Γεώργιος Αβέρωφ, ελληνικό θωρακισμένο καταδρομικό πλοίο

Γ. Αβέρωφ (φωτογραφία από το Πλωτό Μουσείο Αβέρωφ)

... που άλλαξε την πορεία του Ελληνικού Ναυτικού και έγινε σύμβολο εθνικής αυτοπεποίθησης. 

Το «Γ. Αβέρωφ» ναυπηγήθηκε στην Ιταλία το 1908-1911 και αγοράστηκε χάρη στη μεγάλη δωρεά του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ, που άφησε το 20% της περιουσίας του για την κατασκευή πολεμικού πλοίου που θα έφερε το όνομά του ‒το συνολικό κόστος ήταν 23.650.000 χρυσές δραχμές, η δωρεά του Αβέρωφ ήταν 8.000.000 χρυσές δραχμές. Ήταν ένα θωρακισμένο καταδρομικό εξαιρετικά προηγμένο για την εποχή του: γρήγορο, ισχυρά οπλισμένο και με θωράκιση που το έκανε σχεδόν άτρωτο για τα δεδομένα των Βαλκανικών Πολέμων.

    Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ»
·  Τύπος: Θωρακισμένο καταδρομικό (όχι κλασικό θωρηκτό)
·  Ναυπήγηση: Ναυπηγεία Orlando, Λιβόρνο Ιταλίας (1908–1911)
·  Εκτόπισμα: 10.118 τόνοι
·  Μήκος: 140,5 μ.
·  Πλήρωμα: 670 άνδρες
·  Ένταξη σε υπηρεσία: 1911
·  Παροπλισμός: 1952

Ιστορική σημασία
1.   Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι (Balkan ars 1912-1913)
Η εποχή της δόξας υπό τη διοίκηση του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη (9 Απριλίου 1855-22 Αυγούστου 1935), το «Αβέρωφ» έγινε η ναυαρχίδα του ελληνικού στόλου και πρωταγωνίστησε στις δύο μεγάλες ναυμαχίες:
           Ναυμαχία της Έλλης,  3 Δεκεμβρίου 1912
Ο οθωμανικός στόλος εξήλθε από τα Δαρδανέλια με τέσσερα θωρηκτά. Ο Κουντουριώτης, πάνω στο «Αβέρωφ», έστειλε το ιστορικό σήμα: «Με τη δύναμιν του Θεού… πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου…». Το «Αβέρωφ» ανεξαρτητοποιήθηκε από τον ελληνικό σχηματισμό, ανέπτυξε μέγιστη ταχύτητα και επιτέθηκε πλαγιομετωπικά. Ο οθωμανικός στόλος αιφνιδιάστηκε και τράπηκε σε φυγή προς τα Στενά. Η νίκη εξασφάλισε τον έλεγχο του Βορείου Αιγαίου.
        Ναυμαχία της Λήμνου, 5 Ιανουαρίου 1913
Οι Οθωμανοί προσπάθησαν ξανά να εξέλθουν από τα Στενά για να ανακτήσουν τον έλεγχο του Αιγαίου. Το «Αβέρωφ» επανέλαβε την τακτική της Έλλης: ανεξαρτητοποιήθηκε, κινήθηκε ταχύτερα από όλα τα πλοία, έκοψε την πορεία του εχθρού. Ο οθωμανικός στόλος υπέστη σοβαρές ζημιές και υποχώρησε οριστικά. Μετά τη Λήμνο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν επιχείρησε ξανά έξοδο στο Αιγαίο.
           Με την ταχύτητα και την ισχύ του, το πλοίο κατάφερε να διαλύσει δύο φορές τον οθωμανικό στόλο, εξασφαλίζοντας τον απόλυτο έλεγχο του Αιγαίου και ανοίγοντας τον δρόμο για την απελευθέρωση των νησιών.

 2.               Μεσοπόλεμος & Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (Interwar Period, 11 November 1918 to 1 September 1939 & Second World War, 1939-1945)
Το «Αβέρωφ» συνέχισε να υπηρετεί για δεκαετίες. Έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Α΄ΠΠ), στη Μικρασιατική εκστρατεία ανέλαβε τον ναυτικό αποκλεισμό των παραλίων της Μικράς Ασίας με σκοπό την παρεμπόδιση του εξοπλισμού και ανεφοδιασμού των δυνάμεων του Κεμάλ, και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, το θωρηκτό ήταν σε κακή κατάσταση και έτσι μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου τον Απρίλιο του 1941. Το 1952 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

 Θρυλικό πλοίο, θρυλικός ναύαρχος

μία Μάγδα (Φύσσα) και μία Μαρία (Λεπενιώτη)...

