώνεται ενώ η Ιουλιέτα γέρνει προς την πλευρά του (οι στάσεις δεν δηλώνουν υποταγή αλλά ανάγκη). Η ειρήνη για τον συγγραφέα προσεγγίζεται ως διαπροσωπική υπόθεση και όχι ως διακρατική.

1961, Δημήτρης Παπαμιχαήλ και Αντιγόνη Βαλάκου

Romeo and Juliet by William Shakespeare

Καλή σου νύχτα, χίλιες φορές καλή σου νύχτα. 

-Χίλιες φορές κακή χωρίς το φως σου.

-Καληνύχτα καληνύχτα τούτη η πίκρα του χωρισμού έχει μια γλύκα τόση

που καληνύχτα θα σου λέω μέχρι να ξημερώσει. 

Ύπνος να ’ρθει στα μάτια σου και στην καρδιά σου ειρήνη. 

Ύπνος και ειρήνη θα 'θελα για σένα να ’χα γίνει.

Φωτογραφία της ειρήνευσης, που, αν και στημένη, είναι στ’ αλήθεια εντυπωσιακή. Και το μήνυμα -της εφικτής προσέγγισης μεταξύ λαϊκών ανθρώπων, που αλλάζουν νοοτροπία και συναποφασίζουν την αυτοδιάθεσή τους- είναι ελπιδοφόρο.

        

αν πρόκειται να σωθεί έστω και ένα παιδί...

http://www.unicef.gr/

Ακόμη και σε αυτήν την τόσο τραγική, θλιβερή κατάσταση χρησιμοποιείται από τους εμπόρους του ανθρώπινου δράματος η ίδια μέθοδος, το ίδιο κόλπο: η σοκαριστική εικόνα. Στη συγκεκριμένη αφίσα βλέπουμε ένα πανέμορφο παιδάκι με λαμπερά ματάκια και ολοστρόγγυλα μαγουλάκια -στο Διαδίκτυο κυκλοφορούν και άλλα στημένα σκηνικά με αθώα αγγελούδια. Μήπως είναι προτιμητέες οι διαφημίσεις με ρακένδυτα, εξαθλιωμένα παιδάκια; Φρίκη και οι δυο επιλογές.
    Είναι αισχρή η εμπορευματοποίηση του πόνου όταν κάποιοι αποφασίζουν πότε, που, με τι, ακόμη και το μέτρο της συγκίνησης. Απευθύνονται σε αυτούς που θα εντυπωσιαστούν από την εικόνα και φορώντας τη μάσκα της συμπόνιας θα πατήσουν like και θα συνεχίσουν το ρολάρισμα στον βομβαρδισμό εικόνων του Internet.
    Ένα κείμενο για μια τέτοια δράση δεν χρειάζεται προσωπάκι. Ούτως ή άλλως θα ενδιαφερθούν οι άνθρωποι που έχουν συναισθήματα, που έχουν κότσια να συγκεντρωθούν στις λέξεις, που πίσω από αυτές 'βλέπουν' ψυχές (ανήλικες και ενήλικες) να αφανίζονται.

Το Παλάτι των πολυέδρων, Κρεμλίνο

Το "Παλάτι των Όψεων" στο Κρεμλίνο αναφέρεται στο Ανάκτορο των Πολυέδρων (Granovitaya Palata), το παλαιότερο κοσμικό κτίριο της Μόσχας στην Πλατεία των Καθεδρικών Ναών, που χρησίμευε ως κύρια αίθουσα δεξιώσεων των Τσάρων και είναι σήμερα επίσημη αίθουσα τελετών, ενώ η όψη του διακοσμείται από πλευρικά πολυεδρικά στοιχεία, δικαιολογώντας το όνομά του. 

Οριεντάλ

Η λέξη oriental σημαίνει κυρίως ανατολικός ή ανατολίτικος, προερχόμενη από τη γαλλική λέξη για την Ανατολή. Επίσης αναφέρεται σε οτιδήποτε προέρχεται ή σχετίζεται με την Ανατολή (Ασία, Μέση Ανατολή), αλλά και με την φανταχτερή/χλιδάτη αισθητική, ειδικά στην αργκό, παραπέμποντας στην κουλτούρα της Μέσης Ανατολής. 

 Συχνά συνδέεται με τον "χορό της κοιλιάς" belly dance ή Oriental Dance, γνωστός και ως χορός της κοιλιάς, ένας γυναικείος χορός από τη Μέση Ανατολή (Αίγυπτος, Τουρκία, Λίβανος) που χαρακτηρίζεται από κινήσεις της κοιλιάς και των γοφών.

ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΑ... ΑΤΟΜΑ

«Το υποσυνείδητό μας, εκτός των άλλων, ελέγχει την ομιλία μας, το βλέμμα μας, τη γλώσσα του σώματός μας. Έτσι, επηρεάζουμε τους γύρω μας, καθώς λαμβάνουν  σε υποσυνείδητο επίπεδο αυτά που νοιώθουμε  και σκεφτόμαστε την κάθε στιγμή, και μας συμπεριφέρονται αναλόγως». (http://visualmeditation.gr/portfolio/%CE%B7-%CE%B4%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7%CF%82/)

Αυτό είναι ένα από τα χαμένα κομματάκια του παζλ.

Είναι η απάντηση σε κάποια βαθύτερα ερωτήματα:

Γιατί κάποιοι άνθρωποι ενώ λένε πολλά «ΝΑΙ» δεν γίνονται αγαπητοί; Επειδή τα «ΟΧΙ», οι κακίες, οι φοβίες ναι μεν παγιδεύονται στο υποσυνείδητο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εκτοξεύονται στο περιβάλλον.

Γιατί για κάποιους άλλους παρ' όλη την ‘τρελή’ συμπεριφορά τους, λέμε ότι «κατά βάθος είναι καλοί»; Επειδή, ενώ οι ίδιοι για κάποιους λόγους διατηρούν το προφίλ που έχουν επιλέξει, από το υποσυνείδητο αναβλύζει δοτική θετική ενέργεια.

Γιατί λέμε «ότι οι πολιτικοί δεν πείθουν πια τον λαό»; Επειδή οι ίδιοι δεν αισθάνονται ικανοί, ώριμοι, προετοιμασμένοι ώστε να επιλύσουν προβλήματα με αποτέλεσμα ο λαός να μην πλανάται (η σχέση ηγέτη και λαού είναι ένα εξίσου ενδιαφέρον θέμα)

Και μοιραία προκύπτει ένα άλλο ερώτημα: μπορεί ο άνθρωπος επεμβαίνοντας να βελτιώσει το υποσυνείδητό του;