... πρωταγωνίστριες σε δράμα, που δικαίως αποκτά τον χαρακτηρισμό ιστορικό αφού

θα επηρεάσει τον ελληνικό πολιτικό βίο.

 

Ο πατέρας του δολοφονημένου από ρατσιστές 27χρονου Πακιστανού Σαχζάτ Λουκμάν

7 Οκτωβρίου 2020.  Το πολιτικό κόμμα Χρυσή Αυγή (εκλεγμένο ας μην το ξεχνάμε) καταδικάστηκε, για τις εγκληματικές του ενέργειες που στόχο είχαν να πλήξουν το δημοκρατικό πολίτευμα -όχι για τον φασισμό, όχι για την ιδεοληψία περί φυλετικής ανωτερότητας.

 

Ας προσεγγίσουμε την κατάσταση με διαφορετική ματιά μακριά από τσιτάτα, σπέκουλα, χιλιοδοσμένους όρκους για την προστασία της ακριβής μας δημοκρατίας.  Βομβαρδιζόμαστε με 'άψογες' γυναίκες που περιφέρουν την αγένειά τους, τον δήθεν δυναμισμό τους, που αλλάζουν το πρόσωπό τους (μήπως, στα αλήθεια, το μισούν;) με μακιγιάζ, με χειρουργικές επεμβάσεις, με ψηφιακά φίλτρα (πιο ασφαλής τρόπος) προκειμένου να αποσπάσουν εφήμερο θαυμασμό και like. Η αυθεντικότητα, η εσωτερική ομορφιά τείνουν να εξαφανισθούν και τη θέση τους παίρνουν σταδιακά φαντασιακά σύμβολα.

     Έρχονται, λοιπόν, μία Μάγδα και μία Μαρία και ανατρέπουν τα fakes.

Κοντολογίς: Το 2013 μέλος της Χρυσής Αυγής δολοφόνησε τον αντιφασίστα  Παύλο Φύσσα (1979-2013) γιο της Μάγδας. Η Μάγδα-μάνα  με την παρουσία της στο δικαστήριο καθ’ όλη τη διάρκεια της πολύχρονης δίκης, ως άλλη Ερινύα, εξέφραζε όχι μόνο τον δικό της πόνο για τον χαμό του

Όθων και Βαυαροί στην Ελλάδα 1833–1862

 
Η «Βαυαροκρατία» στην Ελλάδα είναι η περίοδος κατά την οποία ο Όθων του Οίκου των Βίττελσμπαχ (Otto von Wittelsbach, König von Bayern, 1815-1867) και η Βαυαρική Αντιβασιλεία κυβέρνησαν το νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Η περίοδος αρχίζει το 1833 με την άφιξη του Όθωνα στην Ελλάδα και την εγκαθίδρυση της Βαυαρικής αντιβασιλείας. Τελειώνει το 1862 με την εξέγερση και έξωσή του. Πρόκειται για εποχή βαθιών μεταρρυθμίσεων αλλά και έντονων αντιδράσεων.
 

Τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια (1831) ακολούθησε επί περίπου τρία χρόνια περίοδος εμφύλιου πόλεμου και βίαιης αναρχίας. Οι Μεγάλες Δυνάμεις (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία) αποφάσισαν, δίχως να ζητηθεί η γνώμη των Ελλήνων, στη διάσκεψη του Λονδίνου το 1832 ότι το καθεστώς του υπό ίδρυση ακόμη κράτους θα ήταν μοναρχία. Επέλεξαν ως πρώτο βασιλιά της Ελλάδας τον δεκαεπτάχρονο Όθωνα, γιο του φιλέλληνα Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας. Ο Οίκος Βίττελσμπαχ δεν είχε στενούς δεσμούς με κάποια από τις  3 εγγυήτριες δυνάμεις, συνεπώς η επιλογή ήταν αποδεκτή από όλους.

Στο Ναύπλιο (πρωτεύουσα του κράτους) στις 6 Φεβρουαρίου του 1833 αποβιβάστηκε ο ανήλικος βασιλιάς με 'προίκα' δάνειο 3,4 εκατομμυρία φράγκα. Τον συνόδευαν Βαυαροί σύμβουλοι, και περίπου 3.000 μισθοφόροι, στρατολογημένοι από γερμανικά κράτη προκειμένου να αποκαταστήσουν και να επιβάλουν την τάξη.

 [...] Η υποδοχή του Όθωνα ήταν πανηγυρική. Περισσότερα από 70 πλοία αρκετών εθνών αγκυροβόλησαν έξω από το Ναύπλιο, με τα ξάρτια τους στολισμένα με σημαίες. Ο Όθων έγινε δεκτός με κανονιοβολισμούς. Όλος ο πληθυσμός ήταν στην ακτή, κοντά στα προϊστορικά τείχη της Τίρυνθας, όπου αποβιβάστηκαν οι νεοαφιχθέντες, τους οποίους συνόδευσε μέχρι την πόλη. [...] Όλοι οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες της Επανάστασης ήταν εκεί για να τιμήσουν το γεγονός. [...] υπήρχε η ελπίδα ότι ερχόταν στη ζωή μια τρίτη Ελλάδα, η οποία θα καταλάμβανε και πάλι μια λαμπρή θέση στα χρονικά του κόσμου. [...] Έναν χρόνο μετά το γεγονός, επομένως χωρίς την εκ των υστέρων γνώση, ο Παναγιώτης Σούτσος, ο οποίος είχε σπουδάσει στην Ευρώπη, περιέλαβε στο πρώτο μυθιστόρημα που εκδόθηκε στο ανεξάρτητο βασίλειο την αίσθηση την οποία του είχε προκαλέσει η άφιξη του Όθωνα. Ο φανταστικός ήρως αναφωνεί με πάθος: Ω Βασιλεύ της Ελλάδος! Η παλαιά Ελλάς εδωρήσατο εις την Γερμανίαν τα φώτα· δια σου η Γερμανία εζήτησε ν' αποπληρώσει την δωρεάν μετά τόκου, και θέλει να σε ευγνωμονει, βλέπουσά σε αναγεννητήν του πρωτοτόκου λαού της γης.

                                              
ΕΛΛΑΔΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Roderick Beaton, ΠΑΤΑΚΗ, 2019 

...
 Ωστόσο, έως την ενηλικίωση του Όθωνα (1835) η χώρα κυβερνήθηκε από τριμελή Βαυαρική Αντιβασιλεία· ο κόμης Άρμανσμπεργκ (Count Ludwig Joseph von Armansberg), ως πρόεδρος του συμβουλίου της Αντιβασιλείας· ο δικηγόρος και μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών Μάουρερ (Georg Ludwig von Maurer), αρμόδιος για τα θέματα της εκπαίδευσης, της δικαιοσύνης, της θρησκείας, ο Χέιντεκ (Wilhelm von Heideck) υπεύθυνος για τις ένοπλες δυνάμεις ‒στρατό και ναυτικό.  

Η Βαυαροκρατία στην Ελλάδα υπήρξε μια μεταβατική περίοδος στη διάρκεια της οποίας επιχειρήθηκε σταδιακή σταθεροποίηση του νεοσύστατου κράτους.  Έβαλε τα θεμέλια του σύγχρονου ελληνικού κράτους, εισήγαγε θεσμούς, διοικητικές δομές, νόμους και πρακτικές· π.χ. ίδρυση δικαστηρίων και σύνταξη νέων νόμων,  αναδιοργάνωση εκπαίδευσης (ίδρυση του Πανεπιστημίου Αθηνών, 1837), ίδρυση εθνικού τακτικού στρατού, ορισμός της ελληνικής Εκκλησίας ως αυτοκέφαλη, προστασία αρχαιοτήτων και ίδρυση αρχαιολογικής υπηρεσίας, ίδρυση τράπεζας και καθιέρωση νομίσματος (της δραχμής), δημιουργία κτηματολογίου.  
            Όμως, η μοναρχική απολυταρχία, το συγκεντρωτικό σύστημα διακυβέρνησης, η κατοχή στις θέσεις-κλειδιά από Βαυαρούς, η στελέχωση του στρατού με Βαυαρούς αξιωματικούς από τον οποίο παραγκωνίστηκαν οι 'άτακτοι΄ ένοπλοι αγωνιστές του 1821 (με αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς πόρο ζωής και να καταλήξουν κλέφτες ή ζητιάνοι), η υψηλή φορολόγηση, ο συνεχής δανεισμός από τις προστάτιδες δυνάμεις για αποπληρωμή προηγούμενων δανείων, η εμπλοκή της στα τρία κόμματα (τα λεγόμενα: ρωσικό με υποστηρικτή τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, αγγλικό με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, γαλλικό με τον Ιωάννη Κωλλέτη) προκάλεσαν έντονη κοινωνική και πολιτική δυσαρέσκεια.
            Εν τω μεταξύ η δυναμική του έθνους-κράτους στην ευρωπαϊκή γεωπολιτική δυνάμωσε με την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Ελλάδας το 1830 και του Βελγίου υπό τον βασιλιά Λεοπόλδο.  Οι αναγνωρίσεις είχαν ευρείες και σημαντικές επιπτώσεις που έγιναν φανερές το 1848, χρονιά των εθνικών επαναστάσεων στην Ευρώπη.